Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2017

ΦΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΘΥΕΛΛΑ - ΚΩΣΤΑΣ ΚΡΟΜΜΥΔΑΣ

Εικόνα
Έχοντας μόλις τελειώσει ένα ακόμα βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα .. μένω να κοιτάζω την λέξη «τέλος» και να αναρωτιέμαι.. τι πραγματικά μπορεί να συμβαίνει στο μυαλό αυτού του ανθρώπου.. Ένα βιβλίο πολύ διαφορετικό από όλα τα προηγούμενα του.. αφού αυτήν την φορά δεν βασίζεται σε αληθινή ιστορία αλλά στην δημιουργική παράνοια του μυαλού του και μόνο… Γραμμένο σε α’ ενικό πρόσωπο και δοσμένο από την πλευρά της κεντρικής ηρωίδας , η αμεσότητα με τον αναγνώστη είναι δεδομένη… Ένα ακόμα βιβλίο του συγγραφέα με την μοναδική κινηματογραφική γραφή που τον χαρακτηρίζει,  που δημιουργεί εικόνες, φέρνει στο νου χρώματα και μυρωδιές…  ζωντανεύει αισθήματα και κόβει την ανάσα του αναγνώστη , κάνοντας τον να βιώνει στο έπακρο όσα διαδραματίζονται στις σελίδες του… οι λέξεις χορεύουν μπροστά στα μάτια μου και το μυαλό μου τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα, προκειμένου να ανακαλύψει τον δολοφόνο.. και εκεί που νομίζω πως είμαι τόσο κοντά, ανακαλύπτω ότι είμαι τόσο μα τόσο μακριά… Ρουφάω,  κυριολ

παγκόσμια ημέρα της γυναίκας ....

Εικόνα
  παγκόσμια ημέρα της γυναίκας λοιπόν... μια ημέρα τόσο σημαντική.. μια ημέρα που το μυαλό μου δεν μπορεί παρά να γυρίσει πίσω .. στην μακρινή Ινδία και στις μαχήτριες της ζωής.. που κάθε λεπτό παλεύουν.. για την ζωή, για τα παιδιά τους, για την ισότητα.. που η ζωή είναι δύσκολη.. αλλά με το χαμόγελο , την δύναμη και την ισχυρή θέληση.. καταφέρνουν πολλά... Ίσως εμείς εδώ έχουμε χάσει λίγο το νόημα .. η ημέρα της γυναίκας δεν είναι "χρόνια πολλά".. λουλούδια και βραδινές βόλτες.. και αυτό το λέω γιατί η  actionaid  μου έδωσε την ευκαιρία να δω την ζωή ΑΛΛΙΩΣ .. να καταλάβω και να εκτιμήσω.. η σκέψη μου είναι εκεί.. στις γυναίκες που κουβαλάνε ξύλα... στα κορίτσια που κουβαλάνε νερό..  μια ημέρα που φέτος στο μυαλό μου είναι πολύ διαφορετική.... στα σπίτια από λάσπη και στα μάτια όλων εκείνων των κοριτσιών που μου χαμογελούσαν και ονειρευόντουσαν..  γιατί όλοι έχουν το δικαίωμα να ελπίζουν σε ένα καλύτερο αύριο, και να παλεύουν για αυτό.. ν

Μαρία Τσακίρη - ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ

Εικόνα
Καλησπέρα σε όλους!!!  Η Άνοιξη ήρθε και έφερε ήλιο, βόλτες και καλή διάθεση... μιά τέτοια μέρα ήταν και για μένα σήμερα.. βόλτα δίπλα στην θάλασσα με τα ανίψια μου... τι άλλο να ζητήσω? τα είχα όλα..   Από το μυαλό μου όμως δεν έφευγε ένα βιβλίο.. αυτό που έγραψε την λέξη "τέλος" μόλις  σήμερα το πρωί.. για τη ακρίβεια δεν έγραφε "τέλος" , έγραφε "έχω πατήσει τα 50 και επιτέλους ΖΩ" Πρόκειται για μία πέρα για πέρα αληθινή ιστορία που καταγράφεται από την συγγραφέα .. την ιστορία μιας κοπέλας, της Ιφιγένειας, που έχει ζήσει τόσα όσα δεν χωράνε σε 20 ταινίες μαζί.. Άκρως αληθινό και σκληρό.. δεν αντέχεται εύκολα.. ακριβώς όπως είναι και η ζωή μας... όπως είναι η ζωή της  Ιφιγένειας , και πολλών Ιφιγενειών ακόμα.. γιατί η ζωή δεν είναι ρόδινη..  Και ενώ μιλάει για έναν παΤΕΡΑ , εγώ αναγνωρίζω και κατηγορώ από την  πρώτη στιγμή την μηΤΕΡΑ.. την μόνιμα απούσα.. συγχαίρω και θαυμάζω τη αδερφική αγάπη.. αυτό το δέσιμο που δεν το καταλαβαίνουν πο

Πατρινό Καρναβάλι..!!

Εικόνα
Και τώρα που ακόμα ένα καρναβάλι τελείωσε.. ήρθε η ώρα να αναλογιστούμε τι πήγε καλά και τι όχι.. τι κάνουμε σωστά και τι κάνουμε λάθος!! Μετράμε 190 χρόνια.. και όμως κάτι δεν πάει καλά.. Αγαπάμε τόσο πολύ το καρναβάλι μας και σίγουρα θέλουμε όλοι να βοηθήσουμε.. ας το κάνουμε λοιπόν.. ας μας δώσουν ενεργό ρόλο οι υπεύθυνοι ( εννοώ στους παλιούς καλούς καρναβαλιστές που έχουν διάθεση να βοηθήσουν).. κατανοώ ότι 30 και 40.000 άτομα δεν μπορείς να τα καλουπώσεις εύκολα.. η γκρίνια που παρατηρώ τον τελευταίο καιρό δεν βοηθάει, εμείς κάναμε πρώτοι την παρέλαση πέρσυ και φέτος δεν μας ανέφεραν.. η μουσική δεν μας αρέσει και 1002 αλλα παράπονα.. Ασ μην γκρινιάζουμε μόνο, ας βρούμε ενεργούς ρόλους.. ο ρόλος του δικαστή ας πούμε ότι είναι πιασμένος.... Ας ξεκινήσουμε από το γεγονός ότι δεν έχουμε θωρακίσει όλες τις πατρινές ευρεσιτεχνείες χρόνων.. κρυμένο θησαυρό, κάυση καρναβαλου, baby rally, κλπ και είμαστε τόσο "ανοικτοι" σε αντιγραφές.. καταλαβαίνω ότι ποτέ δεν μας

καρναβαλι των μικρών - ΠΑΤΡΑ - 2017

Εικόνα
Καλημέρα σε όλους.. ημέρες Καρναβαλιού στην πόλη μου.. ημέρες γιορτής.. για μικρούς και μεγάλους.. Ευκαιρία να γελάσουμε, να χορέψουμε και να ξεχάσουμε ... ένα καρναβάλι που μας χωράει όλους... μικρούς , μεγάλους, παιδιά με ιδιαίτερες ικανότητες, μαθητές σχολείων, παιδικών σταθμών... όλους χωρίς εξαιρέσεις... Τα παιδιά είναι το μέλλον μας... σε όλους τους τομείς...

όσα η αγάπη συγχωρεί -Μαρία Τζιρίτα

Εικόνα
Καλησπέρα πέρα για πέρα λοιπόν...  Ελπίζω να σας βρίσκω όλους καλά ... εγώ είμαι καλά.. περίοδος καρναβαλιού στην Πάτρα και όλα είναι πολύχρωμα... Λίγο πριν τα καθημερινά πάρτυ διάβασα το τελευταίο βιβλίο της Μαρίας Τζιρίτα.. Ενός γλυκύτατου πλάσματος που γνώρισα πριν 10 χρόνια , στο πρώτο της βιβλίο, στο Ναύπλιο.. σε εκείνη την παρουσίαση με την Λένα Μαντά και τον Κώστα Καρακάση.. Η Μαρία είναι ένας ρομαντικός άνθρωπος με ένα μόνιμο αληθινό χαμόγελο. Έχοντας διαβάσει όλα της τα βιβλία , δεν θα μπορούσα να μην διαβάσω το τελευταίο της που κυκλοφόρησε μόλις πριν λίγες ημέρες.. Βασισμένο και αυτό σε αυτό σε αληθινή ιστορία, μας μεταφέρει στην Κεφαλλονιά.. Ζούμε τον σεισμό και ότι αυτός αφήνει ή φέρνει μαζί του.. Μας μιλάει για το δέσιμο της ελληνικής οικογένειας.. για την αγάπη.. για το αλτσχάιμερ... Μια ιστορία που νομίζεις είναι αποκύημα φαντασίας.. δυνατά συναισθήματα βιώνουν οι ήρωες στις σελίδες του βιβλίου, κόμπος το δικό μου στομάχι...  Μια αγάπη που φαντάζει αρρωστημένη