Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2016

Σάκης - Πάολα

Και ενδιάμεσα από τα σεμινάρια , αυτήν την φορά είχε έξοδο γυναικών.. και μάλιστα Πατρινών..

Σάκης - Πάολα... η συνεργασία της χρονιάς.. Περίεργο κράμα του Έλληνα ποπ σούπερ σταρ και της απόλυτης λαικής τραγουδίστριας.. Ήμουν πολύ περίεργη για το τι θα δω.. 
Αυτό που είδα λοιπόν ήταν ένα μαγαζί ασφυκτικά γεμάτο με ωραίο κόσμο... ένα μαγαζί στον αέρα.. 

όχι λόγια.. ότι φωτό πρόλαβα να βγάλω , γιατί έπρεπε και εγώ να εναρμονιστώ στο κλίμα (όχι ότι παιδεύτηκα και πολύ)..










..σε περίπτωση που δεν το καταλάβατε.. περάσαμε τέλεια... πήγα με 2 ώρες ύπνο στο σεμινάριο .. και σίγουρα θα ξαναπάω... γιατί ως γνωστόν ο Σάκης είναι λάτρεια!!!!!!!!!!!!!!!!!

Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2016

Μανιταρόπιτα!!!!

Καλημέρα!!!!!!! 

Παρασκευή σήμερα.. τελειώνει μία περίεργη εβδομάδα.. όλα ήταν κάπως!!!! έρχεται όμως ΣΚ δημιουργίας... για ένα ακόμα ΣΚ θα βρεθώ στην Αθήνα για σεμινάρια... ( γιατί ως γνωστόν έχω και εγώ τις δικές μου μούρλιες)... γεμάτο ΣΚ λοιπόν... 

εύχομαι να περάσετε όλοι όμορφα.. σας αφήνω με καρατσεκαρισμένη συνταγούλα.. δοκιμάστε την και θα με θυμηθείτε....

Μανιταρόπιτα λοιπόν....

Υλικά:
1 κουτί σφολιάτας για πίτες (750γρ.)
γέμιση:
  1. 500 γρ. μανιτάρια ( εγώ βάζω froza)
  2. 500 γρ. ντοματάκια κονσέρβα
  3. 250 γρ.ζαμπόν
  4. 250 γρ. κασέρι τριμένο
  5. 1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
  6. 1 κουταλάκι ρίγανη
  7. 2 κουταλάκια μαΐντανό ψιλοκομμένο
  8. 1/2 φλιτζάνι τσαγιού λάδι για σωτάρισμα
  9. 1 αυγό χτυπημένο για το άλειμμα
  10. αλάτι, πιπέρι
Εκτέλεση:
  1. Ξεπαγώστε καλά την σφολιάτα
  2. Ψιλοκόψτε το κρεμμύδι και σωτάρετε το στο λάδι μαζί με τα ντοματάκια, μέχρι να ροδίσει
  3. Ρίξτε τα μανιτάρια, την ρίγανη, το μαΐντανό, το ζαμπόν, το αλάτι και το πιπέρι
  4. Αφήστε να σιγοβράσουν για 10 λεπτά μέχρι να "σωθεί" το νερό τους
  5. Βγάλτε από την φωτιά και αφήστε να κρυώσει το μίγμα
  6. Βουτυρώστε το ταψί και στρώστε το ένα φύλλο σφολιάτας
  7. Απλώστε την γέμιση ομοιόμορφα και έπειτα ρίξτε το τριμένο κασέρι σε όλη την επιφάνεια
  8. Σκεπάστε με το δεύτερο φύλλο
  9. Χαράξτε την πίτα και αλείψτε με το αυγό
  10. Ψήστε στους 180 βαθμούς για 30' περίπου, μέχρι να ροδοκοκκινήσει

φιλιά πολλάααααααααααααα

Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Κώστας Κρομμύδας..

Κώστας Κρομμύδας...η αδυναμία μου...  τον αγαπώ και θέλω να σας το πω!!!!

τι να πρωτοπώ.. έχω γυρίσει πριν λίγη ώρα από την Αθήνα.. αφορμή του ταξιδιού η συνάντηση αναγνωστών που διάβασαν και αγάπησαν την Ουρανόεσσα* του Κώστα Κρομμύδα.. 

Αν και ημέρα γενεθλίων μου , δεν το σκέφτηκα καθόλου να δηλώσω συμμετοχή και τελικά να είμαι παρούσα!!

Ο Κώστας μπήκε πολύ ξαφνικά στην ζωή μου και στην καρδιά μου και εκεί θα μείνει.. Τον ήξερα σαν ηθοποιό,  μετά σαν..χορευτή και τέλος σαν συγγραφέα.. είχα μία αμφιβολία ως προς την τελευταία του ιδιότητα.. δεχθηκα όμως την "πρόκληση"  που είχα μπροστά μου και διάβασα την "ζωή που έλειπε".. Και δικαιώθηκα.. 

Το βιβλίο με μάγεψε.. ήθελα όμως να του το πω.. και το έκανα... εγώ δεν είμαι βιβλιοκριτικός, απλά του έγραψα αυτά που αισθάνθηκα .. η αμεσότητα της απάντησης του με εξέπληξε.. αυτό ήταν !!! Δέσαμε.. και είμαι πολύ πολύ χαρούμενη για αυτό!! 

Ήταν ο λόγος που ξεκίνησα να ακούω love radio, και άκουγα έναν άνθρωπο χωρίς ίχνος " διασημότητας".. Να γελάει αυθόρμητα.. να αυτοσαρκάζεται.. να έχει χιούμορ.. να είναι σοβαρός.. αλλά πάνω από όλα αληθινός!!! Μέρα με την μέρα με κέρδιζε περισσότερο.. και εδραίωνε την θέση του στην καρδιά μου..!!! 

Τον γνώρισα από κοντά , στην έκθεση βιβλίου στην Κουρούτα.. 
ήταν εκεί με την "ογκρέσσα" του..
 ήταν ακριβώς αυτό που είχα στο μυαλό μου!!!! 

Μετά τον είδα στην Πάτρα 

με το "Μη με λησμόνει"...
 

Σειρά είχε η κεντρική παρουσίαση της "Ουρανόεσσας*" στην Αθήνα τον Μάη..
 αν και χειρουργημένη μόλις την προηγούμενη ημέρα, ταξίδεψα και ήμουν εκεί...


Και ερχόμαστε στο Σάββατο και στην συνάντηση αναγνωστών , 111 μετά από κλήρωση.. Ήμουν από τους τυχερούς και εγώ.. <3 font="" nbsp="">

Εκεί ο Κώστας ήταν ένας άψογος οικοδεσπότης.. όλα ήταν φροντισμένα μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια.. Δεν θα ξεχάσω την αγκαλιά του μόλις μπήκα στον χώρο και το χαμόγελο της Μαρίνας.. Μεταξύ μας νομίζω η Μαρίνα , παίζει μεγάλο ρόλο στην ηρεμία, την γλυκύτητα, και την αλήθεια αυτού του ανθρώπου..  Ντράπηκα όταν έβαλε τόσους ανθρώπους να μου τραγουδήσουν "happy birthday".. αλλά είπαμε αυτός είναι ο Κώστας , αυθόρμητος... 

Το Σάββατο ήταν πιο λυμένος από ποτέ.. αφού μιλούσε σε ανθρώπους που είχαν διαβάσει το βιβλίο και ήταν εκεί για να μάθουν τα μυστικά της ιστορίας.. της πορείας του μέχρι να φθάσει στα χέρια μας!!!! Τώρα δεν ξέρω τι άλλο θα σκαρφιστεί την επόμενη φορά για να δείξει σε όλους αυτούς που τον διαβάζουν , πόσο τους εκτιμάει και πόσο τους σέβεται... Φέτος ήταν η βραδιά των αναγνωστών.. Το συλλεκτικό δαχτυλίδι , σχεδιασμένο από τον Νικόλα Παπαζήση.. Τα 200 αριθμημένα συλλεκτικά κουτιά από την Realize srl - Italy και τον Simone Arnaboldi ( που τελευταία στιγμή πάντα κάτι τυχαίνει και δεν τον έχω γνωρίσει από κοντά).. το υπέροχο τραγούδι των Μαρίνα Γεωργίου και Ζωή Τηγανούρια..  

Μοίρασε πολλά δώρα με κλήρωση , και ήταν τόσο χαρούμενος κατά την διάρκεια της διαδικασίας.. μοίραζε χαμόγελα και χαρά σε όλους!!!  
Κέρδισα ένα υπέροχο κρασί.. 

Από την βραδιά όμως κέρδισα και 2 καινούριες φίλες...


Είμασταν σε έναν πολύ όμορφο χώρο.. που στηρίζει τα ελληνικά προιόντα.. τους μικρούς παραγωγούς.. και οφείλουμε να τον στηρίξουμε!! YOLENIS .. να το θυμάστε και να το προτιμάτε...

Έφυγα με το δώρο μου από τον ίδιο για τα γενέθλια μου.. την επανέκδοση του βιβλίου "η ζωή που έλειπε".. Ένα καινούριο βιβλίο αφού έχουν προστεθεί πολλά γεγονότα ακόμα ( είναι βασισμένο σε αληθινή ιστορία) και  ουσιαστικά είναι σαν να γράφτηκε από την αρχή... (ομολογώ ότι το βράδυ στο ξενοδοχείο δεν άντεξα και άρχισα να το διαβάζω..)

Τον Κώστα τον αγαπώ πολύ.. Τον σέβομαι.. Τον εκτιμώ.. Τον θαυμάζω.. Τον ευχαριστώ για όλα... Ήθελα απλά να το ξέρετε!!!!

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2016

13 κεριά στο σκοτάδι..

13 κεριά στο σκοτάδι.. ένα βιβλίο.. 448 σελίδες..αμέτρητα συναισθήματα!!

Έχοντας διαβάσει όλα τα βιβλία του Μένιου Σακελλαρόπουλου και έχοντας πλέον εμπιστοσύνη στο αποτέλεσμα, "ρούφηξα" και τα κεριά!!! Ένα βιβλίο χείμαρρος σαν τον ίδιο τον συγγραφέα!
Διάβασα το οπισθόφυλλο το οποίο , ομολογώ, δεν σε προδιαθέτει στο 100% για το "πάρτυ" που θα στήσουν οι λέξεις όσο προχωράς τις σελίδες... Ένα βιβλίο που δεν χρειάζεται ευφάνταστες περιγραφές, άγνωστες λέξεις, περίπλοκες φράσεις.. απλά και λιτά καταφέρνει να σε πάρει από το χέρι και να σε μυήσει στον δικό του συναρπαστικό κόσμο!! Έναν κόσμο σκοτεινό, συναρπαστικό, αληθινό...Έτσι απλά το λατρεύεις...

Δεν ξέρω αν οι δικές μου λέξεις θα καταφέρουν να ..ακουμπήσουν στο ελάχιστο τα όσα ένοιωσα.. Έκλεισα το βιβλίο και αισθάνθηκα συγκλονισμένη.. τόσο απλά... οι χτύποι της καρδιάς μου ήταν ακανόνιστοι και το μυαλό μου είχε σταματήσει...
Κάθε μέρα από την ζωή του ήρωα, ερχόταν να μου υπενθυμίσει πόσο δεδομένα θεωρούμε πολλά πράγματα στην καθημερινότητά μας.. πόσο άπληστοι γινόμαστε με τα υλικά αγαθά.. και πόσο αγνώμονες για όσα μας δίνονται....
Το βιβλίο, μας μυεί στον κόσμο των τυφλών.. αυτούς τους ανθρώπους με το λευκό μπαστούνι που πολλοί κοιτάμε με οίκτο, που πολλοί μπορεί να μονολογήσουμε "τον κακομοίρη"..
 λάθος συναίσθημα.. θαυμασμός χρειάζεται.. να χαμηλώσουμε τα μάτια να υποκλιθούμε στο μεγαλείο της δύναμης τους, στην αναλοίωτη ψυχή τους, στην θέληση για ζωή.. και αν όλα αυτά ακούγονται τετριμμένα , δεν είναι.. 

Υπάρχουν εκ γενετής τυφλοί .. άνθρωποι που ποτέ δεν έχουν δει το παραμικρό.. δεν ξέρουν τι σημαίνει θάλασσα, φεγγάρι, ανατολή, δύση, πέτρα, αυτοκίνητο, τραπέζι, χαρτί , τίποτα.. δεν ξέρουν το κόκκινο , το κίτρινο , το μπλε.. και όμως ζουν μία φυσιολογική ζωή και είναι ευγνώμονες για το κάθε λεπτό αυτής..
 υπάρχουν και οι άνθρωποι που, ξαφνικά, καλούνται να ζήσουν στο απόλυτο σκοτάδι.. Τρομακτική αλλαγή .. για σκεφτείτε το λίγο.. κλείστε τα μάτια σας και προσπαθήστε να μετρήσετε τις αντοχές σας.. απειροελάχιστες... 

Όλοι εμείς οι "φυσιολογικοί" , που μας απασχολούν θέματα όπως αν ¨σήμερα είναι ωραίο το μαλλί μας", " το πως θα μας κοιτάξει αυτός που μας αρέσει", "αν δεν μας αρέσει και τόσο πολύ το φαγητό" κλπ κλπ κλπ... έχουμε αναρωτηθεί ποτέ για αυτούς τους "μη φυσιολογικούς" πως ζουν μόνοι τους σε ένα σπίτι.. πως ξεχωρίζουν τα ρούχα τους.. πως μαγειρεύουν.. πως τρώνε.. πως.. πως.. πως.. όλα αυτά τα μικρά καθημερινά.... Κι όμως ζουν μία καθημερινότητα σαν εμάς.. απλά είναι πλημμυρισμένη με τα χρώματα της ψυχής τους...

Άνθρωποι περήφανοι όλοι αυτοί οι "διαφορετικοί".. μαθήματα ζωής για εμάς , αρκεί να ανοίξουμε τα μάτια μας και την καρδιά μας... Σφίχτηκε η καρδιά μου σε πολλα σημεία ... ( ίσως και να δάκρυσα) δεν το κρύβω.. γιατί κατάλαβα πολλά.. γιατί συνειδητοποίησα πόσο "μικρή" είμαι απέναντι τους.. θέλει ψυχή, αντοχές, πείσμα.. και αυτοί τα διαθέτουν όλα.. και χαμογελούν.. και ονειρεύονται.. και γελούν.. και αγαπάνε.. και πολεμάνε... γιατί τίποτα δεν είναι δεδομένο... και τα πάντα ανατρέπονται στο δευτερόλεπτο.. 

για αυτό αφήστε τις μιζέριες..τις γκρίνιες.. τους εγωισμούς... 
να χαμογελάτε.. να είστε αισιόδοξοι και να κοιτάτε καμιά φορά ψηλά να λέτε και ένα "ευχαριστώ"..

όσο για το βιβλίο ... τι αλλό να πω.. διαβάστε το.. τόσο απλά!!!


Λίγα λόγια για το βιβλίο

Στα σαράντα δύο του χρόνια ο Αλέξανδρος Παυλής, πολιτικός μηχανικός, βρίσκεται βυθισμένος στην απελπισία της αναδουλειάς και της ανασφάλειας. Αλλά τα μεγάλα του προβλήματα και η σοβαρή κρίση στη μακρόχρονη σχέση του με την Άννα είναι ένα τίποτα μπροστά στο παιχνίδι της μοίρας, αφού από ένα σφοδρό αυτοκινητικό ατύχημα χάνει το φως του. Το σοκ είναι τεράστιο και το σκοτάδι του τον τραβάει στην αυτοκαταστροφή. Κι εκεί που πιστεύει ότι όλα έχουν τελειώσει γι’ αυτόν, ανακαλύπτει έναν καινούργιο κόσμο, άγνωστο, δύσκολο αλλά και μαγικό. Η δασκάλα του στη γραφή Μπράιγ, η Μαργαρίτα, τυφλή εκ γενετής, τον βοηθάει να σταθεί στα πόδια του. Νιώθει να ξαναγεννιέται. Αλλά και στη νέα του ζωή τα εμπόδια είναι τεράστια. Πάλι η μοίρα σκηνοθετεί κάτι αδιανόητο. Κι εκεί πια θα μιλήσει η δύναμη της ψυχής.

Ένα συγκλονιστικό ταξίδι στον κόσμο του σκοταδιού, εκεί όπου το φως παίρνει μια νέα διάσταση. Μια ιστορία για τον θρίαμβο της ανθρώπινης θέλησης.

Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2016

“Η ζωη είναι μικρή και δεν αξίζει λυπημένος να την ζήσεις...” - ΚΛΕΙΣΤΟ ΛΟΓΩ ΑΓΑΠΗΣ


Καλησπέρα πέρα για πέρα!!!!! Παρασκευή σήμερα.. περίεργη εβδομάδα αυτή που πέρασε.. είχε από όλα.. γέλια, γκρίνιες, σκοτούρες, αγάπη, βόλτες.. αλλά έτσι είναι ωραία η ζωή.. να εναλλάσσεται.. να μην μένει στάσιμη.. να μην είναι προβλέψιμη.....


Βιβλίο μαγικό για σήμερα......

 


Ένα βιβλίο που το εξώφυλλο σίγουρα θα σε μαγνητίσει και ο τίτλος θα σε βάλει σε σκέψεις… Όταν μου το πρότειναν, χωρίς δεύτερη σκέψη το αγόρασα.. Διάβασα γρήγορα γρήγορα 40 σελίδες και το άφησα.. Η Κρητική γλώσσα , μου έπεσε λίγο βαριά… Δεν το καταχώνιασα, δεν βρήκε θέση στα αδιάβαστα.. το άφησα σε ευδιάκριτο μέρος στην βιβλιοθήκη μου, και αισθανόμουν την κοκκινομάλλα του εξωφύλλου να με κοιτάει έντονα με τα γαλάζια μάτια της.. με ένα παράπονο… Έτσι την προηγούμενη εβδομάδα , αποφασισμένη πια, το έπιασα πάλι στα χέρια μου…

Αυτήν την φορά δεν με ενόχλησαν τα Κρητικά.. είχε έρθει η ώρα του.. πρωί το ξεκίνησα, βράδυ το τελείωσα.. Δεν χρειάστηκε παραπάνω… Ξεκινάς και όπου σε βγάλει λοιπόν… Αυτό το βιβλίο είναι όντως ΤΑΞΙΔΙ από τα λίγα.. Παρασύρεσαι και αφήνεις πίσω σου σελίδες… Συναισθήματα εναλλάσσονται.. η καρδιά σφίγγεται.. το μυαλό ταξιδεύει… Η σοφή μάγισσα της παλιάς πόλης με τα πολύχρωμα ρούχα, γίνεται συνοδοιπόρος της σκέψης μου… η θετική ενέργεια που μεταδίδει πλημμυρίζει το δωμάτιο και πιάνω τον εαυτό μου να τσακίζει σελίδες με τα λόγια της.. ναι πρέπει να γυρίσω οπωσδήποτε, πίσω να τα ξαναδιαβάσω.. Να τα αποστηθίσω, να τα κάνω τρόπο ζωής…. Να ανακατεύω και εγώ την ζωή μου με μαεστρία , όπως αυτή μοναδικά κάνει με τα βότανα της…

Άγνωστες μεταξύ τους οι 2 ηρωίδες με κοινές μοίρες.. δένονται, αγαπιούνται, πονάνε , ζούνε η μία μέσα από την άλλη.. Φιλία , αγάπη, εμπιστοσύνη από αυτές που θα ήθελες να ζήσεις, αλλά δύσκολα βρίσκεις πια… Και οι δύο μιλάνε με την θάλασσα.. (πόσο τις καταλαβαίνω, αφού αυτό είναι και δικό μου χαρακτηριστικό).. αυτή η απεραντοσύνη της που έρχεται πάντα να γιατρέψει πληγές..

Και δεν είναι μόνο αυτές οι δύο… πρωταγωνιστές όλοι σε αυτό το βιβλίο.. κανένας δεν μένει στο περιθώριο, ο καθένας τους ένα μάθημα για μένα.. Κατοχή, πείνα, βία, κακοποίηση, αγάπη, ξενιτιά, από όλα έχει αυτό το βιβλίο..


Οι σοφίες μιας μάγισσας…

«Όταν η ζωή δηλώσει αντίπαλος σου, εσύ πρέπει να διεκδικείς και να επιμένεις. Ότι κι αν κάνει η ζωή , κουκλίτσα μου, τρία γράμματα θα ‘χει! Κι  η επιμονή πάντα θα υπερέχει»

«αυτό που μετράει στη ζωή είναι να παλεύουμε. Να διεκδικούμε! Ν α κλείνουμε τις πληγές μας με τα βότανα της καθημερινότητας. Όταν λερωθεί το σεντόνι της ψυχής μας, να το αλλάζουμε και να στρώνουμε ένα άλλο, κάτασπρο και μυρωδάτο! Έχουμε πολλά σεντόνια στο συρτάρι.  Μας  τα έδωσε προίκα η ζωή όταν μας γέννησε. Είναι οι αντοχές μας!

«Εγώ προτείνω στον γιο μου . Δεν τον διατάζω. Αν δεν θέλει να κάνει αυτό που του λέω η ευθύνη του αποτελέσματος θα είναι όλη δική του κι αυτό το ξέρει καλά. Τα λάθη είναι μονοπάτια που πρέπει να τα διαβαίνουμε. Οι αποτυχίες μας δυναμώνουν. Το μήλο και το φίδι υπάρχουν παντού. Δεν πρέπει να αποφεύγουμε ούτε τοπ ένα ούτε το άλλο. Απλώς πρέπει να μάθουμε να χάνουμε τους παραδείσους μας με αξιοπρέπεια»

Τα δάκρυα κούκλα μου είναι το δώρο του Θεού για να ξορκίζουμε το κακό. Ένα ποτάμι είναι τα δάκρυα που παρασύρει και τα σκουπίδια απ΄ την  ψυχή μας και την καθαρίζει. Και ξέρεις τα ποτάμια δεν φέρνουν ποτέ πίσω ότι κουβαλάει η ορμή τους. Ξεβράζουν στη θάλασσα της λύτρωσης τους καημούς

 “Η ζωη είναι μικρή και δεν αξίζει λυπημένος να την ζήσεις...”


Διαβάστε το... αξίζει!


Να έχετε όλοι ένα όμορφο Σαββατοκύριακο με ανθρώπους που αγαπάτε και σας κάνουν να γελάτε...











Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

Μηλόπιτα!!!!!

καλημέρα σε όλους πέρα για πέρα...

Το καλοκαίρι μας αποχαιρετά... μας αφήνει να αναπολούμε παραλίες, βουτιές, ξενύχτια, ηλιοβασιλέματα.. θα έρθει ο χειμώνας και θα φέρει την βροχή που τόσο αγαπώ... τα κεράκια, το κρασάκι, το σινεμά... κάθε εποχή τα δικά της.. κάθε μέρα , και 24 ώρες για να τις ζήσεις...

Αυτές οι ημέρες με βρίσκουν σπίτι , με μία ίωση να με ταλαιπωρεί... ευκαιρία για διάβασμα.. έχω διαβάσει 3 βιβλία και ξεκινάω για το 4ο... μεγάλη αγάπη το διάβασμα.. πολλά τα ταξίδια του μυαλού.. όποιος δεν διαβάζει , δεν καταλαβαίνει... ίσως και να είναι λίγο πιο "φτωχός" σε "εμπειρίες"... 

Σήμερα όμως δεν θα σας πω για κάποιο βιβλίο.. σήμερα θα θυμηθούμε τα παλιά μας... συνταγή λοιπόν.. συνταγή από την Μαρία την Τζιρίτα , πριν χρόνια.. την οποία ακολουθώ σαν ευαγγέλιο και δεν με έχει "προδώσει" ποτέ...

Μηλόπιτα...
Για τη ζύμη
2 φλυτζάνια αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κουτ. γλυκού μπέικιν πάουντερ
Λίγο αλάτι (μια πρέζα)
8 κουταλιές της σούπας νερό
1/2 βιτάμ
Για τη γέμιση
4 μέτρια κόκκινα μήλα
2 κουταλιές της σούπας φουσκωτές αλεύρι
1 κουταλιά της σούπας κανέλα
Σκόνη γαρύφαλλο μια πρέζα
1 φλυτζάνι ζάχαρη (ή φρουκτόζη ή καντερέλ)
1 φλυτζάνι καρύδια ελαφρώς κοπανισμένα
1 φλυτζάνι σταφίδες που έχουμε μουλιάσει σε κονιάκ
1/2 βιτάμ
Εκτέλεση
Βάζουμε σε πλαστική λεκάνη το αλεύρι με όλα τ'άλλα υλικά για τη ζύμη και πλάθουμε μέχρι να γίνει μια ζύμη που να μην κολλάει στα χέρια αλλά να είναι αρκετά μαλακή για ν'ανοίξει. (Προσθέτετε αλεύρι ή νερό αναλόγως). Την πλάθουμε σε μπάλα, την πασπαλίζουμε με αλεύρι και την βάζουμε στο ψυγείο.
Στη συνέχεια καθαρίζουμε και κόβουμε τα μήλα σε φετούλες μικρές, τα βάζουμε σε βαθύ μπωλ και προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά για τη γέμιση, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΑΧΑΡΗ. Το βούτυρο το κόβουμε σε μικρά κομματάκια και το ανακατεύουμε μέσα στα μήλα.
Βγάζουμε τη ζύμη μας απ'το ψυγείο κι αφού αλευρώσουμε τον πάγκο μας ανοίγουμε τα 2/3 της ζύμης σε φύλλο, όχι πολύ λεπτό, υπολογίστε για ένα μέτριο ταψάκι που να καλύψει και τις άκρες. Σε βουτυρωμένο κι αλευρωμένο στρογγυλό ταψάκι τοποθετούμε το φύλλο αυτό, φροντίζοντας να περισσεύει στα πλαινά για να γυρίσει μετά από πάνω. Προσοχή να μην είναι λεπτό το φύλλο και τρυπήσει. (Θα χυθούν τα υγρά της γέμισης και θα καταστραφεί η πίτα).
Απλώνουμε ομοιόμορφα τη γέμιση μέσα στο ταψάκι, πάνω στο φύλλο κι έπειτα ρίχνουμε από πάνω τη ζάχαρη κου κουνάμε το ταψάκι ή ανακατεύουμε ελαφρώς για να πάει παντού. Αυτό το κάνουμε για να μην βγάλουν υγρά τα μήλα και μας μαλακώσουν και τρυπήσουν το φύλλο.
Ανοίγουμε την υπόλοιπη ζύμη σ'ένα μικρότερο φύλλο, το οποίο θα τοποθετήσουμε πάνω στη γέμιση, καλύπτοντας όλη την επιφάνεια. Έπειτα γυρίζουμε το κάτω φύλλο που περισεύει στα πλαϊνά, έτσι ώστε να ενωθούν τα δυο κομμάτια της ζύμης και να κλέισει εντελώς. Στη συνέχεια κάνουμε αρκετές τρύπες με το πηρούνι στην επιφάνεια της πίτας και την ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για περίπου 45 λεπτά με 1 ώρα, ανάλογα τη δύναμη του φούρνου μας.
Θα καταλάβετε ότι η πίτα είναι έτοιμη, όταν θα έχει πάρει ένα ωραίο καφέ ανοιχτό χρώμα. Τη βγάζουμε από το φούρνο, περιμένουμε περίπου 15 λεπτά να κρυώσει και πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη και κανέλα (προαιρετικά). Μπορεί να σερβιριστεί και με παγωτό βανίλια ή καϊμάκι και σιρόπι βύσσινο, αλλά και σκέτη είναι εξαιρετική!
Αυτό το γλυκό έχει εξίσου υπέροχη γεύση αν αντί για ζάχαρη χρησιμοποιήσουμε φρουκτόζη ή κάποιο άλλο υποκατάστατο, σε περίπτωση που θέλουμε να μειώσουμε τις θερμίδες, ή έχουμε στην οικογένεια κάποιον με πρόβλημα ζαχάρου. 


Να έχετε ένα όμορφο Σαββατοκύριακο με ανθρώπους που αγαπάτε .. να γελάσετε και να γεμίσετε τις καρδιές σας χρώματα...




animated-weekend-image-0044

Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

Τρικυμία - Ιουστίνη Φραγκούλη

καλό φθινόπωρο σε όλους... 
ελπίζω να είστε άπαντες παρόντες και έτοιμοι για έναν δημιουργικό και μοναδικό χειμώνα... 
εγώ πάντως είμαι...

ένα ακόμα βιβλίο έφθασε στο τέλος του... 


Τρικυμία… έχοντας διαβάσει όλα τα βιβλία της αγαπημένης μου Ιουστίνης, έσπευσα να αγοράσω και το τελευταίο της βιβλίο…
Ξεκίνησα αμέσως… διάβασα 100 σελίδες και το άφησα στην άκρη του… Χάθηκα στις πολλές περιγραφές.. αποφάσισα ότι ήταν ένα βιβλίο που απαιτούσε το 100% της προσοχής μου.. δεν ήταν ένα βιβλίο που θα μπορούσα να το «ξοδέψω» στην παραλία… Η «τρικυμία» ήθελε καναπέ, κρασάκι, χαμηλό φωτισμό και προσήλωση…

Με όλα τα παραπάνω «συστατικά» , συνέχισα πριν λίγες ημέρες την ιστορία του Γιατρού και της τουρίστριας , από εκεί που την είχα αφήσει.. Διάβαζα για έναν καλοκαιρινό έρωτα, πράγμα όχι σπάνιο.. όσο, όμως , οι σελίδες γύριζαν,  η ιστορία αποκτούσε αυτό το κάτι που σε πιάνει από το χέρι και σε παίρνει μαζί της.. αισθάνεσαι μαζί με τους ήρωες.. περιπλανιέσαι στην όμορφη Αθήνα , στα σοκάκια του νησιού.. ξεναγείσαι στον κρύο Καναδά… Ζεις την τρικυμία των συναισθημάτων ακριβώς όπως η συγγραφέας θέλει να την βιώσεις ..στο έπακρο!!!!

Και κάποια στιγμή δεν έχεις άλλη σελίδα να γυρίσεις.. διαβάζεις την λέξη «τέλος»… κάπου εκεί ανακάλυψα ότι ο καθένας μας παίρνει ακριβώς αυτό που του αξίζει…
Ένα ακόμα υπέροχο ταξίδι έχει φθάσει στο τέλος του..  η ζωή συνεχίζεται.. με τρικυμίες, με νηνεμίες, με όνειρα… 

Ιουστίνη μου, να σε έχει ο Θεός καλά εκεί στα ξένα.. σε περιμένω στην Πάτρα, να προκαλέσεις τρικυμία στην καθημερινότητά μου και στην καρδιά μου



 Φιλιά πολλά σε όλους............. βροχερά , μελαγχολικά και αγαπησιάρικα... όπως η τρικυμία....


Λίγα λόγια για το βιβλίο
Με το συγκλονιστικό μυθιστόρημα «Η Τρικυμία» , εκδόσεις Ωκεανός, επανέρχεται στη λογοτεχνία η καταξιωμένη συγγραφέας Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη, καταθέτοντας μια ανθρώπινη ιστορία με δυνατούς χαρακτήρες,  απρόσμενες ανατροπές και φόντο το πέλαγος, τη θάλασσα, τον ωκεανό...
Ο τίτλος «Τρικυμία» εμπνευσμένος από το ομώνυμο θεατρικό έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, αποτελεί φόρο τιμής στον εορτασμό των 400 χρόνων από το θάνατό του.
Η ιστορία εκτυλίσσεται ανάμεσα στην Ελλάδα και τον Καναδά με πρωταγωνιστές την Πολέτ και τον Πέτρο, δύο νέους που ερωτεύονται με φόντο την ακύμαντη θάλασσα ενός ελληνικού νησιού.
 Εκείνη, εξωτική σαν Ινδιάνα, είναι Ελληνίδα από τον Καναδά και βρίσκεται στο νησί για καλοκαιρινές διακοπές. Ο Πέτρος είναι ο αγροτικός γιατρός του νησιού, γόνος εύπορης οικογένειας των Αθηνών.
Ο έρωτάς τους κεραυνοβόλος, θα τους σαρώσει σαν καταιγίδα, θα τους ενώσει  σε μια σχέση που μοιάζει μοναδική, μια σχέση που θα περάσει μέσα σε τρικυμίες και νηνεμίες συναισθημάτων...
Η Πολέτ, βαθιά ερωτευμένη, θα εγκαταλείψει για πάντα τον τόπο της γέννησής της, το μακρινό Μόντρεαλ, πιστεύοντας στην αιώνια Αγάπη που της υπόσχεται ο Πέτρος.
Όμως ο έρωτάς τους θα σκοντάψει στην οικογένεια του Πέτρου και θα πνιγεί στην τρικυμία των δικών του κρυφών αδυναμιών...
Η Πολέτ, κυνηγημένη από μια σειρά μοιραία γεγονότα, θα επιστρέψει στον Καναδά. Εκεί, από πόλη σε πόλη, θα κρύβεται και θα κρύβει το παρελθόν της... παλεύοντας με την τρικυμία που στοιχειώνει τη ζωή της!
Ένα βαθιά συγκινητικό μυθιστόρημα,
βασισμένο σε βιωματική αφήγηση,
γραμμένο με  ιδιαίτερη μαεστρία,
που θα σας συγκλονίσει!


Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2016

Πριν χαθεί η νύχτα - Ευαγγελία Ευσταθίου


Καλημέρα σε όλη την blogογειτονιά.. το καλοκαιράκι έχει κάνει αισθητή την παρουσία του πλέον.. οι περισσότεροι ψάχνουν χρόνο για παραλίες και ανάσες δροσιάς το βραδάκι με ένα ποτηράκι παγωμένο κρασί, ένα δροσερό κοκτέιλ.. 

Σε μερικές τέτοιες δικές μου ανάσες δροσιάς , εμένα συντροφιά μου ήταν ένα βιβλίο.. "Πριν χαθεί η νύχτα".. Τίτλος που άφησε το μυαλό μου να ταξιδέψει πριν καν ακόμα αρχίσω να ταξιδεύω στις σελίδες του.. Πόσα και πόσα δεν μπορούν να συμβούν στα σκοτάδια μίας και μόνο νύχτας...
Ένα εξώφυλλο με ένα μεγάλο μάτι, να σε παρακολουθεί άγρυπνα, ένα ποτήρι κρασί και η Έμιλι Ρομάνη , ο Μάνος Κορυζής και ο Κυνηγός εισβάλλουν με ευκολία στο μυαλό σου , καταλαμβάνοντας μεγάλο μέρος της σκέψης σου...

Η έρευνα που πρόσφατα διάβασα λέει ότι " Για πέντε ημέρες από τη στιγμή που ολοκληρώνει κάποιος ένα μυθιστόρημα, στο μυαλό του γίνεται μια έκρηξη".. ίσως το 5 να φαντάζει λίγο τελικά στην πράξη...

Έχω διαβάσει όλα τα βιβλία της Ευαγγελίας , ήξερα ότι θα διαβάσω ένα ακόμα καλό βιβλίο.. όμως δεν ήταν ακριβώς έτσι.. ήταν ένα ΠΟΛΥ καλό βιβλίο.. Περπατώντας αργά , ανάλαφρα στην αρχή αλλά με σταθερότητα, και μεγάλη δεξιοτεχνία , σελίδα την σελίδα βρισκόμουν στην δίνη ενός αστυνομικού μυθιστορήματος.. Μια ιστορία που σε παίρνει μαζί της και βιώνεις στο έπακρο τον φόβο, την αγωνία , την παράνοια... 

Η συγγραφέας έχει το ταλέντο να σε παίρνει μαζί της και να γίνεσαι πρωταγωνιστής στις σελίδες της.. Η αδρεναλίνη ανεβαίνει και κάθε πρόσωπο που εμφανίζεται μπροστά σου , έχει και έναν καταλυτικό ρόλο στην πλοκή της ιστορίας.. κανένας κομπάρσος, κανένας που να βρέθηκε τυχαία στο "δρόμο" σου.. 

Οι περιγραφές είναι απλές , λιτές αλλά γεμάτες ονειρικές περιγραφές. Η συγγραφέας έχει την ικανότητα να αποδίδει στο έπακρο την ψυχοσύνθεση των ηρώων της , και να σε κάνει να βιώνεις έντονα τα δικά τους συναισθήματα... Και μέσα σε φόνους , παράνοια, φόβο, και κινδύνους, έρχεται να προστεθεί μία αχτίδα αγάπης.. τόσο προσεκτικά δοσμένη και μοιρασμένη που σε τίποτα δεν υποσκιάζει την αστυνομική υπόσταση της ιστορίας.. 

Και μπορεί στις τελευταίες 100 σελίδες να αποκαλύπτεται το πραγματικό πρόσωπο του παρανοικού κυνηγού, καθόλου όμως δεν χαλάει το μυστήριο.. αφού η αποκάλυψη πρέπει να γίνει για να καταλάβεις επιτέλους τα σκοτάδια του ,τις επιδιώξεις του, το μυαλό του... Ταξιδεύοντας στις σαβάνες της Βόρειας Αυστραλίας , στην φυλή των Αβορίγινων, και στο μεγάλο προγονικό Πνεύμα, έρχεται η λύτρωση ... όχι όμως και στις καρδιές όλων.. 

Είναι μερικές ανατολές και κάμποσα ηλιοβασιλέματα ακόμα που δεν τα έχουν ζήσει οι πρωταγωνίστες.. γιατί μπορεί η Νύχτα τελικά να χάθηκε στα σκοτάδια της. Έρχεται όμως η μέρα ..και πρέπει να την ζήσουμε με όλο μας το είναι!!!!



Μέρες πριν ξεκινήσω το συγκεκριμένο ταξίδι, είχα την ευκαιρία να γνωρίσω την συγγραφέα από κοντά, στην πόλη μου.
 Μία γελαστή δασκάλα, δύο μάτια αληθινά, και ένα τεράστιο χαμόγελο.. αισθάνθηκα τόσο τυχερή.. Σήμερα αναρωτιέμαι πως στο μυαλό ενός τέτοιου ανθρώπου μπορεί να μαίνεται τέτοια μάχη.. 

θαυμάζω και αγαπώ όλους τους συγγραφείς για αυτήν τους την δεξιότητα.. την ζηλεύω και λίγο είναι η αλήθεια... 


Ευαγγελία σε ευχαριστώ για όλα.. και αν βρεις τον Μάνο Κορυζή κάπου, κάποτε, να μου τον γνωρίσεις.. τον αγάπησα πολύ!!!!


Διαβάστε το βιβλίο....

Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2016

η εκδίκηση των αγγέλων - Λένα Μαντά

"τέλος"... μία λέξη που σηματοδοτεί ότι ένα ακόμα ταξίδι στις σελίδες ενός βιβλίου ολοκληρώθηκε.. τουλάχιστον πρακτικά.. 
Ένα βιβλίο της αγαπημένης μου Λένας.. της Λένας  που έχει φανατικούς αναγνώστες αλλά και φανατικούς επικριτές.. της Λένας που δεν ξέρω αν είναι ροζ, κόκκινη, λευκή ή μπλε συγγραφέας.. ξέρω μόνο ότι την αγαπώ πολύ και κάθε της βιβλίο έχει περίοπτη θέση στην βιβλιοθήκη μου...

"η  εκδίκηση των αγγέλων" λοιπόν.. μυθιστόρημα.. αστυνομικό.. μια πτυχή που ξεδιπλώνει σιγά σιγά στα τελευταία της βιβλία και μας εκπλήσσει ευχάριστα.. 
Με ένα κομπολόι στο χέρι λοιπόν , η ηρωίδα της, μία "ροζ" συγγραφέας, έρχεται να γίνει "ντετέκτιβ"..
 Ένα βιβλίο που μας υπενθυμίζει την έννοια της οικογένειας.. της μάνας που γίνεται ασπίδα για τα παιδιά της και δεν διστάζει λεπτό να θυσιάσει τα πάντα για αυτά.. Της μάνας που βιώνει την ξαφνική και ανεξήγητη απώλεια του παιδιού της... Της μάνας που γίνεται το μυαλό της κόρης στις δύσκολες στιγμές.. Του απόντα πατέρα.. Του πατέρα που ο Θεός σου στέλνει για να σε αγαπήσει.. Του αδερφού που βρίσκεται πάντα δίπλα στην αδελφή του και το ανάποδο..
 Ένα βιβλίο που εξυμνεί την αληθινή φιλία, και μάλιστα ανάμεσα σε γυναίκες.. Ένα βιβλίο που μας δίνει λόγους να ονειρευόμαστε την αληθινή αγάπη, όσα χρόνια κι αν περάσουν.. Ένα βιβλίο που είναι ένας λόγος για να  θυμόμαστε πόσο δυνατοί είμαστε και πόσο πρέπει να ΜΑΣ αγαπάμε..

Δεν θέλω να πω τίποτα για την πλοκή για να μην προδώσω ούτε στο εκατοστό την ιστορία.... 

Διαβάστε το.. 
Λένα keep writing.. σε αγαπώ πολύ!!!!!

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Ένα εικοσάχρονο κορίτσι σωριάζεται νεκρό την ώρα που δουλεύει. Κανένας δεν μπορεί να βρει την αιτία. Ο Άρης, ο αγαπημένος της, απελπισμένος, υπόσχεται να ανακαλύψει ποιος ευθύνεται για τον θάνατό της. Δίπλα του στέκεται η μητέρα του, η Γαλάτεια, διάσημη συγγραφέας αισθηματικών μυθιστορημάτων. Εκείνη κάνει την υπέρβαση και αποφασίζει να εμπλακεί σε μια ιστορία ανώτερη από τις δυνάμεις της. Οι ιατροδικαστικές γνωματεύσεις δε ρίχνουν κανένα φως και όλες οι έρευνες οδηγούν στο μηδέν. Η Γαλάτεια δεν ξέρει αν υπάρχει καν δολοφόνος ή αν όλα όσα υποψιάζεται ο γιος της και η μητέρα της κοπέλας ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας. Στο μέλλον, και με όσα θα αποκαλυφθούν, θα ευχόταν να ήταν έτσι…

Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2016

Δυο φιλιά για την Αμέλια - Ρένα Ρώσση Ζαίρη

Έχω μόλις κλείσει το τελευταίο βιβλίο της αγαπημένης μου Ρένας... 
Ένα βιβλίο που κύλησε, όπως όλα της βέβαια, σαν νερό.. 

Ένα βιβλίο , ένα μακρύ ταξίδι.. σε Ελλάδα , σε Αγγλία, σε Ιταλία, σε τροπικά νησιά.. Μια μεγάλη βουτιά στην αγάπη & στο μίσος, στον έρωτα & την εκδίκηση, στα χρώματα της φύσης & στο μαύρο της ψυχής...
Ένα ταξίδι που ανακαλύπτεις τον εαυτό σου μέσα από τους ήρωες του.. γιατί σε αυτό το βιβλίο όλοι έχουν μεγάλο μερίδιο σε αυτό που λέμε "πρωταγωνιστής".. Γιατί τα βλέμματα μπορεί να στρέφονται στην Λου, αλλά οι πρωταγωνιστές είναι και όλοι οι υπόλοιποι.. Ο κηπουρός ΚΑΙ της δικής μου καρδιάς.. η Αμέλια, η παρεξηγημένη Κάσι,ο ήρεμος Θοδωρής, ο από μηχανής Θεός Βασίλης, ακόμα και ο "κενός" Ηλίας έχει μερίδιο στον ρόλο του πρωταγωνιστή.. είναι όλοι αυτοί μαζί που σε κάνουν να αναρωτιέσαι για τόσα πολλά και συνάμα να ψάχνεις κομμάτια του εαυτού σου σε όλους τους.. να φοβάσαι μην μοιάσεις σε κάποιους αλλά και να αδημονείς να πάρεις έστω και λίγο από κάποιους άλλους!!! Είναι μία ευκαιρία να βουτήξεις μέσα σου, να κάνεις την αυτοκριτική σου.. να ανακαλύψεις ότι το νόημα της ζωής μπορεί και όντως να βρίσκεται σε πολύ απλά πράγματα.. σε ένα λουλούδι, σε ένα βλέμμα. σε δύο φιλιά, σε ένα καμβά ζωγραφικής... 

Θα μείνω στα ηλιοτρόπια.. στα λουλούδια γενικά.. που τόσο αγαπώ.. σε όλα αυτά που συμβολίζουν και στην γαλήνη που απλόχερα σου προσφέρουν...

Θα αναφερθώ στον Θοδωρή, χωρίς να πω τίποτα.. θα θαυμάσω όμως την δύναμη του και την επιμονή του.. τριγυρίζει συνέχεια στο μυαλό μου.. 
Την Αμέλια την αγάπησα, αλλά είμαι σίγουρη ότι δεν θα καταφέρω να της μοιάσω, όχι όσο θα ήθελα τουλάχιστον.. 
Η Κάσι απέχει μακράν από την Χαρά.. σίγουρα όμως την κατανοώ απόλυτα και δεν την κατηγόρησα ούτε λεπτό..  
Ο Ηλίας είναι ένας από τους πολλούς Ηλίες που "ανθίζουν" γύρω μας.. στο χέρι μας είναι αν θα τον "ποτίσουμε"..
Για την Λου δεν θα μιλήσω.. δεν θέλω.. 
Όσο για τον κηπουρό.. αυτόν τον αγαπώ.. σε αυτόν θέλω να μοιάσω.. σε αυτόν έψαξα εμένα.. λίγο με βρήκα, αλλά θέλω κι άλλο..... θα συνεχίσω να ψάχνω...

Και οι σελίδες τελειώνουν...και εκεί που είσαι έτοιμος να συγχωρέσεις.. έρχεται ο επίλογος και ανακαλύπτεις ότι τελικά ο καθένας στο τέλος παίρνει αυτό ακριβώς που του αξίζει.. 

Ευχαριστώ Ρένα της καρδιάς μου.... να είσαι καλά...


Λίγα λόγια για το βιβλίο
Μια γυναίκα που λατρεύτηκε. Που έκανε όλη την Ελλάδα να την ερωτευτεί. Τη στιγμή που γεννήθηκε, ένας νάρκισσος ξεπρόβαλλε το κεφαλάκι του από το χώμα και τα αστέρια πήραν φωτιά. Δώρα μοναδικά της χάρισαν, τα βιολετιά της μάτια. Κι ένα υποκριτικό ταλέντο, αστείρευτο. 

Μια ζωή στο κόκκινο, η ζωή της. Κρυμμένη πίσω από λάθη και πάθη, μυστικά και ψέματα. Φόνους, υπεξαιρέσεις, απιστίες και αμαρτίες ανείπωτες. 

Κάθε άντρας που βρέθηκε δίπλα της, την ερωτεύτηκε. Κάθε παιδί που γέννησε, τη μίσησε. 

Μα δεν την ενδιέφερε διόλου. Τους φερόταν υποτιμητικά. Γιατί δεν είχαν ταλέντο, δεν είχαν ομορφιά, δεν ήταν διάσημοι. Θα έρθει άραγε η στιγμή που θα χαρίσει το βασίλειό της για δυο φιλιά;

Ένα μυθιστόρημα που ανασαίνει τις μυρωδιές του φεγγαριού, βουτάει στο απέραντο γαλάζιο των νησιών μας, γεύεται στάλες από τη γοητεία της Ρώμης, περπατάει ξυπόλητο στον τελευταίο κρυμμένο παράδεισο σε αυτή τη γη. Και τραγουδάει για μια αγκαλιά, χάνεται σε δυο φιλιά…

Γιατί η αγάπη είναι σαν την αλφάβητο. Πρέπει να έχεις κάποιον κοντά σου να σ’ τη συλλαβίσει από την αρχή.

Παρασκευή, 6 Μαΐου 2016

Ουρανόεσσα* - Κώστας Κρομμύδας

Έχοντας διαβάσει και αγαπήσει όλα τα προηγούμενα βιβλία του Κώστα Κρομμύδα , δεν μπόρεσα να αντισταθώ στην ευκαιρία και "έκλεψα" την προέκδοση από κάποιο πρόσωπο που θα μιλήσει σε κάποια από τις επικείμενες παρουσιάσεις της "Ουρανόεσσας".. Σαν μαγνήτης με τράβηξε το βιβλίο που είχα μπροστά μου, δεν το σκέφτηκα λεπτό, απομονώθηκα από τα πάντα γύρω μου και ξεκίνησα το ταξίδι μου προς την Σαμοθράκη!!
Ένα εξώφυλλο που σίγουρα θα μαγνητίσει τα βλέμματα, ένας τίτλος που θα παραξενέψει πολλούς και το όνομα του Συγγραφέα , είναι τα στοιχεία που είχα και άνοιγαν την πόρτα για το ταξίδι. Ένα συναρπαστικό και γεμάτο αγωνία ταξίδι που ξεκινάει από την πρώτη κιόλας πρόταση.. Η αδρεναλίνη ανεβαίνει , και εσύ μένεις να αναρωτιέσαι, τι θα ακολουθήσει αν αυτή είναι μόνο η αρχή..
Ένα βιβλίο με πολλές ιστορικές αναφορές , που όμως δεν κουράζουν αλλά αντιθέτως θέλεις κι άλλες… Ιστορικά στοιχεία που αγνοούσα έπαιρναν «σάρκα και όστά» μπροστά μου ταξιδεύοντας με πολλά χρόνια πριν, συνθέτοντας ένα άλλο περίεργο και άγνωστο σκηνικό που βαθιά μέσα μου θα ήθελα με κάποιο τρόπο να είμαι μέρος του..
Οι τελετές , οι μυημένοι, η πανσέληνος.. Οι αρχαιολόγοι που με την αγάπη και το πείσμα τους θέλουν να ανακαλύψουν βήμα βήμα την ιστορία μας.. Οι αρχαιοκάπηλοι που μπροστά στα χρήματα κάνουν τα πάντα.. Όλα και όλοι έχουν την θέση τους στην Ουρανόεσσα..
Άνθρωποι με πολύ καλά κρυμμένα μυστικά σε ιντριγκάρουν και σε κάνουν να θέλεις να ρουφήξεις γρήγορα γρήγορα το βιβλίο για να τα μάθεις… Αγάπες αληθινές που αντέχουν στον χρόνο, έστω και αν διαρκέσουν πολύ λίγο…
Η Ζωή , η Ελίζαμπεθ, ο Αντρέας, η Ηρώ , ο Αντρέας, ο Βασίλης , όλοι τους εκεί , ο καθένας με τον δικό του ρόλο.. η Ντεστίν , που αγάπησα τόσο..
Το βιβλίο τελείωσε και εγώ απλά ήθελα κι άλλο.. Μία φράση κράτησα του γέροντα της ιστορίας.. . «Να κρατάς πάντα ένα μυστικό για σένα. Κάτι που ποτέ δεν θα αποκαλύψεις σε κανέναν.»
Πολύ διαφορετικό από ότι είχα διαβάσει μέχρι τώρα από τον συγγραφέα.. Μυστήριο, ιστορία, αγάπη, ίντριγκα, δοσμένα όλα «τόσο όσο»… χωρίς περιττές περιγραφές , και περίτεχνες λέξεις!!! Γραμμένο έτσι που να σε ταξιδεύει στον πόλεμο.. στον χρόνο , σε ηλιοβασιλέματα και αληθινές αγάπες.. να σε μαθαίνει για την ιστορία του τόπου σου.. να σε καθηλώνει.. Ένα βιβλίο αληθινό…