Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

διαβάζοντας ελληνική λογοτεχνία..

καλημέρα σε όλους και όλες... είμαι χαρούμενη , ξύπνησα σήμερα και αντίκρυσα ένα χειμωνιάτικο τοπίο....γιατί επιτέλους χειμώνιασε!!!

βιβλία σήμερα... βιβλία που προτείνω..που μου κέντρισαν το ενδιαφέρον...


Σεπτέμβρης του '22. Η νεαρή Αντριανή καταφτάνει στη Σαλονίκη μαζί με το υπόλοιπο ανθρώπινο κοπάδι των προσφύγων. Πεντάρφανη και ολομόναχη, με δυο μάτια πράσινα, μαγικά σαν τα βοτάνια της, θα βρει στήριγμα σε μια καλοκάγαθη ηλικιωμένη Πόντια. Στο ξεδίπλωμα του χρόνου, με τις ανταλλαγές των πληθυσμών, θα εγκατασταθεί σ' ένα μουσουλμανικό χωριό της Μακεδονίας. Εκεί, ανάμεσα σε ανθρώπους πονεμένους που μιλούν ελληνικά, τουρκικά, ποντιακά κι αρμένικα, και που προσπαθούν να στηρίξουν τις ψυχές και τις ζωές τους, η Αντριανή θα αποθέσει την ευτυχία της στα χέρια του ρωμαλέου Άρη με την ηράκλεια δύναμη. Θα προκαλέσει τη μοίρα φορώντας ένα μαύρο φόρεμα για νυφικό. Κι αυτή θα δεχτεί την πρόκληση… Σε μια Ελλάδα που ανεμοδέρνεται στις θύελλες του εικοστού αιώνα, μια γυναίκα τολμά να ορθώσει το ανάστημά της απέναντι σε μια κοινωνία, όπου τον πρώτο λόγο έχει ο άντρας και η πεθερά, για να αναδειχτεί πληγωμένη αλλά νικήτρια.



ένα φανταστικό βιβλίο.. από τον τίτλο το απέφευγα μέχρι που διάβασα στο ιστολόγιο της Λένας Μαντά μία κριτική... το αγόρασα.. και πολύ καλά έπραξα όπως αποδείχθηκε!!
Ένα βιβλίο σκληρό.. ένα βιβλίο που σε κρατάει "φυλακισμένο" μέχρι να τελειώσει!! Διαβάζεις και οι ηρώες είναι εκεί μπροστά σου, σου μιλούν, σου αφηγούνται, τους βλέπεις. Μπαίνεις στα βαθιά της ιστορίας , αγανακτείς, πεισμώνεις, αγαπάς, μισείς...
Μιλάει για την ανταλλαγή των πληθυσμών , χωρίς να κουράζει.
Μας δείχνει μία προσπάθεια του ήρωα να απαλλαγεί από τα στερεότυπα της εποχής, μόνο που δεν τα καταφέρνει μέχρι τέλος..
Όσο για την Αντριανή, την κεντρική ηρωίδα.. τι να πω.. την έβαλα στην καρδιά μου και ας με στεναχώρησε στο τέλος...

Το κόκκινο σημάδι που έχει η Αργυρώ στο κορμί της από γεννησιμιού της είναι ένας οιωνός. Στο εξής θα καθορίζει τα βήματά της και θα χαράζει την πορεία της στη ζωή. Από την καταστροφή της Σμύρνης και την απώλεια των γονιών της θα βρεθεί στη Θεσσαλονίκη και θα ζήσει την προσφυγιά, για να καταλήξει σε οίκο ανοχής στην Αθήνα. Η γνωριμία της με τον κόμη Φαμπιέν ντε Φοντέν θα την οδηγήσει στο Παρίσι του Μεσοπολέμου, όπου θα γίνει η μούσα όλων των μεγάλων καλλιτεχνών της εποχής: Πάμπλο Πικάσο, Σαλβαδόρ Νταλί, Αντρέ Μπρετόν, Χένρι Μίλερ. Ακόμα και ο φλεγματικός Τζέιμς Τζόις θα υποκύψει στη γοητεία της. Θα ακολουθήσει η μεταπολεμική Νέα Υόρκη όπου η Αργυρώ, ως διάσημη γκαλερίστα, θα αναδείξει τους καλλιτέχνες που θα σφραγίσουν το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα. Το κόκκινο σημάδι θα συνεχίσει να της στέλνει μηνύματα. Μια πρόσκληση εγκαινίων, μια χαμένη φωτογραφία, μια απρόσμενη συνάντηση, και η Αργυρώ θα ’ρθει αντιμέτωπη με κομμάτια της ύπαρξής της που και η ίδια αγνοούσε.

Ένα ακόμα βιβλίο που σε γεμίζει συναισθήματα.. όταν το πάρεις στα χέρια σου και αρχίζεις να ξεφυλλίζεις τις σελίδες του , αισθάνεσαι ότι μπάινεις στην μηχανή του χρόνου.. Ξεκινάς από την Σμύρνη και βιώνεις την καταστροφή της.. αρχίζεις να περιπλανείσαι και αφού πονέσεις, και κλαψεις.. έχεις μεταμορφωθεί και η ζωή σε έχει οδηγησει στο κοσμοπολίτικο Παρίσι και την συγκλονιστική Νέα Υόρκη.. παρέα με την δυναμική πια Εύα Κασίς και όχι την Αργυρούλα που τόσο υπέφερε. Ζωγράφοι, καλή ζωή, φιλόσοφοι, όλοι εκεί περιμένουν να σε κάνουν "παρέα".. Και ένα τέλος .. παραμυθένιο!!! αντάξιο όσων "περνάς" όταν το διαβάζεις!!!

Από τη µια µονοπάτια ζωής γεµάτα ερωτικό φως, από την άλλη σκοτάδια µίσους και εκδίκησης. Η Εύα, η αιώνια γυναίκα, τα περπάτησε όλα. Η Εύα ήταν χαμένη στα σκοτάδια του μίσους, όταν συνάντησε τον Αντώνη κι άναψαν μέσα της όλα τα φώτα του έρωτα. Όταν, όμως, η ευτυχία έγινε πληγή και η πίστη προδοσία, το εφιαλτικό παρελθόν γύρισε πίσω, ζητώντας εκδίκηση. Είναι, άραγε, η εκδίκηση νίκη ή μήπως η εμμονή της τιμωρεί πιο σκληρά το θύτη από το θύμα;

Ένα ακόμα βιβλίο που με τραβούσε σαν μαγνήτης.. Ένα βιβλίο που μιλάει για την εκδίκηση, για μία πανέμορφη γυναίκα που θέλει να εκδικηθεί για τα όσα έχει στο μυαλό της ότι πέρασε ο μπαμπάς της.. Ξεπούλαει τον εαυτό της προκειμένου να πετύχει τον στόχο της.. και μετά έρχεται ο έρωτας.. από "απαγορευμένο στρατόπεδο" όμως.. και αμφιταλαντεύεται.. και υποκείπτει.. όμως δεν έρχονται όλα όπως τα ονειρευόμαστε.. και η εκδίκηση δεν μας ξεχνάει!!! άλλωστε στην ζωή είναι όλα δανεικά.. το δικαίωμα στην "τελευταία λέξη" το έχουν όλοι.. είναι όμως σκληρό στην πράξη καμιά φορά... Ανατρεπτικό βιβλίο, με ωραία γραφή.. Για να πω την αλήθεια, έκανα και μία βουτιά μέσα μου.. και αναθεώρησα αρκετά!!

φιλιά πολλάααααααααααααααα......


Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

Κέικ κανέλας...

απλό , γρήγορο, εύκολο... και πάνω από όλα μυρωδάτο!!!!

τι κάνετε αγαπημένοι μου??? εγώ καλά.. ως συνήθως τρέχω σαν τον βέγγο.. είμαι όμως χαρούμενη, έρχονται τα χριστούγεννα... πολύ αγαπάω αυτήν την εποχή, μου αποπνέει ζεστασιά.. μου αρέσουν τα χιλιάδες χρωματιστά λαμπάκια που με περιτριγυρίζουν παντού.. τα γλυκά των χριστουγέννων.. τα πάντα...

φέτος έστησα ήδη το "εργαστήριο" μου, και είμαι έτοιμη να δημιουργήσω.. ελεύθερο χρόνο δεν ξέρω που θα βρω, αλλά κάτι θα σκεφτώ.....

λοιπόν στο κέικ μας τώρα...

Υλικά
120 γραμ. βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
300 γραμ. ζάχαρη
2 αυγά
300 γραμ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
160 ml γάλα φρέσκο
2 κ.σ. βούτυρο λιωμένο
κανέλα
ζάχαρη

Εκτέλεση
Τοποθετούμε στο μίξερ το βούτυρο με την ζάχαρη να αφρατέψουν και έπειτα προσθέτουμε την βανίλια και τα αυγά.
Χτυπάμε για λίγα λεπτά μέχρι να γίνει κρέμα, και μετά ρίχνουμε εναλάξ το γάλα και το αλεύρι, χτυπάμε μέχρι να ομογενοποιηθούν.
Σε καλά βουτυρωμένη και αλευρωμένη φόρμα αδειάζουμε το μίγμα και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 175 για περίπου 30 λεπτά.
Το ξεφορμάρουμε και το αλείφουμε με το λιωμένο βούτυρο. Πασπαλίζουμε με κανέλα και ζάχαρη.
Σερβίρεται και ζεστό.

Σας στέλνω την θετική μου ενέργεια και τα ζαχαρένια φιλιά μου....

Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010

κανελόνια για σήμερα!!!

καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους!!!

Αρρωστούλα ήμουν αυτές τις ημέρες , γι αυτό χάθηκα... Από σήμερα όμως όλα είναι καλά και επιστρέφω δριμύτερη...

Τελείωσαν και οι εκλογές.. και οφείλω να σας πω ότι είναι έκπληξη.. Είναι η πρώτη φορά στην μεταπολιτευτική ιστορία της Πάτρας, της θεωρούμενης ως "ιδιαίτερη πατρίδα" των Παπανδρέου, που ένας ανεξάρτητος υποψήφιος ο οποίος δεν είχε την στήριξη κάποιου μεγάλου κόμματος, κερδίζει το Δήμο Πατρέων. Ο Γιάννης Δημαράς που στον πρώτο γύρο των εκλογών στις 7 Νοεμβρίου, είχε έλθει δεύτερος με διαφορά 14 μονάδων από τον Δημήτρη Κατσικόπουλο, χθες έκανε την μεγάλη έκπληξη και κέρδισε τις εκλογές με διαφορά 7,3 μονάδες! Για να δούμε τι θα δούμε αυτήν την φορά, για την Πάτρα μας.. για την πόλη που τόσο αγαπάμε...

Κανελόνια σήμερα...


Υλικά:
1 πακέτο κανελόνια

παρμεζάνα τριμένη


Για τον κιμά:
1/2 κιλό κιμά

1 μέτριο ψιλοκομμένο κρεμμύδι

λάδι
1-2 σκελίδες σκόρδο
αλάτι
πιπέρι
2 φυλλά δάφνης
1 φλυτζ. του καφέ κρασί
1 κουτί ντοματάκια

1 κ.σ. κέτσαπ
μαιντανό ψιλοκομμένο

Για την σάλτσα:
1 κουτί pumaro
2 κουτιά pumaro νερό
1 σκ. σκόρδο

λίγο λάδι
αλάτι-πιπέρι


Εκτέλεση:


Ξεκινάμε με τον κιμά:
Ζεσταίνουμε το λάδι και τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι.
Έπειτα προσθέτουμε τον κιμά.
Τα σωτάρουμε μαζί για μερικά λεπτά και προσθέτουμε το σκόρδο, αλάτι, πιπέρι, φύλλο δάφνης και το κρασί.

Όταν το κρασί σχεδόν εξατμισθεί, προσθέτουμε τα ντοματάκια, τον μαιντανό, το κέτσαπ και 1 κουτί από τα ντοματάκια νερό.
Σκεπάζουμε και αφήνουμε στην χύτρα για περίπου 20 λεπτά!!
Όταν είναι έτοιμο, κατεβάζουμε από την φωτιά και προσθέτουμε λίγο τυρί κίτρινο, παρμεζάνα, ρεγκάτο ή ακόμα και κεφαλοτύρι.
Το αφήνουμε λίγο να κρυώσει και ξεκινάμε να γεμίζουμε τα κανελόνια μας και να τα τοποθετούμε με την σειρά σε ένα πυρέξ.

Μετά φτιάχνουμε την σάλτσα:
βάζουμε όλα τα υλικά στην κατσαρόλα και βράζουμε για 5 λεπτα. Η σάλτσα μας θέλουμε να είναι πολύ αραιή.


Περιχύνουμε με την σάλτσα τα κανελόνια και πασπαλίζουμε με τυρί παρμεζάνα, ρεγκάτο ή κεφαλοτύρι.
Σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο και ψήνουμε για 30 λεπτα στους 180-200ο στον αέρα.
Μετά βγάζουμε το αλουμινόχαρτο και ψήνουμε για άλλα 15-20 λεπτά , μέχρι να ξεροψηθεί!!


καλή επιτυχία σε όλους!!! σας φιλώ ζαχαρένια..



Παρασκευή, 5 Νοεμβρίου 2010

Καλό χειμώνα να έχουμε....

Να ΄μαστε και εμείς εδώωωωω....

Επιστρέψαμε.. ανανεωμένοι, ξεκούραστοι, γεμάτοι κέφι, με πολλά χαμόγελα, όμορφες αναμνήσεις στις αποσκευές μας....

Αφήσαμε τον δικό τους παράδεισο... και γυρίσαμε στην ζεστασιά της "φωλίτσας" μας..
Μας έλειψε... το σπιτάκι μας.. τα ελληνικά μας.. ο ελληνικός αχνιστός ελληνικός καφές..

Πρέπει να πω ότι περάσαμε πολύ πόλύ ωραία... γυρίσαμε πιο δεμένοι και ερωτευμένοι...

Το πρώτο "σοκ" το παθαίνεις φθάνοντας στο αεροδρόμιο.. το οποίο είναι τελειώς διαφορετικό από όσα έχουμε συνηθίσει μέχρι τώρα...

Η αγορά τους ένα τεράστιο παζάρι.. χρόνια πίσω..

Άνθρωποι καλοσυνάτοι , "υποταγμένοι", δουλευταράδες...

Τεράστιες παραλίες.. άκουγες μόνο μουσική.. έπινες κοκτέιλ και έκανες μασάζ.. (άλλη εμπειρία το μασάζ τους......)

Το βράδυ κάποιο μέρος της παραλίας σε περίμενε να πιεις και να χορέψεις.. όχι , όχι στα όρθια όπως εδώ.. και αυτό ξάπλα το έκανες... ήταν τρελή απόλαυση αλλά και φοβερή έκπληξη όταν το πρωτοαντικρύζεις!!!

Φάγαμε καλά και φθηνά.. και ψάρια φρέσκα και ταυλανδέζικα και από όλα...

Πήγαμε και στο full moon party στο νησάκι Koh Phangan..20-25000 άτομα.. να πίνουν στα κουβαδάκια.. ούτε ποτήρια υπήρχαν!!!! και να χορεύουν ασταμάτητα μέχρι πρωίας...

Πήγαμε σαφάρι..
κουράστηκα πολύ....


Η βιλίτσα μας είχε από όλα..θέα.. καναπέδες για relax.. ιδιωτική πισίνα.. τεράστια μπανιέρα.. ωραία διακόσμηση.. (η είσοδος)




χαλαρώσαμε...
βγάλαμε φωτό..
κόψαμε λουλουδάκια..

παίξαμε..


όλα κάποτε τελειώνουν

Τα περάσαμε όμορφα.. όμορφα....

σας φιλώ όλους......