Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2015

Επαγγελματισμός μηδέν... - http://www.iralu.gr/

Καλημέρα σε όλους!!!!
Χρόνια πολλά λοιπόν.. ηλιόλουστη ημέρα σήμερα.. ότι πρέπει για παρέλαση, βόλτες, καφέ, ξεκούραση... 

Εχθές ήταν μία ημέρα που οφείλω να ομολογήσω εκνευρίστηκα πάρα πολύ... Ευτυχώς που δεν μένω στην Αθήνα , και απέχω 250 χλμ από την πρωτεύουσα!!!!

Είχα κάνει μία παραγγελία σε ένα ελληνικό site, http://www.iralu.gr ,  που αφορά κάποια χρώματα για ένα σεμινάριο στα μέσα Νοέμβρη. Η εκπρόσωπος του site, δεν ξέρω ποια είναι, δεν συστήθηκε αλλά δεν με αφορά κιόλας, επικοινώνησε τηλεφωνικά με την Ιφιγένεια ( την αδερφή μου, στης οποίας το όνομα εκδίδονται τα φορολογικά στοιχεία, και είναι και η διοργανώτρια του σεμιναρίου) προκειμένου να την ενημερώσει για κάποιες ελλείψεις, και να προτείνει κάποιες αντικαταστάσεις.. Η Ιφιγένεια , δέχθηκε τις προτάσεις και η κυρία την ενημέρωσε ότι για θα έφευγε η παραγγελία εχθές, αλλά το τιμολόγιο θα το έστελνε αύριο-μεθαύριο μέσω e mail με μία συννημένη  φωτογραφία. Εννοείται πως η Ιφιγένεια σε αυτό αντέδρασε καθώς είναι παράνομο, και ζήτησε να φύγει η παραγγελία όταν θα είναι έτοιμο και το τιμολόγιο, καθώς η παραγγελία δεν επείγει .. Η΄να σταλεί το τιμολόγιο όταν θα είναι έτοιμο με απλό ταχυδρομειο , κόστος 0,73€, αλλά όπως της απάντησε η .. κυρία αυτό δεν ήταν εφικτό αφού αδυνατούσαν να πληρώσουν διπλά μτφ..   Πριν κλείσει είπε στην ..κυρία ότι θα μπορούσε να είναι πιο ευγενική ( αφού ο τρόπος της ήταν αρκετά εριστικός) , και η ..κυρία της έκλεισε το τηλέφωνο.`

Για όσους δεν ξέρουν την Ιφιγένεια, σας λέω ότι πιο ήσυχο και συγκαταβατικό πλάσμα δεν υπάρχει.. Όταν λοιπόν με πήρε τηλ για να μου πει τι είχε συμβεί, έτρεμε... να σας πω επίσης ότι από την στιγμή που της έκλεισαν το τηλ, προσπαθούσε επί αρκετή ώρα να επικοινωνήσει μαζί τους από διάφορα τηλεφωνα αλλά ουδέποτε κανένας απάντησε στις κλήσεις..

Η Ιφιγένεια, έγραψε μία κριτικη στην σελίδα τους στο fb ( https://www.facebook.com/ifigenia.labropoulou/activity/10207940936461152?comment_id=10207940988022441&notif_t=open_graph_action_comment&__mref=message )

"Θα ήθελα να εκφράσω την δυσαρεσκεια μου για την συμπεριφορά υπαλλήλου σας στο τηλέφωνο ... Τα γεγονότα έχουν ώς εξής : 
Εχω κάνει παραγγελία μέσω του eshop σας . Με καλείτε σήμερα στο τηλέφωνο για να με ενημερώσετε για τις ελλείψεις και για να με ενημερώσετε ότι AN θέλω η παραγγελία μου να φύγει σήμερα Τρίτη θα έρθει ΧΩΡΙΣ τιμολόγιo , και πως αυτό θα μου το στείλετε στη συνεχεια σε ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ (ε?? )  !!!!!! Γιατι είναι διπλά εξοδα να μου στείλετε το πρωτότυπο ταχυδρομικά (απίστευτο πόσο κοστίζει μια ταχυδρομική απσοτολή... )  ... έτσι με ενημερώσατε ... Σας ρώτησα εάν το τιμολόγιο είναι ηλεκτρονικό και μου είπατε πως είναι ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ ( αρα δεν βλέπω κάνενα λόγο για να μην εκδωθεί ) ... Να σημειώσω εδώ , οτι ακόμα περιμένω από πέρυσι αντικατάσταση αποδειξεων που μου εκδώσατε από λάθος , αντι για τιμολόγια ... Στη συνέχεια , με αρκετά εριστικό ύφος με ενημερώσατε ότι ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ (και αφού ηθελα να κοπεί τιμολόγιο !!!!! )η παραγγελία μου θα φύγει την Πέμπτη ... Συμφώνησα λοιπόν και στη συνέχεια σας ειπα στην κυρια που με εξυπηρετούσε οτι θα μπορούσε να είναι λίγο πιο ευγενική   ..  Αποτέλεσμα ... ?? μου έκλεισε το τηλέφωνο στα μούτρα ...... Προσπάθησα αρκετες φορές να καλέσω πίσω , αλλά μιας και υπάρχει η αναγνώριση κλήσεων , κανείς δεν βρέθηκε να σηκώσει το τηλέφωνο ... Δεν πειράζει .. Προς γνώση και συμμόρφωση για τη συνέχεια ....  Αυτό πάντως δεν λέγεται επαγγελματισμός ..." 

και οι απαντήσεις ήταν οι εξής : 

IraLu Hellas Art Supplies Η δουλειά ΔΕΝ είναι δουλεία, το ύφος σας αλλού, καλή συνέχεια
Ifigenia Labropoulou Το να στείλετε την παραγγελία μου συνοδευόμενη από το απαραίτητο παραστατικό (Τιμολόγιο) δεν είναι δουλεία , είναι δουλειά σας. 
Δεν έχω όμως ούτε το χρόνο ούτε την διάθεση να σας μάθω εγώ την δουλειά σας. 
Καλή συνέχεια.

IraLu Hellas Art Supplies εγώ σας εξήγησα ότι το προϊόν θα σταλεί την επόμενη μέρα μαζί με το τιμολόγιο, εφόσον σήμερα δεν γίνεται να εκδοθεί τιμολόγιο, αλλά δεν σας άρεσε αυτή η πρόταση, εσείς θέλατε να το στείλουμε σήμερα, για αυτό το απλό λόγο δεν θα σταλεί καμία παραγγελία, και το ύφος 1000 καρδιναλίων αλλού σας παρακαλώ
Ifigenia Labropoulou Ουδέποτε ζήτησα η παραγγελία μου να φύγει σήμερα , καθώς δεν την βιάζομαι . 
Εγώ ζήτησα να φύγει όταν θα μπορούσε να κοπεί και το τιμολόγιο.
Προφανώς δεν με καταλάβατε .



Και εδώ ας πω κι εγώ την γνώμη μου... καθώς και εγώ σε ηλεκτρονικό κατάστημα δουλεύω... καταρχήν ο επαγγελματισμός τους είναι ανύπαρκτος , αυτό φαίνεται και από την  τηλεφωνική αντιμετώπιση αλλά και από τις γραπτές απαντήσεις τους στο fb. Όπως επίσης και ο σεβασμός στον πελάτη. Για την ευγένεια ούτε λόγος. Δεν ξέρω για ποιον λόγο , αδυνατούσαν να εκδώσουν το τιμολόγιο, αλλά από την στιγμή που το κώλυμα στην  έκδοση του φορολογικού στοιχείου ήταν δικό τους, θα έπρεπε να επιβαρυνθούν τα 0,73€ των ΕΛΤΑ.
Όταν ο πελάτης σου εξηγεί ότι δεν βιάζεται, τότε όλα είναι απλά και τα πάντα μπορούν να γίνουν σωστά και χωρίς βιασύνη. Πιστεύω επίσης ότι σε όλες τις περιπτώσεις αυτός που πρέπει να μείνει ευχαριστημένος είναι ο πελάτης, καθώς το ρητό "ο πελάτης έχει πάντα δίκιο" όσο κλισέ και αν είναι πρέπει, πάντα ,να υπάρχει στο μυαλό μας εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων και κραυγαλέων περιπτώσεων. 

Λυπάμαι, που μέσω μίας δασκάλας μου, αλλά και απευθείας , έχω δώσει κάποια χρήματα σε τέτοιους "επαγγελματίες".. 


Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2015

βρέχει..

έξω βρέχει.. πόσο μου αρέσει... 

αγαπάω την βροχή... αυτή η καθαρότητα , ο ήχος της... με μαγεύουν..

ένα βράδυ βροχής και απόψε.. ηρεμία , μοναξιά δεν ξέρω... όπως το πάρει κανείς.. πάντως εγώ το απολαμβάνω.. η αγαπημένη Μποφίλιου να λέει τα δικά της.. η φλόγα από τα κεριά το μοναδικό φως στο δωμάτιο αλλά και η καλύτερη παρέα.... το μυαλό τρέχει, η καρδιά χτυπάει περίεργα... οι σκέψεις πολλές.. στο πριν , στο τώρα, στο αύριο που έρχεται γρήγορα... 


Και σκέφτεσαι.. και αναρωτιέσαι... εσύ τα έχεις βρει με τον εαυτό σου.. ξέρεις απόλυτα τι θέλεις και πως το θέλεις και μπορείς , ο άλλος αντέχει να ακολουθήσει??? μπορεί να σε καταλάβει????
και φοβάσαι να μιλήσεις.. και καταπιέζεις τις λέξεις που δύσκολα συγκρατούνται... χαμόγελα που πνίγονται και η καρδιά να χτυπάει ακατάστατα, και εσύ να την πιέζεις να μην κάνει "θόρυβο" και τρομάξει ο άλλος... που μπλέκεις πάλι??? ωραίο μπλέξιμο όμως... και τα χαμόγελα έρχονται.. και ο κόσμος γίνεται δικός σου...
Θέλεις να το ζήσεις... γουστάρεις... και όσο τα χρόνια περνάνε, θέλεις να γεμίζεις την ζωή σου με όσα πραγματικά γουστάρεις... συνοδοιπόρο ψάχνεις... στην τρέλα, στο πάθος, στην ζωή... ναι κάπου υπάρχει και η φωνή της λογικής αλλά δεν την αφήνεις να σε παρασύρει πια... 
ένα δάκρυ κυλάει... για το άγνωστο.. για την υπομονή.. για τις "θυσίες" ... το δάκρυ ζει λίγο και χάνεται.. και μετά η επιμονή σου είναι μεγάλη, και εσύ ξανά εκεί να παλεύεις για αυτό που σε γεμίζει.. για αυτό που ΓΟΥΣΤΑΡΕΙΣ!!!!! μεγάλη υπόθεση να γουστάρεις!!!!

και αναρωτιέμαι.. έχουν κανέναν συνειρμό όλα αυτά που γράφω γα όποιον τα διαβάσει???? 

όπως και να έχει να απολαμβάνετε την βροχή.....

Σας φιλώ ζαχαρένια όλους.....





Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2015

καλή μας εβδομάδα...

Καλημέρααααααααα!!!!
καλή εβδομάδα να έχουμε.. 

Αυτό το  ΣΚ ασχολήθηκα με το σπιτάκι μου.. έφερα τα πάνω κάτω... ασχολήθηκα με τις ντουλάπες μου για ώρες... αχ αυτές οι ντουλάπες... ασφυκτιούν από ρούχα και όταν έρχεται η ώρα να πας κάπου , ποτέ δεν έχεις τίποτα να φορέσεις.. αυτός είναι και ο λόγος που φέτος έκανα τρελό ξεκαθάρισμα... 4 σακούλες ρούχα γέμισα που έχω να φορέσω χρόνια... Δεν θα αναφερθώ σε τσάντες και παπούτσια.. Τελειώνοντας αισθανόμουν τόσο ανάλαφρη, και πολύ πολύ χαρούμενη... Το απόγευμα αποφάσισα να κρεμάσω επιτέλους στον άδειο τοίχο του σαλονιού μου, που υπομονετικά περίμενε να βρω την διάθεση και τον χρόνο, όσα έχω φτιάξει στα σεμινάρια πηλού με την Μαρία, τον θησαυρό μου!!!! 
Το βράδυ πια, μαγείρεψα και διάβασα... έπρεπε να διώξω την υπερένταση της ημέρας...



Σας προτείνω την μακαρονάδα που δοκίμασα....

Συνταγή Γιάννης Λουκάκος , αγαπημένος.. 

Σπαγγέτι με πέστο, κοτόπουλο σοτέ και ψητά ντοματίνια

Υλικά 
ΓΙΑ 2 ΜΕΡΙΔΕΣ


ΥΛΙΚΑ

  • Για το πιάτο
    • 30 γρ. ελαιόλαδο
    • 250 γρ. κοτόπουλο, κομμένο σε κύβους
    • 500 γρ. σπαγγέτι
    • 100 γρ. νερό, απ' το βράσιμο των ζυμαρικού
    • ντοματίνια ψητά
    • σάλτσα πέστο βασιλικού
    • αλάτι
  • Για τα ψητά ντοματίνια
    • 250 γρ. ντοματίνια
    • 20 γρ. ελαιόλαδο
    • 2 γρ. ζάχαρη
    • 10 γρ. σκόρδο, κομμένο σε λεπτές φέτες
    • θυμάρι, κλωνάρια
    • αλάτι

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ


    Για το πιάτο

    Βράζουμε τα σπαγγέτι σε καλά αλατισμένο νερό στο βαθμό της αρεσκείας μας. Σουρώνουμε κρατώντας 100 γρ. από το νερό.
    Σ' ένα τηγάνι, σε δυνατή φωτιά, προσθέτουμε το ελαιόλαδο και σοτάρουμε το κοτόπουλο (αφού πρώτα το έχουμε αλατίσει), μέχρι να πάρει ωραίο χρυσαφένιο χρώμα.
    Προσθέτουμε το νερό απ’ τα ζυμαρικά και το πέστο και ανακατεύουμε καλά.
    Προσθέτουμε τα ψητά ντοματίνια και τα σπαγγέτι και ανακατεύουμε καλά. Αλατίζουμε και σερβίρουμε.

    Για τα ψητά ντοματίνια

    Κόβουμε  τα ντοματίνια στη μέση και τα βάζουμε σ' ένα μπόλ. Προσθέτουμε το ελαιόλαδο και τη ζάχαρη.
    Αλατίζουμε και στρώνουμε τα ντοματίνια σ' ένα ταψί με λαδόκολλα, αφήνοντας 3 εκ. απόσταση μεταξύ τους.
    Ρίχνουμε το θυμάρι και το σκόρδο πάνω απ' τα ντοματίνια και τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 140 C, μέχρι να χάσουν τα υγρά τους, για περίπου 40 λεπτά με 1 ώρα.
    Τα διατηρούμε στο ψυγείο, μέσα σε ελαιόλαδο.
Δοκιμάστε την , δεν θα χάσετε....

Όμορφη εβδομάδα σε όλους μας εύχομαι..

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2015

Το Σημάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος

Καλημέρα .. καλημέρα!!!!

εδώ στην Πάτρα όλα κυλούν ήρεμα!!!! Το καλοκαίρι τελείωσε.. τα σεμινάρια άρχισαν.. όλα θα μπουν στους χειμερινούς χουχουλιάρικους ρυθμούς!!!!!! και εγώ ανυπομονώ.. 

Σήμερα θα σας πω για ένα βιβλίο που διάβασα..
"το σημάδι του Μένιου Σακελλαρόπουλου

2 βράδια χρειάστηκα για να φθάσω στο τέλος .. 2 βράδια , το φως από τα κεράκια μου και ένα κομμάτι σοκολατόπιτα για συντροφιά... και ησυχία.. απόλυτη.... Ένα βιβλίο που κάποιο κομμάτι του διαδραματίζεται στην Πάτρα. Διάβαζα και είχα μπροστά μου τις εικόνες της πόλης μου.. Ίσως αυτό το "άρωμα Πάτρας" να με έκανε να το αγαπήσω λίγο παραπάνω.. 



Αυτό το βιβλίο ασχολείται με αυτό το 1 λεπτό που φθάνει για να "γίνει το κακό" και να αλλάξουν όλα..  αυτό το λεπτό που όλοι το συζητάμε αλλά δεν έχουμε συνειδητοποιήσει τις αλλαγές που μπορεί να φέρει!! Και να γίνει πράξη αυτό που λέμε "από τα ψηλά στα χαμηλά"...

Αυτή η παρόρμηση της στιγμής και μία λάθος επιλογή έγιναν η αιτία ο Στέφανος , φοιτητής στην Πάτρα , να γίνει ένας κατάδικος και να βιώσει στην καλύτερη ηλικία του την σκληρή πραγματικότητα των φυλακών.. σκληρές περιγραφές , περίεργες ιστορίες πίσω από τα κάγκελα..δύσκολη διαβίωση.. ανάγκη όμως για επιβίωση.. 
Και ταυτόχρονα όλοι οι γύρω του... ο καθένας με τον δικό του Γολγοθά , μέσα και έξω από τα κάγκελα.. όλοι αυτοί που παρασύρονται χωρίς να το έχουν επιλέξει... αλλά ο σοφός λαός το λέει ξεκάθαρα.. "μπήκες στον χορό??? θα χορέψεις" 

Δεν χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω για την ιστορία .. φοβάμαι μην προδώσω..

Αυτό το βιβλίο είναι γραμμένο με την γνωστή γραφή του Μένιου Σακελλαρόπουλου.. όχι λυρισμοί και φανφάρες.. αλλά με καθημερινές λέξεις , χωρίς να χρειάζεται να διαβάσεις αστερίσκους και να ψάχνεις να βρεις την ερμηνεία τους.. Ένα βιβλίο που κυλάει αβίαστα, και σε παρασέρνει μαζί του στη δίνη των εξελίξεων .. Θυμώνεις, συγχωρείς, κατανοείς, αγαπάς, κλαις (ναι δεν θα το κρύψω , έκλαψα) .. "ζεις" για λίγο ή πολύ στην φυλακή, αυτόν τον άγνωστο κόσμο που ξέρουμε από την τηλεόραση και είναι τόσο σκληρός, δύσκολος και επικίνδυνος.. με φωτεινές εξαιρέσεις όπως διάβασα στις φυλακές Κασσαβέτειας και την διευθύντρια τους, τον καλό Σαμαρείτη εκεί ( ας την έχει ο Θεός καλά, και ας γίνει φωτεινό παράδειγμα ).

Και όταν τελειώνει σκέφτεσαι.. κάνεις την αυτοκριτική σου.. και αναθεωρείς πολλά... τουλάχιστον σε εμένα αυτό συνέβη.. 
διαβάζω "οσο τα έχουμε όλα, ή νομίζουμε πως τα έχουμε , δεν μας νοιάζει τίποτα, όλα περνάνε δίπλα μας αδιάφορα, δεν μας αγγίζουν καν"  .. και χωρίς να το καταλάβω έχω τσακίσει την σελίδα για να γυρίσω πίσω στο τέλος και να το ξαναδιαβάσω.. και το έκανα με το που έφθασα στο τέλος.. Μεγάλη αλήθεια....

Ανυπομονώ πολύ να γνωρίσω από κοντά τον συγγραφέα και να του πω "ευχαριστώ" για το συγκλονιστικό ταξίδι αυτό....

"όποιος κοιτάζει προς τα έξω ονειρεύεται, όποιος κοιτάζει μέσα του ξυπνάει" διαβάζω και σκέφτομαι...