Πέμπτη, 28 Μαΐου 2015

"Ληστής" - Πασχάλης Τσαρούχας

καλημέρα!!!!!!!!!!

εχθές παρακολούθησα μία παράσταση που περίμενα καιρό να έρθει στην Πάτρα. Έχοντας διαβάσει πολλές κριτικές και αρκετά άρθρα, ανυπομονούσα και σαφώς δικαιώθηκα... Σίγουρα το "λιθογραφείο" είναι ο φυσικός του χώρος... (δεν θα μπορούσα να το φανταστώ σε άλλο θέατρο της πόλης μας)

Ένας μονόλογος ενός Ληστή... ενός αντάρτη.. από αυτούς τους σκληρούς που κατοικούσαν στα βουνά... ένας Ληστής που τηρούσε τον άγραφο νόμο με σθένος και ποτέ δεν πέρασε την γραμμή.... 

"μην ξαναδεθείς με πράγμα που δεν μπορείς να εγκαταλείψεις σε 2 λεπτά.."

Βγαίνει στην σκηνή , και νομίζω για δευτερόλεπτα δεν ανασαίνει κανείς... η σκηνή γεμίζει από τον Πασχάλη , και όλοι μεταφέρονται στον κόσμο του , τόσο απλά , τόσο μαγικά..... και η παράσταση ξεκινάει.. 
και είσαι 100% εκεί.... τον κοιτάς στα μάτια και ρουφάς μία μία την λέξη του.. η ερμηνεία του δεν σε αφήνει να παρεκλίνεις.. τον ακολουθείς.. τρομάζεις.. χαμογελάς.. σκέφτεσαι.. λυπάσαι.. με όλο σου το είναι όμως!!!!!

 Όγκώδης, δυναμικός, κυνικός, θρασύς, ειλικρινής, τρυφερός, άγριος, δίκαιος, ακραίος, ερωτικός.. ένας αληθινός ληστής σε κάποιο χώρο, κάποιας εποχής, με βασίλειο του τα βουνά.. η παράσταση τελειώνει και κάπου εκεί ο θεατής αρχίζει το δικό του εσωτερικό ταξίδι....  "θα σου πω ρε τι είμαστε. Είμαστε η μέσα σου φωνή, ρε. Αυτή που έκαμες πως δεν άκουσες και προχώρησες την ζωή σου. Με χιλιάδες ήττες καμωμένος είσαι ρε..."


Πιστεύω ο καλύτερος ρόλος του Πασχάλη... με μεγάλη απόσταση από τους υπόλοιπους που δεν είναι και λίγοι. Μία παράσταση βγαλμένη από την ψυχή του.. Δεν πιστεύω ότι κάποιος άλλος ηθοποιός θα μπορούσε να ενσαρκώσει με απόλυτη επιτυχία αυτόν τον ρόλο.. νομίζω ο χαρακτηρισμός που ταιριάζει απόλυτα είναι ένας.. ΣΑΡΩΤΙΚΟΣ!!!!!






Πασχάλη respect.....

"η γυναίκα για να σε αγαπήσει πρέπει πρώτα να σε θαυμάσει.." είπε ο Ληστής , και εγώ σίγουρα σε αγαπώ.....



Κυριακή, 17 Μαΐου 2015

Μη με λησμόνει - Κώστας Κρομμύδας

καλησπέρα!!! 
ήρθε το καλοκαίρι.. να ΄μαι κι εγώ.. Όλα είναι όμορφα στην ζωή μου, χωρίς μεγάλες αλλαγές, αλλά με πολλά χαμόγελα...

Διάβασα ένα εκπληκτικό βιβλίο, που σας το συστήνω ανεπιφύλακτα..

Προσπαθώ να περιγράψω την γεύση που μου άφησε αυτό το βιβλίο.. νομίζω είναι της τεντούρας.. αυτή η μίξη μπαχαρικών και φρούτων, κυρίως κανέλας και γαρύφαλου, αλλά επίσης μοσχοκάρυδου, εσπεριδοειδών, μαστίχας Χίου.. Αυτή η γεύση που σου αφήνει στον ουρανίσκο... το χαμόγελο που ζωγραφίζεται στο πρόσωπο από την απόλαυση!!! ναι αυτό είναι το "μη με λησμόνει"...

Ένα βιβλίο που θέλεις να γράψεις πολλά αλλά δεν βρίσκεις λέξεις..που να ταιριάζουν ακριβώς σε αυτό που σκέφτεσαι και αισθάνεσαι!!!! μια ιστορία από αυτές που λές  ότι είναι βγαλμένη από το σινεμά, μία ιστορία που όμως μπορεί να συμβεί!!!! 

Οι ανοιχτοί λογαριασμοί με το παρελθόν μας, θα πρέπει να κλείσουν.. αλλιώς θα είναι πάντα σαν μία πληγή που αιμορραγεί... η αληθινή αγάπη υπάρχει.. και μας θυμίζει ότι "καλύτερα να κάνεις κάτι λάθος, παρά να μην το ζήσεις ποτέ".. η ζωή μπορεί να είναι σκληρή , αλλά πάντα πρέπει να βρίσκεις την δύναμη να προχωράς, να διαγράφεις , να συγχωρείς.. 

Όπως λέει ο Μιχαήλ "όταν εγώ βλέπω τον ήλιο να δύει, κάποιος στην άλλη άκρη του κόσμου τον βλέπει να ανατέλλει, αισθάνομαι πλήρως τον κύκλο της ζωής, και αυτό μου δίνει δύναμη και ενέργεια να συνεχίζω.."

Ένα εξώφυλλο που σε μαγνητίζει..Ένα βιβλίο που από την αρχή ως το τέλος του σε κρατάει "δέσμιο" των εξελίξεων, των ανατροπών, και των εικόνων που ζωντανεύουν μπροστά σου.. Ιωάννινα, Παρίσι, Γαλαξίδι και Πάτμος... εκεί ταξίδεψα.. εκεί θέλω να βρεθώ και στην πραγματικότητα..  Παρόν και μέλλον , εναρμονισμένα έντεχνα.. Αγάπη, αδικία, μίσος, όνειρα, αγωνία.. 

Δεν αναφέρομαι στην ιστορία γιατί δεν θέλω στο ελάχιστο να προδώσω ούτε μία λέξη του... 
θα αντιγράψω μόνο ένα μικρό κομμάτι.. μία συμβουλή μάνας προς κόρη.. 

"πίστεψε με όλα αυτά (χρήματα) δεν είναι τίποτα μπροστά στην πραγματική ευτυχία. Και επειδή την έζησα έστω και για λίγο, μπορώ να σου πω με βεβαιότητα ότι υπάρχει εκεί έξω και σε παροτρύνω να την αναζητήσεις, αν δεν το έχεις ήδη κάνει. Όταν την βρεις , να την αρπάξεις χωρίς να βάλεις κανένα εμπόδιο μπροστά σου. Ο εγωισμός κρατά την ευτυχία κλεισμένη σε ένα κλουβί....."

σας φιλώ.... 


Στο Παρίσι, μια γυναίκα με μυστηριώδες παρελθόν γράφει την τελευταία λέξη σε ένα γράμμα με άγνωστο παραλήπτη… 
Στην άκρη των ματιών της έχει περισσέψει ένα δάκρυ για τον μοναδικό άνθρωπο που βρέθηκε να την αγαπήσει. Έναν άνθρωπο που τον «σκότωσαν» γιατί ο έρωτάς τους θεωρήθηκε έγκλημα.

Την ίδια ώρα, η Πέρσα στροβιλίζεται στη σκηνή με κλειστά τα μάτια. Το θυελλώδες χειροκρότημα του κόσμου την τραβάει από την έκσταση και την κάνει να τα ανοίξει. Ένας άγνωστος άντρας στην πρώτη σειρά την κοιτάζει μαγεμένος. Το βλέμμα του κλειδώνει στο δικό της. Ο νεαρός φωτογράφος Κωνσταντίνος αισθάνεται ότι αντικρίζει μια αρχαία θεά. Και η Πέρσα νιώθει ότι μόλις συνάντησε το πεπρωμένο που έψαχνε χρόνια.

Ένας φωτεινός δρόμος ανοίγει. Μια συγκλονιστική αληθινή ιστορία αρχίζει να ξετυλίγεται περνώντας από τα Γιάννενα, το Γαλαξίδι και την Πάτμο. Ένα μικρό μπλε λουλούδι σε ένα γράμμα κρύβει το μεγάλο μυστικό. 

Πόσο μπορεί κανείς το παρελθόν να λησμονήσει…

* Άγριο λουλούδι, που ανθίζει μόλις ο χειμώνας φύγει. Μεταξύ άλλων, συμβολίζει τη δύναμη της μνήμης, του έρωτα και της αληθινής αγάπης.