Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011

εδώ είμαι..

καλησπέραααα...

εδώ είμαι ... χάθηκα αλλά με παρέσυραν οι ρυθμοί της καθημερινότητας.. όλα βαίνουν καλώς.. 
Την Κυριακή βρέθηκα στην Αθήνα.. συνοδεύοντας την μαμά μου σε μία εκδρομή του συλλόγου "ΑΓΚΑΛΙΑΖΩ" (έναν Όμιλο Εθελοντών κατά του Καρκίνου) - η επόμενη ανάρτηση θα είναι για αυτόν γιατί θέλω να μάθετε όσα έμαθα!!! Πήγαμε να δούμε την Λίμνη των Κύκνων από τα μπαλέτα Μπολσόι.. Μία εκπληκτική παράσταση που μαγεψε ακόμα και τους άσχετους με το μπαλέτο , δηλαδή εμένα)..... Πήγαμε και στην Πλάκα για καφεδάκι, και στο Πλανητάριο να δούμε τα "Μυστικά του Νείλου"  και έπειτα επιστρέψαμε!!!!! Να μην ξεχάσω να αναφέρω την έκπληξη που ένιωσα όταν μπαίνοντας στο λεωφορίο το πρωί , μία συμπαθέστατη, όμορφη και ευγενική κυρία μου λέει "είσαι η ζαχαρούλα? διαβάζω το blog σου".............................. 

Μέσα σε όλα δημιούργησα 2-3 χριστουγεννιάτικα πραγματάκια με decoupage... Την Παρασκευή περιμένω τις ανιψούλες μου για decoupaging..και ο θεός βοηθός!!!!!








Μέσα σε όλα έχω 2 συνταγούλες να προτείνω... και γλυκό και φαγητό... εύκολες συνταγές και γευστικές!!!!  Ρολό κοτόπουλο του Βασίλη Καλλίδη και γαλατόπιτα από την Αργυρώ!

Ρολό κοτόπουλο

ΥΛΙΚΑ 
1 φύλλο σφολιάτα 
700 γρ. κοτόπουλο
200 γρ. κίτρινο τυρί 
1 πιπεριά 
λίγο μαϊντανό 
1/2 κούπα πράσινες ελιές 
8 λιαστές ντομάτες


ΕΚΤΕΛΕΣΗ: 
Βράζουμε το κοτόπουλο σε αλατισμένο νερό.
Το κρυώνουμε και το κόβουμε κομματάκια.
Σε ένα μπωλ το αναμιγνύουμε με τα υπόλοιπα υλικά ψιλοκομμένα. 
Μοιράζουμε τη γέμιση πάνω στο φύλλο σφολιάτας και το τυλίγουμε ρολό.
Το βάζουμε σε ταψάκι και το ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 190 βαθμούς για 30 λεπτά.

και

Γαλατόπιτα 

Υλικά

  • 2 λίτρα φρέσκο γάλα
  • 1 φλ. τσαγιού ψιλό σιμιγδάλι
  • 2 1/2 φλ. τσαγιού ζάχαρη
  • φλούδα λεμονιού
  • 2 βανίλιες
  • 4 αυγά
  • 2 κ.σ. βούτυρο
  • Για το γαρνίρισμα:
  • 3 κ.σ. ζάχαρη
  • 1/2 κ.γλ. κανέλα
Εκτέλεση:

1. Βάζουμε το γάλα να βράσει με το 1/2 φλιτζάνι ζάχαρη, το βούτυρο και τη φλούδα. Μόλις αρχίσει να βράζει, ρίχνουμε σιγά σιγά το σιμιγδάλι ανακατεύοντας με ξύλινη κουτάλα για να μην κολλήσει.
2. Μόλις δέσει το μείγμα, το αποσύρουμε από τη φωτιά. Χτυπάμε τα αυγά με τη ζάχαρη και τις βανίλιες και τα ρίχνουμε μέσα όσο αυτό είναι ακόμη ζεστό, ανακατεύοντας γρήγορα με σύρμα.
3. Σε βουτυρωμένο ταψί 30 εκ. αδειάζουμε το μείγμα (αφού έχουμε αφαιρέσει τη φλούδα) και ψήνουμε στους 170oC, σε προθερμασμένο φούρνο, σε αντιστάσεις, για 45΄, μέχρι να ροδίσει.
4. Κόβουμε σε κομμάτια μπακλαβαδωτά και πασπαλίζουμε με κρυσταλλική ζάχαρη και κανέλα

 Σας φιλώ όλους...


Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2011

γενέθλια, βραβεία..και χαμόγελα!!!!

καλησπέρα!!!!!!!!!
επανέρχομαι δριμύτερη με 4 βραβεία και ένα τεράστιο χαμόγελο....

4 βραβεία .. από την γλυκιά μου Ερμιόνη , την καλή μου L. και βέβαια τις σούπερ κοριτσάρες Pela Sofi !!!!, και.....την Eri την ώρα που ήμουν έτοιμη να δημοσιεύσω την ανάρτηση, εμφανίστηκε σαν κομητης με το βραβειάκι της..
 τα βραβεία έχουν και υποχρεώσεις... και τα συγκεκριμένα έχουν τις εξής:
α) να αποδεχτώ το βραβείο
β) να σας πω 7 πράγματα για τον εαυτό μου
γ) να κάνω άλλους 15 Bloggers χαρούμενους απονείμοντας τους το βραβειάκι!!!

και ξεκινάμε:
α).. εννοείται αποδέχομαι τα βράβεια καθώς και θέλω να ευχαριστήσω και τα 3 blogs που με προτιμήσαν.. κάπου εδώ θέλω να πω ότι αισθανομαι παλιά καραβάνα στα blogs.. έχοντας 284 αναρτήσεις και 7496 δημοσιευμένα σχόλια στο ενεργητικό μου.. οι αναρτήσεις ίσως να σας φαντάζουν λίγες, γιατί τώρα πια δεν είναι καθημερινές.... αυτά τα βραβεία λοιπόν με 'εκαναν πολύ χαρούμενη γιατί είναι όλα από καινούριες φίλες.....

β) 7 πράγματα για μένα... τι να σας πω και τι να αφήσω...

* σιχαίνομαι την φέτα......................
* χαμογελάω συνέχεια!!!!
* έκλεισα τα 35........!!!!!!!
* μου αρκεί ένα ποτηράκι κρασί, ένα αναμένο κεράκι και ένα βιβλίο.....!!!!!!
* έχω δίπλωμα για αυτοκίνητο και μηχανή από το 1994!!!!!!!!!!!
* πήγα γαμήλιο ταξίδι στην Ταυλάνδη, στο Κο Σαμούι!!!!!!!



* λατρεύω τις ανιψούλες μου!!!!!!!!!!!!!!!!!

ασυνδύαστα και τα 7 αλλά αυτά μου ήρθαν εκ του προχείρου!!!!

και τώρα 15 bloggers... οι πιο πολλοί έχτε ήδη βραβευθεί.. δεν θέλω να ξεχωρίσω για αυτό θα αποδώσω το βραβείο σε όσους αφιέρωσαν έστω και 1 λεπτό να μου γράψουν μία ευχή από καρδιάς...
  1. L.
  2. T.A.G
  3. gwgoyla
  4. Sophie
  5. iLiAs 
  6. Μαζί... KaPa
  7.  Νίκη 
  8.  "Στον δικό μου υπέροχο κόσμο...."
  9.  Ελπινίκη
  10. ΕΛΕΝΑ
  11.  Ερμιόνη
  12.  manousina
  13.  Evie
  14.  Eva Z.
  15. mia maria 
  16. mari

αυτάαα... και επειδή σας το έταξα.. θα σας πω ότι στα γενέθλια μου πέρασα υπέροχα.. με φίλους και αδέρφια, πολύ γέλιο, καλό κρασί και σούπερ φαγητό (αυτή η σαλάτα ήταν θεική).... 
αυτήν την φορά δεν μαγείρεψα.. πήγαμε έξω.. στον "Ελαιώνα".. μία υπέροχη ταβέρνα με μία φανταστική οικοδέσποινα, σούπερ μαγείρισα και όμορφη γυναίκα, την Φωτεινή-Φωτούλα ή όπως αλλιώς θέλετε..  
φωτογραφίες έβγαλα με όλους εκτός από τον αντρούλη μου... μην ρωτάτε πως το κατάφερα... κι όμως!!!! θα σας βάλω μερικές φωτό απλά για να πειστείτε ότι "τα περάσαμε όμορφα όμορφα..."
γενική άποψη της παρέας



με τα αδερφάκια μου, τον κύριο www.motoraid.eu και την κυρία www.xantres.gr

με την Ιφιγένεια (οι πιο παλιοί εδώ θα την θυμάστε, ένδοξη blogger ,τώρα πια είναι η κυρία www.xantres.gr) και την Εύα σούπερ μαγείρισσα και φίλη



αυτάααα και για σήμερα.................... να χαμογελάτε!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2011

Μπαβαρουάζ σοκολάτα, κανείς???????????


καλησπέρα σε όλους!!!! ξημερώνουν τα γενέθλια μου και κερνάω γλυκάκι......


Υλικά:
9 αυγά
¼ σαβουαγιάρ
¼ σαντιγί
¼ κουβερτούρα λιωμένη
1 κ.σ. ζάχαρη άχνη
1 φακ. Ζελατίνη
1 πρέζα αλάτι
Γάλα-κονιάκ

Εκτέλεση:
Κόβουμε λίγο τα σαβουαγιάρ από την μία πλευρά , προκειμένου να μπορέσουν να σταθούν όρθια. Παίρνουμε μία φόρμα με στεφάνη και  τα τοποθετούμε όρθια γύρω – γύρω αφού τα έχουμε βρέξει στο μίγμα γάλα-κονιάκ (εγώ βάζω 2 φλ.τσ. γάλα με 1 φλ. Καφέ κονιάκ).
Χτυπάμε καλά στο μίξερ τους κρόκους με την ζάχαρη  και μετά προσθέτουμε την λιωμένη κουβερτούρα . Ταυτόχρονα  χτυπάμε τα ασπράδια πολύ σφιχτή μαρέγκα και κατόπιν τα προσθέτουμε στο μίξερ , με μία πρέζα αλάτι έχοντας χαμηλώσει την ταχύτητα. Όταν ομογενοποιηθούν προσθέτουμε και την σαντιγί και την ζελατίνη ( διαλύουμε το φακελάκι σε 6 κ.σ. νερό και το ζεσταίνουμε για περίπου 30 δευτερόλεπτα στο φούρνο μικροκυμάτων).
Ρίχνουμε την κρέμα εντός της στεφάνης και αφήνουμε στο ψυγείο για 24 ώρες.
Αν θέλουμε γαρνίρουμε με σαντιγί.

να είμαστε καλά και να έχουμε ένα όμορφο ΣΚ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



θα επιστρέψω με ανάρτηση από τα γενέθλια.. σας φιλώ!!!!! 

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2011

βιβλία...

καλημέρα κόσμε!!!

εδώ είμαι ... χάθηκα λίγες μέρες αλλά ήρθε πάλι ο γνωστός πονοκέφαλος να μου κάνει "παρέα" και δεν έβρισκα τρόπο να τον αποφύγω.... όπως και να έχει τώρα όλα είναι καλά!!! 

Την Κυριακή ήταν η επέτειος μας.. έφτιαξα την μους γιαούρτι με βύσσινο από τις συνταγές της καρδιάς και πήγαμε έξω για φαγητό!!! Με γονείς, κουμπάρους και νονούς... Τα αδέρφια και οι φίλοι μας έχουν σειρά το Σάββατο στα γενέθλια μου..

Για βιβλία θα σας πω σήμερα.. 3 βιβλία που μου άρεσαν πολύ και αξίζει τον κόπο να τα διαβάσετε όταν βρείτε τον χρόνο.. θα σας τα παρουσιάσω με την σειρά που τα διάβασα..


Ζωή μου . εσύ - Μαίρη Κωνασταντούρου
0 χρόνος κυλά, τα δευτερόλεπτα τρέχουν και η ζωή... συνεχίζεται. Πάντα! Με ήλιο ή με βροχή, με γέλιο ή με δάκρυ, με κάποιους να φεύγουν και με άλλους να έρχονται, η ζωή παίρνει τις μοίρες αγκαλιά και συνεχίζει το ταξίδι... Εγώ είμαι η Αννέζα και στη ζωή μου δεν έλειψαν τα βάσανα, τα δάκρυα κι ο θάνατος.
Όσοι βρέθηκαν στο δρόμο μου ρούφηξαν όλη μου την ενέργεια και μάδησαν όλα τα φύλλα της ψυχής μου. Όμως, παρά τα τόσα χρόνια που είμαι σ' αυτή τη γη, δε δέχομαι να καθορίσει κανείς και τίποτα τη ζωή μου. Υπήρξαν φορές που έχασα τον έλεγχο του τιμονιού. Υπήρξαν φορές που το πηδάλιο της ζωής μου το πήραν στα χέρια τους άλλοι. Ωστόσο η καπετάνισσα είμαι πάντα εγώ και εγώ είμαι εκείνη που θα χαράζει πάντα την πορεία... Αυτή που εγώ ήθελα πάντα να ακολουθήσω.
Η δική μου η ζωή είναι τα ανέμελα χρόνια της νιότης μου... Οι πέντε μέρες του έρωτα μου... Η καλοσύνη της Ρηνιώς και η αγάπη της Ειρήνης... Το λουλούδι που άνθισε έπειτα από μισό αιώνα στο ραγισμένο γλαστράκι...
Το βλέμμα που κρύβει μια παλιά φωτογραφία...
Καμιά φορά όταν την κοιτάζω, νιώθω πως υπάρχει ακόμη μέσα μου λίγη ψυχή. Καμιά φορά όταν την κοιτάζω, τη χαϊδεύω και ψιθυρίζω: "Ζωή μου, εσύ..

Έχω διαβάσει όλα τα βιβλία της Μαίρης Κωνσταντούρου και δεν μπορώ να ξεχωρίσω ποιο είναι το καλύτερο!! Την γνωρίζω μέσω fb και είναι τόσο γλυκιά όσο η γραφή της, ένας ζεστός άνθρωπος με μαγική πένα.
Το παραπάνω  βιβλίο είναι γραμμένο απλά αλλά γεμάτο χρώματα και εικόνες.. Δεν σας κρύβω ότι πολλές φορές θύμωσα με την Αννέζα , την πρωταγωνίστρια.. όμως άλλες τόσες την θαύμασα και την ζήλεψα!! Πρόκειται για ένα βιβλίο που ξεκινάει από την μικρά Ασία και καταλήγει εδώ στα μέρη μας.. Στο βιβλίο ανακαλύπτεις την ανιδιοτελή αγάπη, ισχυρούς δεσμους αίματος που καθοδηγούν αποφάσεις και ζωές, τον αγώνα για επιβίωση και όνειρα που έγιναν εφιάλτες!! Μία ιστορία που δεν την  ζηλεύεις αλλά την θαυμάζεις.. και όταν την σκέφτεσαι παίρνεις παραδείγματα και γίνεσαι καλύτερος...


Το αίνιγμα της πεταλούδας - Βίκυ Στουφή
 
Η Ζένα, μια πανέμορφη μιγάς από το Κονγκό, καρπός του παράνομου έρωτα ενός Έλληνα ιεροκήρυκα και μιας Αφρικανής, πέφτει θύμα απαγωγής αφού πρώτα δίνει μυστικά στον Ντίνο Zαφειρίου, ιδιωτικό ντετέκτιβ, ένα δυσνόητο γράμμα που της έχει αφήσει η μητέρα της προτού πεθάνει, ώστε να το φυλάξει.
Λίγες ώρες μετά την απαγωγή, η αστυνομία ανακαλύπτει σε έναν γκρεμό μια σκοτωμένη γυναίκα, με καταστραμμένο πρόσωπο, που ταυτοποιείται ως η Ζένα. Ο σύζυγός της, μεγαλοεφοπλιστής Λέανδρος Δούκας, αποφασίζει να θάψει τη νεκρή στην ιδιαίτερη πατρίδα της και φεύγει με τη θαλαμηγό του για εκεί.
Ο Στέργιος Ανδρεάδης, σωματοφύλακας της Ζένα και αθεράπευτα ερωτευμένος μαζί της, λαμβάνει ένα περίεργο μήνυμα στον υπολογιστή του και μαζί με το νεαρό ντετέκτιβ, με τον οποίο οι δρόμοι τους διασταυρώνονται, πηγαίνουν κι αυτοί στο Κονγκό, όπου η ζωή τους θα κινδυνεύσει αναπάντεχα και θα βρεθούν ανάμεσα σε πολλές άλλες εκπλήξεις, αντιμέτωποι με μια παλιά βεντέτα κι έναν όρκο αίματος...
Θα χρειαστεί να λύσουν γρίφους, να τα βάλουν με ανθρώπους που έχουν ανεξακρίβωτες βλέψεις, να κινηθούν μέσα σε αντίξοες συνθήκες στα παρθένα τροπικά δάση και στα βουνά, για να καταφέρουν στο τέλος να κερδίσουν το κομμάτι της ευτυχίας που τους αναλογεί.
"Το Αίνιγμα της Πεταλούδας", το καινούριο μυθιστόρημα της συγγραφέως του περιπετειώδους, μας παρασύρει με τον καταιγιστικό ρυθμό της αφήγησης, τις ανατροπές και τις μαγευτικές εικόνες του, κρατώντας αδιάπτωτο το ενδιαφέρον μέχρι την τελευταία σελίδα.

Έχοντας διαβάσει κι άλλα βιβλία της συγκεκριμένης συγγραφέως , αυτό το αγόρασα χωρίς να διαβάσω την περίληψη στο οπισθόφυλλο. Και ήταν ότι θα περίμενε κανείς από ένα αστυνομικό μυθιστόρημα. Ένα βιβλίο που ξεκινάει η δράση του από την πρώτη σελίδα και ως την τελευταία σελίδα αλλού πάει το μυαλό σου και άλλα διαβάζεις... Ανατροπές, πλοκή, εκπλήξεις και η αγωνία στο κόκκινο.. Χαρακτήρες δοσμένοι με τέτοιο τρόπο που σίγουρα συμφωνείς με τις αποφάσεις τους.  Ένα βιβλίο που σίγουρα δεν το αφήνεις από τα χέρια σου αν δεν τελειώσει.. Το τέλος του απρόσμενο και σίγουρα αναπάντεχο.. ένα τέλος που σίγουρα δεν έχεις "οσφριστεί" ..

     "έρωτας στην ομίχλη - Φραγκούλη Αργύρη Ιουστίνη
Μια μεγαλοαστική οικογένεια από την Ίμερα του Πόντου, έπειτα από τη γενοκτονία  του 1916, βρίσκει καταφύγιο σε ένα ορεινό χωριό της Πέλλας. Ο ένας γιος, ο Αριστοτέλης Αγριππίδης, ξενιτεύεται για σπουδές στην Αμερική και πλουτίζει με τα ματωμένα λεφτά της ποτοαπαγόρευσης. Επιστρέφει στο Μικροδέντρι της μετανάστευσης και γίνεται ο ευπατρίδης που κτίζει  την εκκλησιά και το σχολείο. Εκεί θα φτάσει ως πρωτοδιόριστη δασκάλα στα τέλη του ’70 η Αμαλία Αναγνώστου, με τη φλόγα στα μάτια και το πάθος να μεταλαμπαδεύσει τη γνώση  στα παιδιά μιας κλειστής αγροτικής κοινωνίας. Ο έρωτας σημαδεύει την Αμαλία με το τόξο του επίγονου Αριστοτέλη Αγριππίδη. Μα είναι γεμάτος σκιές και μυστικά. Η ομίχλη απλώνεται στο Μικροδέντρι όπως οι κρυφές ιστορίες των ανθρώπων του χωριού. Τα γάργαρα νερά του ποταμού γίνονται η ευλογία και η κατάρα του τόπου...
Ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα που διατρέχει τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής ιστορίας του εικοστού αιώνα αποτολμώντας να ρίξει φως στην ομίχλη.

 Αυτό είναι το βιβλίο που τελείωσα μόλις προχθές και σκέφτομαι ακόμα και θα σκέφτομαι για πολύ.. Ένα βιβλίο από μία συγγραφέα ευγενική και με γλυκό λόγο. Ένα βιβλίο βασισμένο στην αληθινή ιστορία της Αμαλίας,. μιας νέας κοπέλας με όνειρα, μίας δασκάλας που πρωτοδιορίζεται σε ένα απομακρυσμένο χωριό της Μακεδονίας του ΄70. Μια επόχή δύσκολη, να την καταλάβουμε εμείς οι πιο νέοι.. κι όμως μέσα από τις σελίδες του βιβλίου μεταφέρθηκα εκεί, και έζησα με τους κατοίκους του μικρού χωριού, κατάλαβα την νοοτροπία τους και τους αγάπησα , τον καθένα και για ένα μοναδικό λόγο!! Ζωντανές περιγραφές, ισχυροί χαρακτήρες, δεσμοί αίματος.. και κάπου εκεί το θέμα της ψυχικής υγείας με περιγραφές που νομίζεις ότι ακούς τα ουρλιαχτα δίπλα σου.... Δεν θα πω πολλά για να μην το προδώσω.. όμως διαβάστε το....
Αυτά για σήμερα, θα επιστρέψω το ΣΚ με γλυκάκι και φωτό από το φαγοπότι!!!!!

Σας φιλώ όλους ζαχαρένια....................