Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010

ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΜΑΣ..

Να πω καλημέρα? θα είναι??? θα δείξει...


Εχθές ξεσηκώθηκαν οι λαθρομετανάστες της πόλης που ξεπερνούν πλεόν τους 1000-1500 και τσακώθηκαν μεταξύ τους για το ποιος θα επικρατήσεις στην καλύτερη θέση της λιμενικής ζώνης με την ελπίδα να βρουν τρόπο να περάσουν στην Ιταλία..

Καδρόνια, κοτρώνες, λοστούς και ότι άλλο βάλει ο νους σας , εξεσφενδόνιζαν παντού...

Είμασταν μέσα στο μαγαζί και ξαφνικά μας περικυκλώνουν , το μαγαζί είναι γωνία και ειμασταν στην μέση... οι πέτρες έπεφταν βροχή και εμείς ανήμποροι να αντιδράσουμε.. Ευτυχώς είχαμε την τέντα που έφαγε τις περισσότερες (εννοείται ότι στράβωσε και σκίστηκε).. Έσπασε και η βιτρίνα.. πανικός σε όλο του το μεγαλείο.. Τηλέφωνα στο 100, και η απάντηση τους ? "τι να κάνουμε και εμείς?"

Είμαστε η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας , με τόσο μεγάλο πρόβλημα μεταναστευτικό, και δεν έχουμε ούτε μία διμοιρία ΜΑΤ.. Η απάντηση ήταν σωστή.. τι να κάνουν 10-12 άτομα της ομάδας ΔΙΑΣ??? Ήρθε και ο διοικητής και πήγαινε στους εξοργισμένους μετανάστες και τους έλεγε να ηρεμήσουν.... μα γίνονται αυτά???

Σας βάζω βίντεο να πάρετε μία γεύση:

το φωτεινό μαγαζί της γωνίας είναι το δικό μας!!!










ο αδερφός μου..




σας αντιγράφω ένα από τα άρθρα του thebest.gr

Πάτρα: Απασφαλίζουν τη "χειροβομβίδα" οι μετανάστες- Η κυβέρνηση θα αφήσει να εκραγεί;

Καμπανάκι κινδύνου από τις χθεσινές πρωτοφανούς αγριότητας συμπλοκές- Η πόλη απαιτεί εδώ και τώρα την οχύρωση του λιμανιού


Οι πρωτοφανείς σκηνές αγριότητας που εκτυλίχθηκαν χθες στη παραλιακή ζώνη της Πάτρας και κυρίως στην περιοχή του Αγίου Διονυσίου επαναφέρουν με δραματικό τρόπο το πρόβλημα που μαστίζει εδώ και χρόνια την πόλη και ταλαιπωρεί τους κατοίκους της, δημιουργώντας σωρεία προβλημάτων και επικινδύνων οξύνσεων.Οι Πατρινοί χθες δεν έγιναν στο ίδιο έργο θεατές.

Έγιναν θεατές σε ένα έργο πολύ πιο επικίνδυνο, καθώς οι συρράξεις τόσο τις μεσημεριανές όσο και τις βραδινές ώρες, μεταξύ των ομάδων των αλλοδαπών που συνεπλάκησαν για να μοιράσουν την πίττα της εξουσίας στην λιμενική ζώνη, ήταν πολύ πιο άγριες από αυτές στις οποίες έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια. Η κατάσταση ήταν επί ώρα ανεξέλεγκτη και από θαύμα δεν είχαμε θύματα.

Το γεγονός αυτό αλλά και η θρασύτητα με την οποία δρουν οι μετανάστες όλες τις ώρες της ημέρας, είτε συμπλεκόμενοι μεταξύ τους, είτε προκαλώντας προβλήματα επιτιθέμενοι σε πολίτες, σε συνδυασμό με το ότι ο αριθμός τους έχει αυξηθεί καθώς ξεπερνούν κατά πολύ τους 1.000 και έχουν χωρίσει την πόλη σε στρατόπεδα που αντιμάχονται, χτυπούν το καμπανάκι του κινδύνου και θέτουν την κυβέρνηση προ των ευθυνών της.

Η κυβέρνηση η οποία σφυρίζει αδιάφορα απέναντι στο πρόβλημα και ελπίζει σε μια...εν είδη θαύματος, αυτορρύθμισή του η οποία βεβαίως και δεν μπορεί να υπάρξει, φέρει βαρύτατη ευθύνη για την κατάσταση στην οποία άφησε την πόλη να επιστρέψει, μετά την κατεδάφιση του πρόχειρου καταυλισμού και τις τότε -προεκλογικής εκμετάλλευσης- απομακρύνσεις μεταναστών από την Πάτρα προς την Αθήνα και τα Κέντρα Υποδοχής, για τα μάτια των...ψηφοφόρων.

Το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μέχρι σήμερα, οι μετανάστες όχι απλώς επανήλθαν, αλλά επανήλθαν δημιουργώντας πολλά μικρά γκέτο σε διάφορα σημεία της Πάτρας, με επιθέσεις μεταξύ τους, με συμπλοκές όλες τις ώρες της ημέρας αλλά και μεγάλη δραστηριότητα σε ό,τι αφορά την διακίνηση ουσιών, την πορνεία και άλλες συναφείς δραστηριότητες.

Η παραλιακή ζώνη της Πάτρας "βράζει" και πριν πεταχτεί το καπάκι απο τη χύτρα με δύναμη, πρέπει να ληφθούν εδώ και τώρα μέτρα απο την κυβέρνηση καθώς όλα δείχνουν ότι αν συνεχιστεί η κατάσταση ως έχει, θα θρηνήσουμε θύματα και θα ζήσουμε σκηνές εκτός ελέγχου.

Αποτελεί κοινή διαπίστωση πως η αθρόα προσέλευση αλλοδαπών στην Πάτρα με σκοπό να ταξιδέψουν λαθραία στην Ιταλία καθοδηγείται απο κυκλώματα που τους μετακινούν, τους εκμεταλλεύονται και θησαυρίζουν.

Όπως είναι προφανές ότι για να έρχονται οι πρόσφυγες στην Πάτρα και να δρουν τα κυκλώματα, γνωρίζουν ότι υπάρχουν τρύπες, υπάρχουν άκρες, υπάρχουν δίκτυα που έναντι αμοιβής τους μεταφέρουν απέναντι.

Οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων ουδέποτε μπόρεσαν ή έστω προσπάθησαν να ελέγξουν σοβαρά το λιμάνι της Πάτρας και να λάβουν εκείνα τα απαραίτητα μέτρα που θα καταστήσουν απαγορευτική την μετατροπή του λιμανιού σε χώρο.... εργασίας των κυκλωμάτων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Αυτή τη στιγμή η ανάγκη οχύρωσης του λιμανιού είναι επιτακτική.

Η πόλη, οι φορείς της και οι κάτοικοι οφείλουν να θέσουν την κυβέρνηση προ των ευθυνών της και να απαιτήσουν εδώ και τώρα την άμεση λήψη μέτρων για την επαρκή φύλαξη του λιμανιού της Πάτρας και την αστυνόμευση όλων των γύρω περιοχών έτσι ώστε να καταστεί αδύνατη η πρόσβαση στους μετανάστες και να μην έχουν λόγο να έρχονται στην περιοχή.

Έτσι ώστε να πάψει η Πάτρα να είναι όμηρος μιας νοσηρής κατάστασης.

Οφείλει επίσης η κυβέρνηση σε συνεργασία με τον ΟΛΠΑ να αξιοποιήσει στο έπακρο τη σύγχρονη τεχνολογία για τον εντοπισμό των προσφύγων που κρύβονται στις νταλίκες και να απαλλάξει την περιοχή από μια κινητή βόμβα που ανά πάσα στιγμή είναι έτοιμη να εκραγεί με απρόβλεπτες συνέπειες.

Οι φορείς της περιοχής πρέπει επιτέλους να αφήσουν πίσω τους τις κομματικές ταμπέλες και τα πολιτικά συμφέροντα και να επιβάλλουν στην κυβέρνηση να ασχοληθεί σοβαρά πριν είναι αργά. Με όσο υψηλούς ή διεκδικητικούς τόνους και αν χρειαστεί.

Το πρόβλημα δεν είναι πρόβλημα της Πάτρας. Είναι πρόβλημα της χώρας. Είναι πρόβλημα της Ε.Ε.

Και αύριο σε μια πιθανή τραγωδία, οι ευθύνες θα έχουν αποδέκτες με όνομα και επώνυμο. Τον πρωθυπουργό και τους συναρμόδιους υπουργούς που κάνουν πως δεν βλέπουν και δεν ακούνε. Όπως και οι ποηγούμενοι.

Διότι αυτό το ζήτημα είναι ...δίχρωμο. Και πράσινο και μπλέ.

Οι ευθύνες μοιράζονται στα ίσια. Εδώ και χρόνια.



και ο Θεός μαζί μας..........

Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

SeeTheWorld - Tunis 2010 | MotoRAID

Καλησπέρα σε όλους...

Επιστρέφω με μία ανάρτηση που θέλω μέρες τώρα να κάνω...


Το MotoRAID
, η δουλειά μου δηλαδή, για ακόμα μία χρονιά ήταν χορηγός στο μεγάλο ταξίδι που πραγματοποιεί κάθε χρόνο μία παρέα μηχανόβιων...

Φέτος επέλεξαν να "χιλιομετρήσουν" την Τυνησία.. έναν κόσμο τόσο διαφορετικό από τον δικό μας...


Διαβάζοντας τις αφηγήσεις τους , ταξίδεψα μαζί τους.. Νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να διαβάσετε τον τρόπο που αποτυπώνουν όσα είδαν και γεύτηκαν...

Θα σας αντιγράψω την πρώτη ημέρα

Ενημέρωση 4/11/2010

Σήμερα ξυπνήσαμε πριν τα χαράματα για να προλάβουμε το πλοίο που θα μας περάσει από την Σικελία(Trapani), απέναντι στην Αφρική. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουμε, πρέπει να είμαστε στο λιμάνι 3 ώρες πριν την αναχώρηση. Το voucher γράφει ώρα αναχώρησης 09:00, το εισιτήριο λέει 10:00 και οι λιμενικοί μας είπαν ότι θα φύγει μεταξύ 11:00 με 12:00. Καλώς ήρθαμε στην Αφρική με άλλα λόγια, αλλά ευτυχώς που σαν Έλληνες γνωρίζουμε από κάτι τέτοια. Πάντως τώρα είναι 10:34 και απ’ ότι φαίνεται έχουμε μέλλον μπροστά μας πριν την αναχώρηση. Μέσα στο πλοίο ονόματι Sorrento όπου μοιάζουν όλα να έχουμε ήδη περάσει στην Τυνησία. Μια γιαγιά μπροστά μου να κοιμάται πάνω σε κάτι καρέκλες, κάποιοι άραβες παραπέρα έχουν απλώσει την προίκα τους για να ξεκουραστούν και γενικά επικρατεί μια κατάσταση μεταξύ λαϊκής αγοράς και πανηγυριού. Όλα δείχνουν ότι από εδώ ξεκινά η περιπέτεια και οι εικόνες που όλοι περιμέναμε τόσο καιρό να δούμε !

αλλά και την τελευταία..

Ενημέρωση 19/11/2010

Το τέλος του ταξιδιού αυτού. Σαν το λυχνάρι του Αλαντίν, μιας και η χώρα του είναι κάπου εκεί κάτω στην έρημο και είναι παρόμοια με αυτήν που βρεθήκαμε κι εμείς για να ζήσουμε παραμυθένια τοπία και μορφές που αν δεν πας εκεί, τα συναντάς μόνο σε κάποιες φωτογραφίες ή όνειρα. Τρίψαμε το λυχνάρι του κι από μέσα έβγαινε το Τζίνι και κάθε φορά πραγματοποιούσε και από μια επιθυμία μας. Πότε το κοπάδι με τις καμήλες περνούσε από μπροστά μας, πότε τρώγαμε χουρμάδες που μόλις είχαν μαζευτεί από το βρώμικο χέρι του Νομά στην μέση κάποιας όασης, που η γεύση ήταν μοναδικά γλυκιά και πότε να σε κοιτούν τα μεγάλα αμυγδαλωτά μάτια της χανούμισσας, που περνούσε από μπροστά σου, με κρυφό πόθο. Άλλοτε πάλι πιο συχνά, να βρίσκεσαι πίσω από κάποιους αμμόλοφους, στην μέση του πουθενά, απορώντας για το που πάει ή από πού έρχεται αυτός ο Βεδουίνος που μόλις συνάντησες. Και πάντοτε να αναρωτιέσαι αν αυτό που τώρα ζεις, είναι πραγματικότητα ή όνειρο. Και τώρα που έχεις γυρίσει, την ίδια απορία έχεις. Πρέπει πρώτα να επιστρέψει και το πνεύμα και μετά θα δεις αν είναι αλήθεια όλα αυτά που έχεις ζήσει εκεί κάτω στην χώρα της Σαχάρας. Δεν μπορεί όμως να είναι ψέματα, τα ρουθούνια μου είναι ακόμα γεμάτα με την ψιλή, σαν πούδρα, άμμο τη ερήμου, στην γλώσσα μου έχω ακόμα εκείνη την γλυκιά γεύση των χουρμάδων και στην καρδιά μου έχω ακόμα την ζεστασιά των φτωχών ανθρώπων που συνάντησα στις σκονισμένες πόλεις, που πάτησαν τα λάστιχα της φορτωμένης, σαν καμήλα, μηχανής μου. Θα το φυλάξω το λυχνάρι, για να με πάει την άλλη φορά ακόμα πιο βαθειά μέσα στην έρημο. Για να μου δώσει όλα όσα δεν μπορώ να έχω, μένοντας εδώ που ζω.


Η πλήρης αφήγηση τους , για κάθε μία ημέρα ξεχωριστά βρίσκεται στο

http://www.motoraid.eu/shop/article_info.php?articles_id=36!!!









Ελπίζω να το απολαύσετε όσο και εγώ και να ταξιδέψετε μαζί τους...

φιλιά πολλά σε όλους!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010

Μοσχαρίσια μπριζόλα με μανιτάρια και σάλτσα μαυροδάφνης

καλημέραααααα!!!! τι κάνετε??? εγώ εδώ παλεύω με τους πονοκεφάλους μου.. έπειτα από 6 ημέρες , είμαι καλύτερα και είμαι εδώ...

λοιπόν σας αντιγράφω την αγαπημένη μου συνταγή από τον αγαπημένο μου σεφ, Βαγγέλη Δρίσκα...


φανταστική, γευστική, εύκολη....




Υλικά για 4 άτομα




  • 4 μοσχαρίσιες μπριζόλες γάλακτος
  • 1 ξερό κρεμμύδι
  • 1 καρότο
  • 2 φλιτζάνια φρέσκα μανιτάρια
  • 1/3 του φλιτζανιού μαυροδάφνη
  • 1/3 του φλιτζανιού χυμό πορτοκαλιού
  • 1 κουτ. του γλυκού θυμάρι
  • 3 κουτ. της σούπας ελαιόλαδο
  • αλάτι, πιπέρι

Καθαρίζετε και κόβετε το κρεμμύδι σε λεπτές φέτες, τρίβετε το καρότο και τα βάζετε σε ένα μεγάλο τηγάνι για να τα σοτάρετε με το ελαιόλαδο σε δυνατή φωτιά για 2-3 λεπτά.

Προσθέτετε τις μπριζόλες, το θυμάρι, αλατοπιπερώνετε και αφήνετε 3-4 λεπτά για να ψηθούν από την μία πλευρά και τις γυρίζετε.

Κόβετε τα μανιτάρια στη μέση αν είναι μικρά ή σε 2-3 φέτες αν είναι μέτρια. Τα προσθέτετε στο τηγάνι, τα αφήνετε λίγα λεπτά και ρίχνετε τον χυμό του πορτοκαλιού και τη μαυροδάφνη.

Χαμηλώνετε την φωτιά και αφήνετε να μαγειρευτεί για 10 λεπτά και σερβίρετε.



να την δοκιμάσετε.....

καλό ΣΚ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

διαβάζοντας ελληνική λογοτεχνία..

καλημέρα σε όλους και όλες... είμαι χαρούμενη , ξύπνησα σήμερα και αντίκρυσα ένα χειμωνιάτικο τοπίο....γιατί επιτέλους χειμώνιασε!!!

βιβλία σήμερα... βιβλία που προτείνω..που μου κέντρισαν το ενδιαφέρον...


Σεπτέμβρης του '22. Η νεαρή Αντριανή καταφτάνει στη Σαλονίκη μαζί με το υπόλοιπο ανθρώπινο κοπάδι των προσφύγων. Πεντάρφανη και ολομόναχη, με δυο μάτια πράσινα, μαγικά σαν τα βοτάνια της, θα βρει στήριγμα σε μια καλοκάγαθη ηλικιωμένη Πόντια. Στο ξεδίπλωμα του χρόνου, με τις ανταλλαγές των πληθυσμών, θα εγκατασταθεί σ' ένα μουσουλμανικό χωριό της Μακεδονίας. Εκεί, ανάμεσα σε ανθρώπους πονεμένους που μιλούν ελληνικά, τουρκικά, ποντιακά κι αρμένικα, και που προσπαθούν να στηρίξουν τις ψυχές και τις ζωές τους, η Αντριανή θα αποθέσει την ευτυχία της στα χέρια του ρωμαλέου Άρη με την ηράκλεια δύναμη. Θα προκαλέσει τη μοίρα φορώντας ένα μαύρο φόρεμα για νυφικό. Κι αυτή θα δεχτεί την πρόκληση… Σε μια Ελλάδα που ανεμοδέρνεται στις θύελλες του εικοστού αιώνα, μια γυναίκα τολμά να ορθώσει το ανάστημά της απέναντι σε μια κοινωνία, όπου τον πρώτο λόγο έχει ο άντρας και η πεθερά, για να αναδειχτεί πληγωμένη αλλά νικήτρια.



ένα φανταστικό βιβλίο.. από τον τίτλο το απέφευγα μέχρι που διάβασα στο ιστολόγιο της Λένας Μαντά μία κριτική... το αγόρασα.. και πολύ καλά έπραξα όπως αποδείχθηκε!!
Ένα βιβλίο σκληρό.. ένα βιβλίο που σε κρατάει "φυλακισμένο" μέχρι να τελειώσει!! Διαβάζεις και οι ηρώες είναι εκεί μπροστά σου, σου μιλούν, σου αφηγούνται, τους βλέπεις. Μπαίνεις στα βαθιά της ιστορίας , αγανακτείς, πεισμώνεις, αγαπάς, μισείς...
Μιλάει για την ανταλλαγή των πληθυσμών , χωρίς να κουράζει.
Μας δείχνει μία προσπάθεια του ήρωα να απαλλαγεί από τα στερεότυπα της εποχής, μόνο που δεν τα καταφέρνει μέχρι τέλος..
Όσο για την Αντριανή, την κεντρική ηρωίδα.. τι να πω.. την έβαλα στην καρδιά μου και ας με στεναχώρησε στο τέλος...

Το κόκκινο σημάδι που έχει η Αργυρώ στο κορμί της από γεννησιμιού της είναι ένας οιωνός. Στο εξής θα καθορίζει τα βήματά της και θα χαράζει την πορεία της στη ζωή. Από την καταστροφή της Σμύρνης και την απώλεια των γονιών της θα βρεθεί στη Θεσσαλονίκη και θα ζήσει την προσφυγιά, για να καταλήξει σε οίκο ανοχής στην Αθήνα. Η γνωριμία της με τον κόμη Φαμπιέν ντε Φοντέν θα την οδηγήσει στο Παρίσι του Μεσοπολέμου, όπου θα γίνει η μούσα όλων των μεγάλων καλλιτεχνών της εποχής: Πάμπλο Πικάσο, Σαλβαδόρ Νταλί, Αντρέ Μπρετόν, Χένρι Μίλερ. Ακόμα και ο φλεγματικός Τζέιμς Τζόις θα υποκύψει στη γοητεία της. Θα ακολουθήσει η μεταπολεμική Νέα Υόρκη όπου η Αργυρώ, ως διάσημη γκαλερίστα, θα αναδείξει τους καλλιτέχνες που θα σφραγίσουν το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα. Το κόκκινο σημάδι θα συνεχίσει να της στέλνει μηνύματα. Μια πρόσκληση εγκαινίων, μια χαμένη φωτογραφία, μια απρόσμενη συνάντηση, και η Αργυρώ θα ’ρθει αντιμέτωπη με κομμάτια της ύπαρξής της που και η ίδια αγνοούσε.

Ένα ακόμα βιβλίο που σε γεμίζει συναισθήματα.. όταν το πάρεις στα χέρια σου και αρχίζεις να ξεφυλλίζεις τις σελίδες του , αισθάνεσαι ότι μπάινεις στην μηχανή του χρόνου.. Ξεκινάς από την Σμύρνη και βιώνεις την καταστροφή της.. αρχίζεις να περιπλανείσαι και αφού πονέσεις, και κλαψεις.. έχεις μεταμορφωθεί και η ζωή σε έχει οδηγησει στο κοσμοπολίτικο Παρίσι και την συγκλονιστική Νέα Υόρκη.. παρέα με την δυναμική πια Εύα Κασίς και όχι την Αργυρούλα που τόσο υπέφερε. Ζωγράφοι, καλή ζωή, φιλόσοφοι, όλοι εκεί περιμένουν να σε κάνουν "παρέα".. Και ένα τέλος .. παραμυθένιο!!! αντάξιο όσων "περνάς" όταν το διαβάζεις!!!

Από τη µια µονοπάτια ζωής γεµάτα ερωτικό φως, από την άλλη σκοτάδια µίσους και εκδίκησης. Η Εύα, η αιώνια γυναίκα, τα περπάτησε όλα. Η Εύα ήταν χαμένη στα σκοτάδια του μίσους, όταν συνάντησε τον Αντώνη κι άναψαν μέσα της όλα τα φώτα του έρωτα. Όταν, όμως, η ευτυχία έγινε πληγή και η πίστη προδοσία, το εφιαλτικό παρελθόν γύρισε πίσω, ζητώντας εκδίκηση. Είναι, άραγε, η εκδίκηση νίκη ή μήπως η εμμονή της τιμωρεί πιο σκληρά το θύτη από το θύμα;

Ένα ακόμα βιβλίο που με τραβούσε σαν μαγνήτης.. Ένα βιβλίο που μιλάει για την εκδίκηση, για μία πανέμορφη γυναίκα που θέλει να εκδικηθεί για τα όσα έχει στο μυαλό της ότι πέρασε ο μπαμπάς της.. Ξεπούλαει τον εαυτό της προκειμένου να πετύχει τον στόχο της.. και μετά έρχεται ο έρωτας.. από "απαγορευμένο στρατόπεδο" όμως.. και αμφιταλαντεύεται.. και υποκείπτει.. όμως δεν έρχονται όλα όπως τα ονειρευόμαστε.. και η εκδίκηση δεν μας ξεχνάει!!! άλλωστε στην ζωή είναι όλα δανεικά.. το δικαίωμα στην "τελευταία λέξη" το έχουν όλοι.. είναι όμως σκληρό στην πράξη καμιά φορά... Ανατρεπτικό βιβλίο, με ωραία γραφή.. Για να πω την αλήθεια, έκανα και μία βουτιά μέσα μου.. και αναθεώρησα αρκετά!!

φιλιά πολλάααααααααααααααα......


Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

Κέικ κανέλας...

απλό , γρήγορο, εύκολο... και πάνω από όλα μυρωδάτο!!!!

τι κάνετε αγαπημένοι μου??? εγώ καλά.. ως συνήθως τρέχω σαν τον βέγγο.. είμαι όμως χαρούμενη, έρχονται τα χριστούγεννα... πολύ αγαπάω αυτήν την εποχή, μου αποπνέει ζεστασιά.. μου αρέσουν τα χιλιάδες χρωματιστά λαμπάκια που με περιτριγυρίζουν παντού.. τα γλυκά των χριστουγέννων.. τα πάντα...

φέτος έστησα ήδη το "εργαστήριο" μου, και είμαι έτοιμη να δημιουργήσω.. ελεύθερο χρόνο δεν ξέρω που θα βρω, αλλά κάτι θα σκεφτώ.....

λοιπόν στο κέικ μας τώρα...

Υλικά
120 γραμ. βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
300 γραμ. ζάχαρη
2 αυγά
300 γραμ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
160 ml γάλα φρέσκο
2 κ.σ. βούτυρο λιωμένο
κανέλα
ζάχαρη

Εκτέλεση
Τοποθετούμε στο μίξερ το βούτυρο με την ζάχαρη να αφρατέψουν και έπειτα προσθέτουμε την βανίλια και τα αυγά.
Χτυπάμε για λίγα λεπτά μέχρι να γίνει κρέμα, και μετά ρίχνουμε εναλάξ το γάλα και το αλεύρι, χτυπάμε μέχρι να ομογενοποιηθούν.
Σε καλά βουτυρωμένη και αλευρωμένη φόρμα αδειάζουμε το μίγμα και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 175 για περίπου 30 λεπτά.
Το ξεφορμάρουμε και το αλείφουμε με το λιωμένο βούτυρο. Πασπαλίζουμε με κανέλα και ζάχαρη.
Σερβίρεται και ζεστό.

Σας στέλνω την θετική μου ενέργεια και τα ζαχαρένια φιλιά μου....

Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010

κανελόνια για σήμερα!!!

καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους!!!

Αρρωστούλα ήμουν αυτές τις ημέρες , γι αυτό χάθηκα... Από σήμερα όμως όλα είναι καλά και επιστρέφω δριμύτερη...

Τελείωσαν και οι εκλογές.. και οφείλω να σας πω ότι είναι έκπληξη.. Είναι η πρώτη φορά στην μεταπολιτευτική ιστορία της Πάτρας, της θεωρούμενης ως "ιδιαίτερη πατρίδα" των Παπανδρέου, που ένας ανεξάρτητος υποψήφιος ο οποίος δεν είχε την στήριξη κάποιου μεγάλου κόμματος, κερδίζει το Δήμο Πατρέων. Ο Γιάννης Δημαράς που στον πρώτο γύρο των εκλογών στις 7 Νοεμβρίου, είχε έλθει δεύτερος με διαφορά 14 μονάδων από τον Δημήτρη Κατσικόπουλο, χθες έκανε την μεγάλη έκπληξη και κέρδισε τις εκλογές με διαφορά 7,3 μονάδες! Για να δούμε τι θα δούμε αυτήν την φορά, για την Πάτρα μας.. για την πόλη που τόσο αγαπάμε...

Κανελόνια σήμερα...


Υλικά:
1 πακέτο κανελόνια

παρμεζάνα τριμένη


Για τον κιμά:
1/2 κιλό κιμά

1 μέτριο ψιλοκομμένο κρεμμύδι

λάδι
1-2 σκελίδες σκόρδο
αλάτι
πιπέρι
2 φυλλά δάφνης
1 φλυτζ. του καφέ κρασί
1 κουτί ντοματάκια

1 κ.σ. κέτσαπ
μαιντανό ψιλοκομμένο

Για την σάλτσα:
1 κουτί pumaro
2 κουτιά pumaro νερό
1 σκ. σκόρδο

λίγο λάδι
αλάτι-πιπέρι


Εκτέλεση:


Ξεκινάμε με τον κιμά:
Ζεσταίνουμε το λάδι και τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι.
Έπειτα προσθέτουμε τον κιμά.
Τα σωτάρουμε μαζί για μερικά λεπτά και προσθέτουμε το σκόρδο, αλάτι, πιπέρι, φύλλο δάφνης και το κρασί.

Όταν το κρασί σχεδόν εξατμισθεί, προσθέτουμε τα ντοματάκια, τον μαιντανό, το κέτσαπ και 1 κουτί από τα ντοματάκια νερό.
Σκεπάζουμε και αφήνουμε στην χύτρα για περίπου 20 λεπτά!!
Όταν είναι έτοιμο, κατεβάζουμε από την φωτιά και προσθέτουμε λίγο τυρί κίτρινο, παρμεζάνα, ρεγκάτο ή ακόμα και κεφαλοτύρι.
Το αφήνουμε λίγο να κρυώσει και ξεκινάμε να γεμίζουμε τα κανελόνια μας και να τα τοποθετούμε με την σειρά σε ένα πυρέξ.

Μετά φτιάχνουμε την σάλτσα:
βάζουμε όλα τα υλικά στην κατσαρόλα και βράζουμε για 5 λεπτα. Η σάλτσα μας θέλουμε να είναι πολύ αραιή.


Περιχύνουμε με την σάλτσα τα κανελόνια και πασπαλίζουμε με τυρί παρμεζάνα, ρεγκάτο ή κεφαλοτύρι.
Σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο και ψήνουμε για 30 λεπτα στους 180-200ο στον αέρα.
Μετά βγάζουμε το αλουμινόχαρτο και ψήνουμε για άλλα 15-20 λεπτά , μέχρι να ξεροψηθεί!!


καλή επιτυχία σε όλους!!! σας φιλώ ζαχαρένια..



Παρασκευή, 5 Νοεμβρίου 2010

Καλό χειμώνα να έχουμε....

Να ΄μαστε και εμείς εδώωωωω....

Επιστρέψαμε.. ανανεωμένοι, ξεκούραστοι, γεμάτοι κέφι, με πολλά χαμόγελα, όμορφες αναμνήσεις στις αποσκευές μας....

Αφήσαμε τον δικό τους παράδεισο... και γυρίσαμε στην ζεστασιά της "φωλίτσας" μας..
Μας έλειψε... το σπιτάκι μας.. τα ελληνικά μας.. ο ελληνικός αχνιστός ελληνικός καφές..

Πρέπει να πω ότι περάσαμε πολύ πόλύ ωραία... γυρίσαμε πιο δεμένοι και ερωτευμένοι...

Το πρώτο "σοκ" το παθαίνεις φθάνοντας στο αεροδρόμιο.. το οποίο είναι τελειώς διαφορετικό από όσα έχουμε συνηθίσει μέχρι τώρα...

Η αγορά τους ένα τεράστιο παζάρι.. χρόνια πίσω..

Άνθρωποι καλοσυνάτοι , "υποταγμένοι", δουλευταράδες...

Τεράστιες παραλίες.. άκουγες μόνο μουσική.. έπινες κοκτέιλ και έκανες μασάζ.. (άλλη εμπειρία το μασάζ τους......)

Το βράδυ κάποιο μέρος της παραλίας σε περίμενε να πιεις και να χορέψεις.. όχι , όχι στα όρθια όπως εδώ.. και αυτό ξάπλα το έκανες... ήταν τρελή απόλαυση αλλά και φοβερή έκπληξη όταν το πρωτοαντικρύζεις!!!

Φάγαμε καλά και φθηνά.. και ψάρια φρέσκα και ταυλανδέζικα και από όλα...

Πήγαμε και στο full moon party στο νησάκι Koh Phangan..20-25000 άτομα.. να πίνουν στα κουβαδάκια.. ούτε ποτήρια υπήρχαν!!!! και να χορεύουν ασταμάτητα μέχρι πρωίας...

Πήγαμε σαφάρι..
κουράστηκα πολύ....


Η βιλίτσα μας είχε από όλα..θέα.. καναπέδες για relax.. ιδιωτική πισίνα.. τεράστια μπανιέρα.. ωραία διακόσμηση.. (η είσοδος)




χαλαρώσαμε...
βγάλαμε φωτό..
κόψαμε λουλουδάκια..

παίξαμε..


όλα κάποτε τελειώνουν

Τα περάσαμε όμορφα.. όμορφα....

σας φιλώ όλους......