ΦΙΡΝΤΑΟΥΣ - EL-SAADAWI NAWAL

 Και έτσι απλά,  σε ένα ψυχρό κελί μιας φυλακής η Φιρντάους εξομολογείται τη ζωή της στην συγγραφέα, γνωστή και ως Σιμόν Ντε Μποβουάρ του Αραβικού κόσμου, λίγες ώρες πριν την εκτέλεσή της.. έχοντας ήδη αρνηθεί να ζητήσει χάρη από ένα σύστημα που η ίδια αρνείται να γίνει μερος του  από την ημέρα που γεννήθηκε..

η Αλ Σααντάουι καταγράφει την εξομολόγηση της ακριβώς όπως την αφηγείται.. σκληρά,  χωρίς ίχνος φτιασιδώματος.. καταγράφει την ζωή μιας γυναίκας σε έναν κόσμο που ποτέ δεν την αποδέχθηκε αφού παντού υπήρχε ένα αρσενικό να την υποβιβαζει, να την απορρίπτει, να την χρησιμοποιεί...
Μια ζωή που χωράει σε λίγες σελίδες αλλά σε κανένα μυαλό,  σε καμία συνείδηση...
Μια Φιρνταους συνειδητοποιημενη ότι η ζωή τελειώνει, αφού δεν θα γίνει ποτέ καλύτερη.. μια επιλογή ζωής που λίγοι θα άντεχαν...
Όπως λέει και η Φιρντάους: Το δέρμα μου είναι μαλακό, η καρδιά μου είναι σκληρή και το δάγκωμα μου θανατηφόρο. Σαν του φιδιού.
Η ζωή είναι φίδι. Αν το φίδι αντιληφθεί πως δεν είσαι φίδι, θα σε δαγκώσει.»

 Η Φιρντάους,  ειναι σε μια μόνιμη προσπάθεια να δραπετεύσει απ’  τη ζωή που της έχει επιβληθεί: "Δούλα ως παιδί, δούλα ως σύζυγος, δούλα ως υπάλληλος, δούλα ως πόρνη, ελεύθερη μονάχα ως δολοφόνος"
‐--------------------------

«Η κατάκτηση της αλήθειας σημαίνει πως ο άνθρωπος δε φοβάται πια το θάνατο. Η αλήθεια όπως και ο θάνατος χρειάζονται μεγάλη τόλμη. Η αλήθεια σκοτώνει, όπως σκοτώνει κι ο θάνατος. Κι έτσι σκοτώνω με την αλήθεια μου αντί με το μαχαίρι».

Η φίρνταους πέθανε.. όμως δεν σταματησε ο αγώνας .. παντα θα υπάρχουν ανθρωποι απροστάτευτοι και μόνοι, να παλεύουν για τα δικαιώματα που τους ανήκουν από την πρώτη μέρα της γέννησης τους

«Δεν είμαι πόρνη, αλλά ο πατέρας μου, ο θείος μου, ο άντρας μου, με εκπαίδευσαν να είμαι πόρνη... Ποτέ δεν ένιωσα ανέντιμη γυναίκα. Ηξερα πως το επάγγελμά μου το είχαν φτιάξει οι άντρες. Αυτοί που κυριαρχούσαν σε τούτον τον κόσμο και στον άλλο... Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, οι άντρες το είχαν επιβάλει».

@domabooks

Σχόλια

Ο χρήστης Books_i_luv2read είπε…
Ζαχαρουλα μου να γραφεις πιο συχνά, μας έχεις λείψει!!! Πόσο ωραίο βιβλίο!!!
Ο χρήστης ΑΧΤΙΔΑ είπε…
Αγάπη μουυυυυυ! Βρε κακό κακό κακό κορίτσι γιατί έφυγες από το "σπίτι" σου; εμείς η μπλοκογειτονιά ήμαστε η.. "οικογένεια" και κανένα fb δεν μπορεί να σου δώσει αυτό που εμείς έχουμε! Λοιπόν..παράπονα..γέρασα πουλάκι μου..τέτοια μικρά γράμματα άντε να τα διαβάζω και μου έβαλες και το μαύρο φόντο ( που το σκέφτηκες..), βάλε και gagets παρακολούθησης μέσω μέιλ. Το κείμενο σου τόσο όμορφο όση και η χαρά μου που γύρισες. Μία Αχτιδένια μαμαδίστικη αγκαλιά!
Ο χρήστης ΑΧΤΙΔΑ είπε…
Ζαχαρούλαααα; έγραψα ολόκληρο κατεβατό σχόλιο από την χαρά μου, δεν το βλέπω...αν έχουν μπει σβήσε τα...υπόλοιπα!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μία νύχτα ακόμη - Κώστας Κρομμύδας

Σπιτικό λικέρ ... βύσσινο!!

Σουφλέ με κολοκυθάκια