Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

Τρικυμία - Ιουστίνη Φραγκούλη

καλό φθινόπωρο σε όλους... 
ελπίζω να είστε άπαντες παρόντες και έτοιμοι για έναν δημιουργικό και μοναδικό χειμώνα... 
εγώ πάντως είμαι...

ένα ακόμα βιβλίο έφθασε στο τέλος του... 


Τρικυμία… έχοντας διαβάσει όλα τα βιβλία της αγαπημένης μου Ιουστίνης, έσπευσα να αγοράσω και το τελευταίο της βιβλίο…
Ξεκίνησα αμέσως… διάβασα 100 σελίδες και το άφησα στην άκρη του… Χάθηκα στις πολλές περιγραφές.. αποφάσισα ότι ήταν ένα βιβλίο που απαιτούσε το 100% της προσοχής μου.. δεν ήταν ένα βιβλίο που θα μπορούσα να το «ξοδέψω» στην παραλία… Η «τρικυμία» ήθελε καναπέ, κρασάκι, χαμηλό φωτισμό και προσήλωση…

Με όλα τα παραπάνω «συστατικά» , συνέχισα πριν λίγες ημέρες την ιστορία του Γιατρού και της τουρίστριας , από εκεί που την είχα αφήσει.. Διάβαζα για έναν καλοκαιρινό έρωτα, πράγμα όχι σπάνιο.. όσο, όμως , οι σελίδες γύριζαν,  η ιστορία αποκτούσε αυτό το κάτι που σε πιάνει από το χέρι και σε παίρνει μαζί της.. αισθάνεσαι μαζί με τους ήρωες.. περιπλανιέσαι στην όμορφη Αθήνα , στα σοκάκια του νησιού.. ξεναγείσαι στον κρύο Καναδά… Ζεις την τρικυμία των συναισθημάτων ακριβώς όπως η συγγραφέας θέλει να την βιώσεις ..στο έπακρο!!!!

Και κάποια στιγμή δεν έχεις άλλη σελίδα να γυρίσεις.. διαβάζεις την λέξη «τέλος»… κάπου εκεί ανακάλυψα ότι ο καθένας μας παίρνει ακριβώς αυτό που του αξίζει…
Ένα ακόμα υπέροχο ταξίδι έχει φθάσει στο τέλος του..  η ζωή συνεχίζεται.. με τρικυμίες, με νηνεμίες, με όνειρα… 

Ιουστίνη μου, να σε έχει ο Θεός καλά εκεί στα ξένα.. σε περιμένω στην Πάτρα, να προκαλέσεις τρικυμία στην καθημερινότητά μου και στην καρδιά μου



 Φιλιά πολλά σε όλους............. βροχερά , μελαγχολικά και αγαπησιάρικα... όπως η τρικυμία....


Λίγα λόγια για το βιβλίο
Με το συγκλονιστικό μυθιστόρημα «Η Τρικυμία» , εκδόσεις Ωκεανός, επανέρχεται στη λογοτεχνία η καταξιωμένη συγγραφέας Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη, καταθέτοντας μια ανθρώπινη ιστορία με δυνατούς χαρακτήρες,  απρόσμενες ανατροπές και φόντο το πέλαγος, τη θάλασσα, τον ωκεανό...
Ο τίτλος «Τρικυμία» εμπνευσμένος από το ομώνυμο θεατρικό έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, αποτελεί φόρο τιμής στον εορτασμό των 400 χρόνων από το θάνατό του.
Η ιστορία εκτυλίσσεται ανάμεσα στην Ελλάδα και τον Καναδά με πρωταγωνιστές την Πολέτ και τον Πέτρο, δύο νέους που ερωτεύονται με φόντο την ακύμαντη θάλασσα ενός ελληνικού νησιού.
 Εκείνη, εξωτική σαν Ινδιάνα, είναι Ελληνίδα από τον Καναδά και βρίσκεται στο νησί για καλοκαιρινές διακοπές. Ο Πέτρος είναι ο αγροτικός γιατρός του νησιού, γόνος εύπορης οικογένειας των Αθηνών.
Ο έρωτάς τους κεραυνοβόλος, θα τους σαρώσει σαν καταιγίδα, θα τους ενώσει  σε μια σχέση που μοιάζει μοναδική, μια σχέση που θα περάσει μέσα σε τρικυμίες και νηνεμίες συναισθημάτων...
Η Πολέτ, βαθιά ερωτευμένη, θα εγκαταλείψει για πάντα τον τόπο της γέννησής της, το μακρινό Μόντρεαλ, πιστεύοντας στην αιώνια Αγάπη που της υπόσχεται ο Πέτρος.
Όμως ο έρωτάς τους θα σκοντάψει στην οικογένεια του Πέτρου και θα πνιγεί στην τρικυμία των δικών του κρυφών αδυναμιών...
Η Πολέτ, κυνηγημένη από μια σειρά μοιραία γεγονότα, θα επιστρέψει στον Καναδά. Εκεί, από πόλη σε πόλη, θα κρύβεται και θα κρύβει το παρελθόν της... παλεύοντας με την τρικυμία που στοιχειώνει τη ζωή της!
Ένα βαθιά συγκινητικό μυθιστόρημα,
βασισμένο σε βιωματική αφήγηση,
γραμμένο με  ιδιαίτερη μαεστρία,
που θα σας συγκλονίσει!


3 μας τίμησαν με την παρουσία τους ..:

Penelope είπε...

Το τελείωσα μόλις εχθές! Το πρώτο μέρος μου "φάνηκε" λιγάκι "βίπερ" πρέπει να ομολογήσω και προσπέρασα σελίδες. Μετά άρχισε να γίνεται πραγματικά ενδιαφέρον και να φέρνει η συγγραφέας τα πράγματα στις ισορροπίες που χρειάζονται ώστε να μείνει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη.
Καλώς σε βρήκα Ζαχαρούλα.
Και στα επόμενα διαβάσματα εύχομαι :-)) πολλά και ωραία "ταξίδια".

Penelope είπε...

Το τελείωσα μόλις εχθές! Το πρώτο μέρος μου "φάνηκε" λιγάκι "βίπερ" πρέπει να ομολογήσω και προσπέρασα σελίδες. Μετά άρχισε να γίνεται πραγματικά ενδιαφέρον και να φέρνει η συγγραφέας τα πράγματα στις ισορροπίες που χρειάζονται ώστε να μείνει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη.
Καλώς σε βρήκα Ζαχαρούλα.
Και στα επόμενα διαβάσματα εύχομαι :-)) πολλά και ωραία "ταξίδια".

Ρένα Χριστοδούλου είπε...

Εδώ είμαι ακόμη.
Όχι ότι δεν διαβάζω τις συνταγές σου, αλλά τις προσπερνώ για να μην ενδώσω.