Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2016

“Η ζωη είναι μικρή και δεν αξίζει λυπημένος να την ζήσεις...” - ΚΛΕΙΣΤΟ ΛΟΓΩ ΑΓΑΠΗΣ


Καλησπέρα πέρα για πέρα!!!!! Παρασκευή σήμερα.. περίεργη εβδομάδα αυτή που πέρασε.. είχε από όλα.. γέλια, γκρίνιες, σκοτούρες, αγάπη, βόλτες.. αλλά έτσι είναι ωραία η ζωή.. να εναλλάσσεται.. να μην μένει στάσιμη.. να μην είναι προβλέψιμη.....


Βιβλίο μαγικό για σήμερα......

 


Ένα βιβλίο που το εξώφυλλο σίγουρα θα σε μαγνητίσει και ο τίτλος θα σε βάλει σε σκέψεις… Όταν μου το πρότειναν, χωρίς δεύτερη σκέψη το αγόρασα.. Διάβασα γρήγορα γρήγορα 40 σελίδες και το άφησα.. Η Κρητική γλώσσα , μου έπεσε λίγο βαριά… Δεν το καταχώνιασα, δεν βρήκε θέση στα αδιάβαστα.. το άφησα σε ευδιάκριτο μέρος στην βιβλιοθήκη μου, και αισθανόμουν την κοκκινομάλλα του εξωφύλλου να με κοιτάει έντονα με τα γαλάζια μάτια της.. με ένα παράπονο… Έτσι την προηγούμενη εβδομάδα , αποφασισμένη πια, το έπιασα πάλι στα χέρια μου…

Αυτήν την φορά δεν με ενόχλησαν τα Κρητικά.. είχε έρθει η ώρα του.. πρωί το ξεκίνησα, βράδυ το τελείωσα.. Δεν χρειάστηκε παραπάνω… Ξεκινάς και όπου σε βγάλει λοιπόν… Αυτό το βιβλίο είναι όντως ΤΑΞΙΔΙ από τα λίγα.. Παρασύρεσαι και αφήνεις πίσω σου σελίδες… Συναισθήματα εναλλάσσονται.. η καρδιά σφίγγεται.. το μυαλό ταξιδεύει… Η σοφή μάγισσα της παλιάς πόλης με τα πολύχρωμα ρούχα, γίνεται συνοδοιπόρος της σκέψης μου… η θετική ενέργεια που μεταδίδει πλημμυρίζει το δωμάτιο και πιάνω τον εαυτό μου να τσακίζει σελίδες με τα λόγια της.. ναι πρέπει να γυρίσω οπωσδήποτε, πίσω να τα ξαναδιαβάσω.. Να τα αποστηθίσω, να τα κάνω τρόπο ζωής…. Να ανακατεύω και εγώ την ζωή μου με μαεστρία , όπως αυτή μοναδικά κάνει με τα βότανα της…

Άγνωστες μεταξύ τους οι 2 ηρωίδες με κοινές μοίρες.. δένονται, αγαπιούνται, πονάνε , ζούνε η μία μέσα από την άλλη.. Φιλία , αγάπη, εμπιστοσύνη από αυτές που θα ήθελες να ζήσεις, αλλά δύσκολα βρίσκεις πια… Και οι δύο μιλάνε με την θάλασσα.. (πόσο τις καταλαβαίνω, αφού αυτό είναι και δικό μου χαρακτηριστικό).. αυτή η απεραντοσύνη της που έρχεται πάντα να γιατρέψει πληγές..

Και δεν είναι μόνο αυτές οι δύο… πρωταγωνιστές όλοι σε αυτό το βιβλίο.. κανένας δεν μένει στο περιθώριο, ο καθένας τους ένα μάθημα για μένα.. Κατοχή, πείνα, βία, κακοποίηση, αγάπη, ξενιτιά, από όλα έχει αυτό το βιβλίο..


Οι σοφίες μιας μάγισσας…

«Όταν η ζωή δηλώσει αντίπαλος σου, εσύ πρέπει να διεκδικείς και να επιμένεις. Ότι κι αν κάνει η ζωή , κουκλίτσα μου, τρία γράμματα θα ‘χει! Κι  η επιμονή πάντα θα υπερέχει»

«αυτό που μετράει στη ζωή είναι να παλεύουμε. Να διεκδικούμε! Ν α κλείνουμε τις πληγές μας με τα βότανα της καθημερινότητας. Όταν λερωθεί το σεντόνι της ψυχής μας, να το αλλάζουμε και να στρώνουμε ένα άλλο, κάτασπρο και μυρωδάτο! Έχουμε πολλά σεντόνια στο συρτάρι.  Μας  τα έδωσε προίκα η ζωή όταν μας γέννησε. Είναι οι αντοχές μας!

«Εγώ προτείνω στον γιο μου . Δεν τον διατάζω. Αν δεν θέλει να κάνει αυτό που του λέω η ευθύνη του αποτελέσματος θα είναι όλη δική του κι αυτό το ξέρει καλά. Τα λάθη είναι μονοπάτια που πρέπει να τα διαβαίνουμε. Οι αποτυχίες μας δυναμώνουν. Το μήλο και το φίδι υπάρχουν παντού. Δεν πρέπει να αποφεύγουμε ούτε τοπ ένα ούτε το άλλο. Απλώς πρέπει να μάθουμε να χάνουμε τους παραδείσους μας με αξιοπρέπεια»

Τα δάκρυα κούκλα μου είναι το δώρο του Θεού για να ξορκίζουμε το κακό. Ένα ποτάμι είναι τα δάκρυα που παρασύρει και τα σκουπίδια απ΄ την  ψυχή μας και την καθαρίζει. Και ξέρεις τα ποτάμια δεν φέρνουν ποτέ πίσω ότι κουβαλάει η ορμή τους. Ξεβράζουν στη θάλασσα της λύτρωσης τους καημούς

 “Η ζωη είναι μικρή και δεν αξίζει λυπημένος να την ζήσεις...”


Διαβάστε το... αξίζει!


Να έχετε όλοι ένα όμορφο Σαββατοκύριακο με ανθρώπους που αγαπάτε και σας κάνουν να γελάτε...











Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

Μηλόπιτα!!!!!

καλημέρα σε όλους πέρα για πέρα...

Το καλοκαίρι μας αποχαιρετά... μας αφήνει να αναπολούμε παραλίες, βουτιές, ξενύχτια, ηλιοβασιλέματα.. θα έρθει ο χειμώνας και θα φέρει την βροχή που τόσο αγαπώ... τα κεράκια, το κρασάκι, το σινεμά... κάθε εποχή τα δικά της.. κάθε μέρα , και 24 ώρες για να τις ζήσεις...

Αυτές οι ημέρες με βρίσκουν σπίτι , με μία ίωση να με ταλαιπωρεί... ευκαιρία για διάβασμα.. έχω διαβάσει 3 βιβλία και ξεκινάω για το 4ο... μεγάλη αγάπη το διάβασμα.. πολλά τα ταξίδια του μυαλού.. όποιος δεν διαβάζει , δεν καταλαβαίνει... ίσως και να είναι λίγο πιο "φτωχός" σε "εμπειρίες"... 

Σήμερα όμως δεν θα σας πω για κάποιο βιβλίο.. σήμερα θα θυμηθούμε τα παλιά μας... συνταγή λοιπόν.. συνταγή από την Μαρία την Τζιρίτα , πριν χρόνια.. την οποία ακολουθώ σαν ευαγγέλιο και δεν με έχει "προδώσει" ποτέ...

Μηλόπιτα...
Για τη ζύμη
2 φλυτζάνια αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κουτ. γλυκού μπέικιν πάουντερ
Λίγο αλάτι (μια πρέζα)
8 κουταλιές της σούπας νερό
1/2 βιτάμ
Για τη γέμιση
4 μέτρια κόκκινα μήλα
2 κουταλιές της σούπας φουσκωτές αλεύρι
1 κουταλιά της σούπας κανέλα
Σκόνη γαρύφαλλο μια πρέζα
1 φλυτζάνι ζάχαρη (ή φρουκτόζη ή καντερέλ)
1 φλυτζάνι καρύδια ελαφρώς κοπανισμένα
1 φλυτζάνι σταφίδες που έχουμε μουλιάσει σε κονιάκ
1/2 βιτάμ
Εκτέλεση
Βάζουμε σε πλαστική λεκάνη το αλεύρι με όλα τ'άλλα υλικά για τη ζύμη και πλάθουμε μέχρι να γίνει μια ζύμη που να μην κολλάει στα χέρια αλλά να είναι αρκετά μαλακή για ν'ανοίξει. (Προσθέτετε αλεύρι ή νερό αναλόγως). Την πλάθουμε σε μπάλα, την πασπαλίζουμε με αλεύρι και την βάζουμε στο ψυγείο.
Στη συνέχεια καθαρίζουμε και κόβουμε τα μήλα σε φετούλες μικρές, τα βάζουμε σε βαθύ μπωλ και προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά για τη γέμιση, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΑΧΑΡΗ. Το βούτυρο το κόβουμε σε μικρά κομματάκια και το ανακατεύουμε μέσα στα μήλα.
Βγάζουμε τη ζύμη μας απ'το ψυγείο κι αφού αλευρώσουμε τον πάγκο μας ανοίγουμε τα 2/3 της ζύμης σε φύλλο, όχι πολύ λεπτό, υπολογίστε για ένα μέτριο ταψάκι που να καλύψει και τις άκρες. Σε βουτυρωμένο κι αλευρωμένο στρογγυλό ταψάκι τοποθετούμε το φύλλο αυτό, φροντίζοντας να περισσεύει στα πλαινά για να γυρίσει μετά από πάνω. Προσοχή να μην είναι λεπτό το φύλλο και τρυπήσει. (Θα χυθούν τα υγρά της γέμισης και θα καταστραφεί η πίτα).
Απλώνουμε ομοιόμορφα τη γέμιση μέσα στο ταψάκι, πάνω στο φύλλο κι έπειτα ρίχνουμε από πάνω τη ζάχαρη κου κουνάμε το ταψάκι ή ανακατεύουμε ελαφρώς για να πάει παντού. Αυτό το κάνουμε για να μην βγάλουν υγρά τα μήλα και μας μαλακώσουν και τρυπήσουν το φύλλο.
Ανοίγουμε την υπόλοιπη ζύμη σ'ένα μικρότερο φύλλο, το οποίο θα τοποθετήσουμε πάνω στη γέμιση, καλύπτοντας όλη την επιφάνεια. Έπειτα γυρίζουμε το κάτω φύλλο που περισεύει στα πλαϊνά, έτσι ώστε να ενωθούν τα δυο κομμάτια της ζύμης και να κλέισει εντελώς. Στη συνέχεια κάνουμε αρκετές τρύπες με το πηρούνι στην επιφάνεια της πίτας και την ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για περίπου 45 λεπτά με 1 ώρα, ανάλογα τη δύναμη του φούρνου μας.
Θα καταλάβετε ότι η πίτα είναι έτοιμη, όταν θα έχει πάρει ένα ωραίο καφέ ανοιχτό χρώμα. Τη βγάζουμε από το φούρνο, περιμένουμε περίπου 15 λεπτά να κρυώσει και πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη και κανέλα (προαιρετικά). Μπορεί να σερβιριστεί και με παγωτό βανίλια ή καϊμάκι και σιρόπι βύσσινο, αλλά και σκέτη είναι εξαιρετική!
Αυτό το γλυκό έχει εξίσου υπέροχη γεύση αν αντί για ζάχαρη χρησιμοποιήσουμε φρουκτόζη ή κάποιο άλλο υποκατάστατο, σε περίπτωση που θέλουμε να μειώσουμε τις θερμίδες, ή έχουμε στην οικογένεια κάποιον με πρόβλημα ζαχάρου. 


Να έχετε ένα όμορφο Σαββατοκύριακο με ανθρώπους που αγαπάτε .. να γελάσετε και να γεμίσετε τις καρδιές σας χρώματα...




animated-weekend-image-0044

Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

Τρικυμία - Ιουστίνη Φραγκούλη

καλό φθινόπωρο σε όλους... 
ελπίζω να είστε άπαντες παρόντες και έτοιμοι για έναν δημιουργικό και μοναδικό χειμώνα... 
εγώ πάντως είμαι...

ένα ακόμα βιβλίο έφθασε στο τέλος του... 


Τρικυμία… έχοντας διαβάσει όλα τα βιβλία της αγαπημένης μου Ιουστίνης, έσπευσα να αγοράσω και το τελευταίο της βιβλίο…
Ξεκίνησα αμέσως… διάβασα 100 σελίδες και το άφησα στην άκρη του… Χάθηκα στις πολλές περιγραφές.. αποφάσισα ότι ήταν ένα βιβλίο που απαιτούσε το 100% της προσοχής μου.. δεν ήταν ένα βιβλίο που θα μπορούσα να το «ξοδέψω» στην παραλία… Η «τρικυμία» ήθελε καναπέ, κρασάκι, χαμηλό φωτισμό και προσήλωση…

Με όλα τα παραπάνω «συστατικά» , συνέχισα πριν λίγες ημέρες την ιστορία του Γιατρού και της τουρίστριας , από εκεί που την είχα αφήσει.. Διάβαζα για έναν καλοκαιρινό έρωτα, πράγμα όχι σπάνιο.. όσο, όμως , οι σελίδες γύριζαν,  η ιστορία αποκτούσε αυτό το κάτι που σε πιάνει από το χέρι και σε παίρνει μαζί της.. αισθάνεσαι μαζί με τους ήρωες.. περιπλανιέσαι στην όμορφη Αθήνα , στα σοκάκια του νησιού.. ξεναγείσαι στον κρύο Καναδά… Ζεις την τρικυμία των συναισθημάτων ακριβώς όπως η συγγραφέας θέλει να την βιώσεις ..στο έπακρο!!!!

Και κάποια στιγμή δεν έχεις άλλη σελίδα να γυρίσεις.. διαβάζεις την λέξη «τέλος»… κάπου εκεί ανακάλυψα ότι ο καθένας μας παίρνει ακριβώς αυτό που του αξίζει…
Ένα ακόμα υπέροχο ταξίδι έχει φθάσει στο τέλος του..  η ζωή συνεχίζεται.. με τρικυμίες, με νηνεμίες, με όνειρα… 

Ιουστίνη μου, να σε έχει ο Θεός καλά εκεί στα ξένα.. σε περιμένω στην Πάτρα, να προκαλέσεις τρικυμία στην καθημερινότητά μου και στην καρδιά μου



 Φιλιά πολλά σε όλους............. βροχερά , μελαγχολικά και αγαπησιάρικα... όπως η τρικυμία....


Λίγα λόγια για το βιβλίο
Με το συγκλονιστικό μυθιστόρημα «Η Τρικυμία» , εκδόσεις Ωκεανός, επανέρχεται στη λογοτεχνία η καταξιωμένη συγγραφέας Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη, καταθέτοντας μια ανθρώπινη ιστορία με δυνατούς χαρακτήρες,  απρόσμενες ανατροπές και φόντο το πέλαγος, τη θάλασσα, τον ωκεανό...
Ο τίτλος «Τρικυμία» εμπνευσμένος από το ομώνυμο θεατρικό έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, αποτελεί φόρο τιμής στον εορτασμό των 400 χρόνων από το θάνατό του.
Η ιστορία εκτυλίσσεται ανάμεσα στην Ελλάδα και τον Καναδά με πρωταγωνιστές την Πολέτ και τον Πέτρο, δύο νέους που ερωτεύονται με φόντο την ακύμαντη θάλασσα ενός ελληνικού νησιού.
 Εκείνη, εξωτική σαν Ινδιάνα, είναι Ελληνίδα από τον Καναδά και βρίσκεται στο νησί για καλοκαιρινές διακοπές. Ο Πέτρος είναι ο αγροτικός γιατρός του νησιού, γόνος εύπορης οικογένειας των Αθηνών.
Ο έρωτάς τους κεραυνοβόλος, θα τους σαρώσει σαν καταιγίδα, θα τους ενώσει  σε μια σχέση που μοιάζει μοναδική, μια σχέση που θα περάσει μέσα σε τρικυμίες και νηνεμίες συναισθημάτων...
Η Πολέτ, βαθιά ερωτευμένη, θα εγκαταλείψει για πάντα τον τόπο της γέννησής της, το μακρινό Μόντρεαλ, πιστεύοντας στην αιώνια Αγάπη που της υπόσχεται ο Πέτρος.
Όμως ο έρωτάς τους θα σκοντάψει στην οικογένεια του Πέτρου και θα πνιγεί στην τρικυμία των δικών του κρυφών αδυναμιών...
Η Πολέτ, κυνηγημένη από μια σειρά μοιραία γεγονότα, θα επιστρέψει στον Καναδά. Εκεί, από πόλη σε πόλη, θα κρύβεται και θα κρύβει το παρελθόν της... παλεύοντας με την τρικυμία που στοιχειώνει τη ζωή της!
Ένα βαθιά συγκινητικό μυθιστόρημα,
βασισμένο σε βιωματική αφήγηση,
γραμμένο με  ιδιαίτερη μαεστρία,
που θα σας συγκλονίσει!