Το λιμάνι μου είσαι εσύ - Κώστας Κρομμύδας
Ένα βιβλίο του Κώστα που σίγουρα θα το ξεχώριζα για το εξώφυλλο του και λιγότερο για τον τίτλο του... Ξεκίνησα να το διαβάζω , χωρίς να έχω καμία διάθεση να κάνω "διαγωνισμό" για το πότε θα το τελειώσω... Ένα βιβλίο μου αρέσει να το ..βιώνω.. όχι να το ξεπετάω , ή να το ξαναδιαβάζω... Δεν είναι αγώνας δρόμου... Διάβαζα , σταματούσα, έφτιαχνα είκόνες , έφερνα στο νου δικές μου παρόμοιες στιγμές, μετάνιωνα, χαμογελούσα, προβληματιζόμουν και προχωρούσα παρακάτω.. όπως ακριβώς κάνω και στην ζωή μου.. "Δακρύζει" η μαστίχα , για να βγεί κάτι μοναδικό.. έτσι και οι σχέσεις.. προσωπικές, επαγγελματικές , οικογενειακές κλπ.. δοκιμάζονται.. άλλες αντέχουν απλά, άλλες πληγώνονται, άλλες τελειώνουν , άλλες βγαίνουν αλώβιτες στον χρόνο.. Τολμώ να πω ότι με στιγμάτισε ο άνθρωπος Δήμος , και ακόμα παλεύω στο μυαλό μου με τα τελευταία λόγια του μεγιστάνα Φλέσσα, έρχεται άραγε η κάθαρση της ψυχής ? Πήγα στην παρουσίαση χωρίς να έχω διαβάσει το βιβλίο .. Άκουσα πολλούς να μιλούν γ...
