Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2015

οι "μαχητές" της ζωής..

Έχω μόλις γυρίσει σπίτι.. πλημμυρισμένη από δεκάδες συναισθήματα..

Παρακολούθησα την μουσικοθεατρική παράσταση "το μικρό ανθρωπάκι" από τον σύλλογο των Μαχητών Πάτρας και πολλούς ακόμα "βοηθούς"..

Βλέπεις στην σκηνή τους Μαχητές ,

άτομα με νοητική ανεπάρκεια, να δίνουν ένα τόσο τέλειο αποτέλεσμα  συνυπάρχοντας με χορευτές, μουσικούς, μαθητές σχολείων, και να μην παρεκλίνουν ούτε στο ελάχιστο.. να το ζουν και να το ευχαριστιούνται.. να παίρνουν ζωή από τον πιο μικρό ρόλο που τους έχει ανατεθεί....

Είναι η στιγμή που αισθάνεσαι τόσο λίγος... τόσο άδειος που κλαις για πράγματα που πραγματικά δεν έχουν αξία και εσύ τα έχεις κάνει σκοπό ζωής... που αισθάνεσαι υπερήφανος για το κάθε παιδί εκεί..  και ευγνωμοσύνη σε όλους αυτούς που ζουν για αυτά τα παιδιά!!!!!!

Είμαι χαρούμενη που το Συνεδριακό κέντρο που δόθηκε η παράσταση ήταν γεμάτο.. που υπήρχαν πολλά πολλά παιδιά στις κερκίδες και χειροκροτούσαν αυτήν την προσπάθεια.. κάτι θα τους μείνει ... κάτι από όλα αυτά θα τους βοηθήσεις να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι.. να μάθουν τι σημαίνει βοηθάω, αγαπάω... να μην ξεχωρίζουν.. γιατί όλοι είμαστε ίσοι... απλά ο καθένας έχει τις δικές του ... ικανότητες!!!!!!!!!!!!!!!!!


Συαγχαρητήρια στους Μαχητές ... Συγχαρητήρια σε όλους,... Παράδειγμα προς μίμηση για όλους....

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2015

Επαγγελματισμός μηδέν... - http://www.iralu.gr/

Καλημέρα σε όλους!!!!
Χρόνια πολλά λοιπόν.. ηλιόλουστη ημέρα σήμερα.. ότι πρέπει για παρέλαση, βόλτες, καφέ, ξεκούραση... 

Εχθές ήταν μία ημέρα που οφείλω να ομολογήσω εκνευρίστηκα πάρα πολύ... Ευτυχώς που δεν μένω στην Αθήνα , και απέχω 250 χλμ από την πρωτεύουσα!!!!

Είχα κάνει μία παραγγελία σε ένα ελληνικό site, http://www.iralu.gr ,  που αφορά κάποια χρώματα για ένα σεμινάριο στα μέσα Νοέμβρη. Η εκπρόσωπος του site, δεν ξέρω ποια είναι, δεν συστήθηκε αλλά δεν με αφορά κιόλας, επικοινώνησε τηλεφωνικά με την Ιφιγένεια ( την αδερφή μου, στης οποίας το όνομα εκδίδονται τα φορολογικά στοιχεία, και είναι και η διοργανώτρια του σεμιναρίου) προκειμένου να την ενημερώσει για κάποιες ελλείψεις, και να προτείνει κάποιες αντικαταστάσεις.. Η Ιφιγένεια , δέχθηκε τις προτάσεις και η κυρία την ενημέρωσε ότι για θα έφευγε η παραγγελία εχθές, αλλά το τιμολόγιο θα το έστελνε αύριο-μεθαύριο μέσω e mail με μία συννημένη  φωτογραφία. Εννοείται πως η Ιφιγένεια σε αυτό αντέδρασε καθώς είναι παράνομο, και ζήτησε να φύγει η παραγγελία όταν θα είναι έτοιμο και το τιμολόγιο, καθώς η παραγγελία δεν επείγει .. Η΄να σταλεί το τιμολόγιο όταν θα είναι έτοιμο με απλό ταχυδρομειο , κόστος 0,73€, αλλά όπως της απάντησε η .. κυρία αυτό δεν ήταν εφικτό αφού αδυνατούσαν να πληρώσουν διπλά μτφ..   Πριν κλείσει είπε στην ..κυρία ότι θα μπορούσε να είναι πιο ευγενική ( αφού ο τρόπος της ήταν αρκετά εριστικός) , και η ..κυρία της έκλεισε το τηλέφωνο.`

Για όσους δεν ξέρουν την Ιφιγένεια, σας λέω ότι πιο ήσυχο και συγκαταβατικό πλάσμα δεν υπάρχει.. Όταν λοιπόν με πήρε τηλ για να μου πει τι είχε συμβεί, έτρεμε... να σας πω επίσης ότι από την στιγμή που της έκλεισαν το τηλ, προσπαθούσε επί αρκετή ώρα να επικοινωνήσει μαζί τους από διάφορα τηλεφωνα αλλά ουδέποτε κανένας απάντησε στις κλήσεις..

Η Ιφιγένεια, έγραψε μία κριτικη στην σελίδα τους στο fb ( https://www.facebook.com/ifigenia.labropoulou/activity/10207940936461152?comment_id=10207940988022441&notif_t=open_graph_action_comment&__mref=message )

"Θα ήθελα να εκφράσω την δυσαρεσκεια μου για την συμπεριφορά υπαλλήλου σας στο τηλέφωνο ... Τα γεγονότα έχουν ώς εξής : 
Εχω κάνει παραγγελία μέσω του eshop σας . Με καλείτε σήμερα στο τηλέφωνο για να με ενημερώσετε για τις ελλείψεις και για να με ενημερώσετε ότι AN θέλω η παραγγελία μου να φύγει σήμερα Τρίτη θα έρθει ΧΩΡΙΣ τιμολόγιo , και πως αυτό θα μου το στείλετε στη συνεχεια σε ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ (ε?? )  !!!!!! Γιατι είναι διπλά εξοδα να μου στείλετε το πρωτότυπο ταχυδρομικά (απίστευτο πόσο κοστίζει μια ταχυδρομική απσοτολή... )  ... έτσι με ενημερώσατε ... Σας ρώτησα εάν το τιμολόγιο είναι ηλεκτρονικό και μου είπατε πως είναι ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ ( αρα δεν βλέπω κάνενα λόγο για να μην εκδωθεί ) ... Να σημειώσω εδώ , οτι ακόμα περιμένω από πέρυσι αντικατάσταση αποδειξεων που μου εκδώσατε από λάθος , αντι για τιμολόγια ... Στη συνέχεια , με αρκετά εριστικό ύφος με ενημερώσατε ότι ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ (και αφού ηθελα να κοπεί τιμολόγιο !!!!! )η παραγγελία μου θα φύγει την Πέμπτη ... Συμφώνησα λοιπόν και στη συνέχεια σας ειπα στην κυρια που με εξυπηρετούσε οτι θα μπορούσε να είναι λίγο πιο ευγενική   ..  Αποτέλεσμα ... ?? μου έκλεισε το τηλέφωνο στα μούτρα ...... Προσπάθησα αρκετες φορές να καλέσω πίσω , αλλά μιας και υπάρχει η αναγνώριση κλήσεων , κανείς δεν βρέθηκε να σηκώσει το τηλέφωνο ... Δεν πειράζει .. Προς γνώση και συμμόρφωση για τη συνέχεια ....  Αυτό πάντως δεν λέγεται επαγγελματισμός ..." 

και οι απαντήσεις ήταν οι εξής : 

IraLu Hellas Art Supplies Η δουλειά ΔΕΝ είναι δουλεία, το ύφος σας αλλού, καλή συνέχεια
Ifigenia Labropoulou Το να στείλετε την παραγγελία μου συνοδευόμενη από το απαραίτητο παραστατικό (Τιμολόγιο) δεν είναι δουλεία , είναι δουλειά σας. 
Δεν έχω όμως ούτε το χρόνο ούτε την διάθεση να σας μάθω εγώ την δουλειά σας. 
Καλή συνέχεια.

IraLu Hellas Art Supplies εγώ σας εξήγησα ότι το προϊόν θα σταλεί την επόμενη μέρα μαζί με το τιμολόγιο, εφόσον σήμερα δεν γίνεται να εκδοθεί τιμολόγιο, αλλά δεν σας άρεσε αυτή η πρόταση, εσείς θέλατε να το στείλουμε σήμερα, για αυτό το απλό λόγο δεν θα σταλεί καμία παραγγελία, και το ύφος 1000 καρδιναλίων αλλού σας παρακαλώ
Ifigenia Labropoulou Ουδέποτε ζήτησα η παραγγελία μου να φύγει σήμερα , καθώς δεν την βιάζομαι . 
Εγώ ζήτησα να φύγει όταν θα μπορούσε να κοπεί και το τιμολόγιο.
Προφανώς δεν με καταλάβατε .



Και εδώ ας πω κι εγώ την γνώμη μου... καθώς και εγώ σε ηλεκτρονικό κατάστημα δουλεύω... καταρχήν ο επαγγελματισμός τους είναι ανύπαρκτος , αυτό φαίνεται και από την  τηλεφωνική αντιμετώπιση αλλά και από τις γραπτές απαντήσεις τους στο fb. Όπως επίσης και ο σεβασμός στον πελάτη. Για την ευγένεια ούτε λόγος. Δεν ξέρω για ποιον λόγο , αδυνατούσαν να εκδώσουν το τιμολόγιο, αλλά από την στιγμή που το κώλυμα στην  έκδοση του φορολογικού στοιχείου ήταν δικό τους, θα έπρεπε να επιβαρυνθούν τα 0,73€ των ΕΛΤΑ.
Όταν ο πελάτης σου εξηγεί ότι δεν βιάζεται, τότε όλα είναι απλά και τα πάντα μπορούν να γίνουν σωστά και χωρίς βιασύνη. Πιστεύω επίσης ότι σε όλες τις περιπτώσεις αυτός που πρέπει να μείνει ευχαριστημένος είναι ο πελάτης, καθώς το ρητό "ο πελάτης έχει πάντα δίκιο" όσο κλισέ και αν είναι πρέπει, πάντα ,να υπάρχει στο μυαλό μας εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων και κραυγαλέων περιπτώσεων. 

Λυπάμαι, που μέσω μίας δασκάλας μου, αλλά και απευθείας , έχω δώσει κάποια χρήματα σε τέτοιους "επαγγελματίες".. 


Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2015

βρέχει..

έξω βρέχει.. πόσο μου αρέσει... 

αγαπάω την βροχή... αυτή η καθαρότητα , ο ήχος της... με μαγεύουν..

ένα βράδυ βροχής και απόψε.. ηρεμία , μοναξιά δεν ξέρω... όπως το πάρει κανείς.. πάντως εγώ το απολαμβάνω.. η αγαπημένη Μποφίλιου να λέει τα δικά της.. η φλόγα από τα κεριά το μοναδικό φως στο δωμάτιο αλλά και η καλύτερη παρέα.... το μυαλό τρέχει, η καρδιά χτυπάει περίεργα... οι σκέψεις πολλές.. στο πριν , στο τώρα, στο αύριο που έρχεται γρήγορα... 


Και σκέφτεσαι.. και αναρωτιέσαι... εσύ τα έχεις βρει με τον εαυτό σου.. ξέρεις απόλυτα τι θέλεις και πως το θέλεις και μπορείς , ο άλλος αντέχει να ακολουθήσει??? μπορεί να σε καταλάβει????
και φοβάσαι να μιλήσεις.. και καταπιέζεις τις λέξεις που δύσκολα συγκρατούνται... χαμόγελα που πνίγονται και η καρδιά να χτυπάει ακατάστατα, και εσύ να την πιέζεις να μην κάνει "θόρυβο" και τρομάξει ο άλλος... που μπλέκεις πάλι??? ωραίο μπλέξιμο όμως... και τα χαμόγελα έρχονται.. και ο κόσμος γίνεται δικός σου...
Θέλεις να το ζήσεις... γουστάρεις... και όσο τα χρόνια περνάνε, θέλεις να γεμίζεις την ζωή σου με όσα πραγματικά γουστάρεις... συνοδοιπόρο ψάχνεις... στην τρέλα, στο πάθος, στην ζωή... ναι κάπου υπάρχει και η φωνή της λογικής αλλά δεν την αφήνεις να σε παρασύρει πια... 
ένα δάκρυ κυλάει... για το άγνωστο.. για την υπομονή.. για τις "θυσίες" ... το δάκρυ ζει λίγο και χάνεται.. και μετά η επιμονή σου είναι μεγάλη, και εσύ ξανά εκεί να παλεύεις για αυτό που σε γεμίζει.. για αυτό που ΓΟΥΣΤΑΡΕΙΣ!!!!! μεγάλη υπόθεση να γουστάρεις!!!!

και αναρωτιέμαι.. έχουν κανέναν συνειρμό όλα αυτά που γράφω γα όποιον τα διαβάσει???? 

όπως και να έχει να απολαμβάνετε την βροχή.....

Σας φιλώ ζαχαρένια όλους.....





Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2015

καλή μας εβδομάδα...

Καλημέρααααααααα!!!!
καλή εβδομάδα να έχουμε.. 

Αυτό το  ΣΚ ασχολήθηκα με το σπιτάκι μου.. έφερα τα πάνω κάτω... ασχολήθηκα με τις ντουλάπες μου για ώρες... αχ αυτές οι ντουλάπες... ασφυκτιούν από ρούχα και όταν έρχεται η ώρα να πας κάπου , ποτέ δεν έχεις τίποτα να φορέσεις.. αυτός είναι και ο λόγος που φέτος έκανα τρελό ξεκαθάρισμα... 4 σακούλες ρούχα γέμισα που έχω να φορέσω χρόνια... Δεν θα αναφερθώ σε τσάντες και παπούτσια.. Τελειώνοντας αισθανόμουν τόσο ανάλαφρη, και πολύ πολύ χαρούμενη... Το απόγευμα αποφάσισα να κρεμάσω επιτέλους στον άδειο τοίχο του σαλονιού μου, που υπομονετικά περίμενε να βρω την διάθεση και τον χρόνο, όσα έχω φτιάξει στα σεμινάρια πηλού με την Μαρία, τον θησαυρό μου!!!! 
Το βράδυ πια, μαγείρεψα και διάβασα... έπρεπε να διώξω την υπερένταση της ημέρας...



Σας προτείνω την μακαρονάδα που δοκίμασα....

Συνταγή Γιάννης Λουκάκος , αγαπημένος.. 

Σπαγγέτι με πέστο, κοτόπουλο σοτέ και ψητά ντοματίνια

Υλικά 
ΓΙΑ 2 ΜΕΡΙΔΕΣ


ΥΛΙΚΑ

  • Για το πιάτο
    • 30 γρ. ελαιόλαδο
    • 250 γρ. κοτόπουλο, κομμένο σε κύβους
    • 500 γρ. σπαγγέτι
    • 100 γρ. νερό, απ' το βράσιμο των ζυμαρικού
    • ντοματίνια ψητά
    • σάλτσα πέστο βασιλικού
    • αλάτι
  • Για τα ψητά ντοματίνια
    • 250 γρ. ντοματίνια
    • 20 γρ. ελαιόλαδο
    • 2 γρ. ζάχαρη
    • 10 γρ. σκόρδο, κομμένο σε λεπτές φέτες
    • θυμάρι, κλωνάρια
    • αλάτι

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ


    Για το πιάτο

    Βράζουμε τα σπαγγέτι σε καλά αλατισμένο νερό στο βαθμό της αρεσκείας μας. Σουρώνουμε κρατώντας 100 γρ. από το νερό.
    Σ' ένα τηγάνι, σε δυνατή φωτιά, προσθέτουμε το ελαιόλαδο και σοτάρουμε το κοτόπουλο (αφού πρώτα το έχουμε αλατίσει), μέχρι να πάρει ωραίο χρυσαφένιο χρώμα.
    Προσθέτουμε το νερό απ’ τα ζυμαρικά και το πέστο και ανακατεύουμε καλά.
    Προσθέτουμε τα ψητά ντοματίνια και τα σπαγγέτι και ανακατεύουμε καλά. Αλατίζουμε και σερβίρουμε.

    Για τα ψητά ντοματίνια

    Κόβουμε  τα ντοματίνια στη μέση και τα βάζουμε σ' ένα μπόλ. Προσθέτουμε το ελαιόλαδο και τη ζάχαρη.
    Αλατίζουμε και στρώνουμε τα ντοματίνια σ' ένα ταψί με λαδόκολλα, αφήνοντας 3 εκ. απόσταση μεταξύ τους.
    Ρίχνουμε το θυμάρι και το σκόρδο πάνω απ' τα ντοματίνια και τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 140 C, μέχρι να χάσουν τα υγρά τους, για περίπου 40 λεπτά με 1 ώρα.
    Τα διατηρούμε στο ψυγείο, μέσα σε ελαιόλαδο.
Δοκιμάστε την , δεν θα χάσετε....

Όμορφη εβδομάδα σε όλους μας εύχομαι..

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2015

Το Σημάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος

Καλημέρα .. καλημέρα!!!!

εδώ στην Πάτρα όλα κυλούν ήρεμα!!!! Το καλοκαίρι τελείωσε.. τα σεμινάρια άρχισαν.. όλα θα μπουν στους χειμερινούς χουχουλιάρικους ρυθμούς!!!!!! και εγώ ανυπομονώ.. 

Σήμερα θα σας πω για ένα βιβλίο που διάβασα..
"το σημάδι του Μένιου Σακελλαρόπουλου

2 βράδια χρειάστηκα για να φθάσω στο τέλος .. 2 βράδια , το φως από τα κεράκια μου και ένα κομμάτι σοκολατόπιτα για συντροφιά... και ησυχία.. απόλυτη.... Ένα βιβλίο που κάποιο κομμάτι του διαδραματίζεται στην Πάτρα. Διάβαζα και είχα μπροστά μου τις εικόνες της πόλης μου.. Ίσως αυτό το "άρωμα Πάτρας" να με έκανε να το αγαπήσω λίγο παραπάνω.. 



Αυτό το βιβλίο ασχολείται με αυτό το 1 λεπτό που φθάνει για να "γίνει το κακό" και να αλλάξουν όλα..  αυτό το λεπτό που όλοι το συζητάμε αλλά δεν έχουμε συνειδητοποιήσει τις αλλαγές που μπορεί να φέρει!! Και να γίνει πράξη αυτό που λέμε "από τα ψηλά στα χαμηλά"...

Αυτή η παρόρμηση της στιγμής και μία λάθος επιλογή έγιναν η αιτία ο Στέφανος , φοιτητής στην Πάτρα , να γίνει ένας κατάδικος και να βιώσει στην καλύτερη ηλικία του την σκληρή πραγματικότητα των φυλακών.. σκληρές περιγραφές , περίεργες ιστορίες πίσω από τα κάγκελα..δύσκολη διαβίωση.. ανάγκη όμως για επιβίωση.. 
Και ταυτόχρονα όλοι οι γύρω του... ο καθένας με τον δικό του Γολγοθά , μέσα και έξω από τα κάγκελα.. όλοι αυτοί που παρασύρονται χωρίς να το έχουν επιλέξει... αλλά ο σοφός λαός το λέει ξεκάθαρα.. "μπήκες στον χορό??? θα χορέψεις" 

Δεν χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω για την ιστορία .. φοβάμαι μην προδώσω..

Αυτό το βιβλίο είναι γραμμένο με την γνωστή γραφή του Μένιου Σακελλαρόπουλου.. όχι λυρισμοί και φανφάρες.. αλλά με καθημερινές λέξεις , χωρίς να χρειάζεται να διαβάσεις αστερίσκους και να ψάχνεις να βρεις την ερμηνεία τους.. Ένα βιβλίο που κυλάει αβίαστα, και σε παρασέρνει μαζί του στη δίνη των εξελίξεων .. Θυμώνεις, συγχωρείς, κατανοείς, αγαπάς, κλαις (ναι δεν θα το κρύψω , έκλαψα) .. "ζεις" για λίγο ή πολύ στην φυλακή, αυτόν τον άγνωστο κόσμο που ξέρουμε από την τηλεόραση και είναι τόσο σκληρός, δύσκολος και επικίνδυνος.. με φωτεινές εξαιρέσεις όπως διάβασα στις φυλακές Κασσαβέτειας και την διευθύντρια τους, τον καλό Σαμαρείτη εκεί ( ας την έχει ο Θεός καλά, και ας γίνει φωτεινό παράδειγμα ).

Και όταν τελειώνει σκέφτεσαι.. κάνεις την αυτοκριτική σου.. και αναθεωρείς πολλά... τουλάχιστον σε εμένα αυτό συνέβη.. 
διαβάζω "οσο τα έχουμε όλα, ή νομίζουμε πως τα έχουμε , δεν μας νοιάζει τίποτα, όλα περνάνε δίπλα μας αδιάφορα, δεν μας αγγίζουν καν"  .. και χωρίς να το καταλάβω έχω τσακίσει την σελίδα για να γυρίσω πίσω στο τέλος και να το ξαναδιαβάσω.. και το έκανα με το που έφθασα στο τέλος.. Μεγάλη αλήθεια....

Ανυπομονώ πολύ να γνωρίσω από κοντά τον συγγραφέα και να του πω "ευχαριστώ" για το συγκλονιστικό ταξίδι αυτό....

"όποιος κοιτάζει προς τα έξω ονειρεύεται, όποιος κοιτάζει μέσα του ξυπνάει" διαβάζω και σκέφτομαι...


Σάββατο, 22 Αυγούστου 2015

τα βιβλία των διακοπών...

Καλησπέρα!!!!!
το καλοκαίρι τελειώνει, οι εκλογές έρχονται, η ζωή συνεχίζεται.. Όλα θα βρουν τους ρυθμούς τους και πάλι.. με χαμόγελα, με γκρίνια, εύκολα, δύσκολα... θα αντέξουμε..
Είμαστε μαθημένοι στα δύσκολα... αρκεί να είμαστε ΜΑΖΙ... γιατί όλοι μαζί μπορούμε πολλά, αρκεί να στρέφουμε το βλέμμα μας και στον διπλανό.. που μπορεί να μην μας το πει με λέξεις, αλλά μόνο με ένα βλέμμα... μπορεί να μας χρειάζεται.. και εμείς να μπορούμε να βοηθήσουμε... αρκεί να θέλουμε..

Το δικό μου καλοκαίρι πέρασε γρήγορα φέτος.. χωρίς πολλά πολλά μπάνια.. 5 μερούλες στην Άνδρο γέμισαν τις μπαταρίες μου και μου έδωσαν την ευκαιρία να διαβάσω 2 βιβλία... διαφορετικά μεταξύ τους αλλά με ισχυρή πλοκή!!!!







Σπύρος Πετρουλάκης - η Εξομολόγηση



Ένα δυνατό και σοκαριστικό βιβλίο.. βασισμένο σε αληθινά γεγονότα. Σε ταξιδεύει στο χθες και στο σήμερα χωρίς να σε μπερδεύει ή να σε κουράζει.. Εναλλαγή συναισθημάτων, σοκαριστικές εικόνες , καταιγιστικές εξελίξεις.. κλαις , γελάς, αγαπάς , μισείς... όλα τα έχει..
υπάρχει καλός και κακός άνθρωπος? η λογική ή το ένστικτο της επιβίωσης??? τι να επικρατήσει... μας μιλάει για την μητρική αγάπη, τον μεγάλο έρωτα που συναντάς μία φορά στην ζώη σου αλλά όχι πάντα την κατάλληλη, την πίστη στον Θεό.. την συγχώρεση.. και τέλος την δικάιωση,που μπορεί λίγο να αργεί αλλά πάντα έρχεται.. αρκεί να περιμένεις!!!!!!








Το μάτι του Βοριά - Δημουλίδου Χρυσηίδα
Έχοντας διαβάσει όλα τα βιβλία της αγαπημένης Χρυσηίδας , χρόνια τώρα.. αποφάσισα πως ήρθε η ώρα να διαβάσω και το τελευταίο της βιβλίο.. Ένα βιβλίο αμφιλεγόμενο που από ότι διάβαζα είχε ένθερμους υποστηρικτές ή φανατικούς εχθρούς...
Ο λόγος ένας ... η σκληρή, ωμή, τολμηρή γλώσσα που χρησιμοποιεί.. ίσως για κάποιους να φθάνει και τα  όρια του υπερβολικού, του χυδαίου.. Νομίζω όμως, ότι στον Δάμο και τον σαρωτικό του χαρακτήρα δεν θα ταίριαζε κάτι διαφορετικό..  Ένα βιβλίο με πρωταγωνιστή άνδρα και γραμμένο στο α πρόσωπο. Ένα παιδί που βιώνει την απώλεια  της μητρικής φιγούρας, την παντελή έλλειψη αγάπης από τον πατέρα του.. Μεγαλώνοντας... ζει φιλίες ,  δόξα , μεγαλεία , πλούτη, προδοσία..
Σεργιανίζει το καλογυμνασμένο του κορμί και τα υπέροχα πράσινα μάτια του στα σοκάκια της Μυκόνου, και είναι το αντικείμενο του πόθου ανδρών και γυαικών... Εκνευριστικά φιλόδοξος, χωρίς εμφανές ίχνος αισθημάτων, και τρομερά εγωιστής.. αρκεί να ξέρεις να διακρίνεις μέσα από εκείνη την μικρή ανεπαίσθητη χαραμάδα , την ευαιθήσια που ούτε και αυτός ξέρει ότι έχει..
Στην ζωή ότι δίνεις, παίρνεις... ίσως το τέλος του να μην του άξιζε , ή και να του αξίζε.. δεν το έχω αποφασίσει... Σίγουρα όμως την επόμενη φορά που θα βρεθώ στην Μύκονο, ίσως ασυναίσθητα το μάτι μου να ψάξει το DJ bar.. να ψάξω κάπου να βρω τον καλογυμνασμένο ψηλό άνδρα με τα πράσινα μάτια , τα μακριά μαλλιά.. και έχει Ζήσει 10 ζωές!!! γιατί η ιστορία του σίγουρα αποτυπώνεται σε κάποιο σημείο του μυαλού σου(και ίσως σε βοηθήσει κάποτε)!!!!


Σας φιλώ γλυκά όλους!!!!!!

Πέμπτη, 28 Μαΐου 2015

"Ληστής" - Πασχάλης Τσαρούχας

καλημέρα!!!!!!!!!!

εχθές παρακολούθησα μία παράσταση που περίμενα καιρό να έρθει στην Πάτρα. Έχοντας διαβάσει πολλές κριτικές και αρκετά άρθρα, ανυπομονούσα και σαφώς δικαιώθηκα... Σίγουρα το "λιθογραφείο" είναι ο φυσικός του χώρος... (δεν θα μπορούσα να το φανταστώ σε άλλο θέατρο της πόλης μας)

Ένας μονόλογος ενός Ληστή... ενός αντάρτη.. από αυτούς τους σκληρούς που κατοικούσαν στα βουνά... ένας Ληστής που τηρούσε τον άγραφο νόμο με σθένος και ποτέ δεν πέρασε την γραμμή.... 

"μην ξαναδεθείς με πράγμα που δεν μπορείς να εγκαταλείψεις σε 2 λεπτά.."

Βγαίνει στην σκηνή , και νομίζω για δευτερόλεπτα δεν ανασαίνει κανείς... η σκηνή γεμίζει από τον Πασχάλη , και όλοι μεταφέρονται στον κόσμο του , τόσο απλά , τόσο μαγικά..... και η παράσταση ξεκινάει.. 
και είσαι 100% εκεί.... τον κοιτάς στα μάτια και ρουφάς μία μία την λέξη του.. η ερμηνεία του δεν σε αφήνει να παρεκλίνεις.. τον ακολουθείς.. τρομάζεις.. χαμογελάς.. σκέφτεσαι.. λυπάσαι.. με όλο σου το είναι όμως!!!!!

 Όγκώδης, δυναμικός, κυνικός, θρασύς, ειλικρινής, τρυφερός, άγριος, δίκαιος, ακραίος, ερωτικός.. ένας αληθινός ληστής σε κάποιο χώρο, κάποιας εποχής, με βασίλειο του τα βουνά.. η παράσταση τελειώνει και κάπου εκεί ο θεατής αρχίζει το δικό του εσωτερικό ταξίδι....  "θα σου πω ρε τι είμαστε. Είμαστε η μέσα σου φωνή, ρε. Αυτή που έκαμες πως δεν άκουσες και προχώρησες την ζωή σου. Με χιλιάδες ήττες καμωμένος είσαι ρε..."


Πιστεύω ο καλύτερος ρόλος του Πασχάλη... με μεγάλη απόσταση από τους υπόλοιπους που δεν είναι και λίγοι. Μία παράσταση βγαλμένη από την ψυχή του.. Δεν πιστεύω ότι κάποιος άλλος ηθοποιός θα μπορούσε να ενσαρκώσει με απόλυτη επιτυχία αυτόν τον ρόλο.. νομίζω ο χαρακτηρισμός που ταιριάζει απόλυτα είναι ένας.. ΣΑΡΩΤΙΚΟΣ!!!!!






Πασχάλη respect.....

"η γυναίκα για να σε αγαπήσει πρέπει πρώτα να σε θαυμάσει.." είπε ο Ληστής , και εγώ σίγουρα σε αγαπώ.....



Κυριακή, 17 Μαΐου 2015

Μη με λησμόνει - Κώστας Κρομμύδας

καλησπέρα!!! 
ήρθε το καλοκαίρι.. να ΄μαι κι εγώ.. Όλα είναι όμορφα στην ζωή μου, χωρίς μεγάλες αλλαγές, αλλά με πολλά χαμόγελα...

Διάβασα ένα εκπληκτικό βιβλίο, που σας το συστήνω ανεπιφύλακτα..

Προσπαθώ να περιγράψω την γεύση που μου άφησε αυτό το βιβλίο.. νομίζω είναι της τεντούρας.. αυτή η μίξη μπαχαρικών και φρούτων, κυρίως κανέλας και γαρύφαλου, αλλά επίσης μοσχοκάρυδου, εσπεριδοειδών, μαστίχας Χίου.. Αυτή η γεύση που σου αφήνει στον ουρανίσκο... το χαμόγελο που ζωγραφίζεται στο πρόσωπο από την απόλαυση!!! ναι αυτό είναι το "μη με λησμόνει"...

Ένα βιβλίο που θέλεις να γράψεις πολλά αλλά δεν βρίσκεις λέξεις..που να ταιριάζουν ακριβώς σε αυτό που σκέφτεσαι και αισθάνεσαι!!!! μια ιστορία από αυτές που λές  ότι είναι βγαλμένη από το σινεμά, μία ιστορία που όμως μπορεί να συμβεί!!!! 

Οι ανοιχτοί λογαριασμοί με το παρελθόν μας, θα πρέπει να κλείσουν.. αλλιώς θα είναι πάντα σαν μία πληγή που αιμορραγεί... η αληθινή αγάπη υπάρχει.. και μας θυμίζει ότι "καλύτερα να κάνεις κάτι λάθος, παρά να μην το ζήσεις ποτέ".. η ζωή μπορεί να είναι σκληρή , αλλά πάντα πρέπει να βρίσκεις την δύναμη να προχωράς, να διαγράφεις , να συγχωρείς.. 

Όπως λέει ο Μιχαήλ "όταν εγώ βλέπω τον ήλιο να δύει, κάποιος στην άλλη άκρη του κόσμου τον βλέπει να ανατέλλει, αισθάνομαι πλήρως τον κύκλο της ζωής, και αυτό μου δίνει δύναμη και ενέργεια να συνεχίζω.."

Ένα εξώφυλλο που σε μαγνητίζει..Ένα βιβλίο που από την αρχή ως το τέλος του σε κρατάει "δέσμιο" των εξελίξεων, των ανατροπών, και των εικόνων που ζωντανεύουν μπροστά σου.. Ιωάννινα, Παρίσι, Γαλαξίδι και Πάτμος... εκεί ταξίδεψα.. εκεί θέλω να βρεθώ και στην πραγματικότητα..  Παρόν και μέλλον , εναρμονισμένα έντεχνα.. Αγάπη, αδικία, μίσος, όνειρα, αγωνία.. 

Δεν αναφέρομαι στην ιστορία γιατί δεν θέλω στο ελάχιστο να προδώσω ούτε μία λέξη του... 
θα αντιγράψω μόνο ένα μικρό κομμάτι.. μία συμβουλή μάνας προς κόρη.. 

"πίστεψε με όλα αυτά (χρήματα) δεν είναι τίποτα μπροστά στην πραγματική ευτυχία. Και επειδή την έζησα έστω και για λίγο, μπορώ να σου πω με βεβαιότητα ότι υπάρχει εκεί έξω και σε παροτρύνω να την αναζητήσεις, αν δεν το έχεις ήδη κάνει. Όταν την βρεις , να την αρπάξεις χωρίς να βάλεις κανένα εμπόδιο μπροστά σου. Ο εγωισμός κρατά την ευτυχία κλεισμένη σε ένα κλουβί....."

σας φιλώ.... 


Στο Παρίσι, μια γυναίκα με μυστηριώδες παρελθόν γράφει την τελευταία λέξη σε ένα γράμμα με άγνωστο παραλήπτη… 
Στην άκρη των ματιών της έχει περισσέψει ένα δάκρυ για τον μοναδικό άνθρωπο που βρέθηκε να την αγαπήσει. Έναν άνθρωπο που τον «σκότωσαν» γιατί ο έρωτάς τους θεωρήθηκε έγκλημα.

Την ίδια ώρα, η Πέρσα στροβιλίζεται στη σκηνή με κλειστά τα μάτια. Το θυελλώδες χειροκρότημα του κόσμου την τραβάει από την έκσταση και την κάνει να τα ανοίξει. Ένας άγνωστος άντρας στην πρώτη σειρά την κοιτάζει μαγεμένος. Το βλέμμα του κλειδώνει στο δικό της. Ο νεαρός φωτογράφος Κωνσταντίνος αισθάνεται ότι αντικρίζει μια αρχαία θεά. Και η Πέρσα νιώθει ότι μόλις συνάντησε το πεπρωμένο που έψαχνε χρόνια.

Ένας φωτεινός δρόμος ανοίγει. Μια συγκλονιστική αληθινή ιστορία αρχίζει να ξετυλίγεται περνώντας από τα Γιάννενα, το Γαλαξίδι και την Πάτμο. Ένα μικρό μπλε λουλούδι σε ένα γράμμα κρύβει το μεγάλο μυστικό. 

Πόσο μπορεί κανείς το παρελθόν να λησμονήσει…

* Άγριο λουλούδι, που ανθίζει μόλις ο χειμώνας φύγει. Μεταξύ άλλων, συμβολίζει τη δύναμη της μνήμης, του έρωτα και της αληθινής αγάπης.